Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

Πουτάνες οι ελπίδες σας κι αυτές τις πατρονάρουν


Κάθε φορά που κινδυνεύω να κυλήσω, θυμάμαι τον παλιό αγαπημένο Albert Camus και το Σίσυφο, τον Ξένο και τη μάνα του, τους Γάλλους και τους Γερμανούς, και μετά τ' αμάξι και το τέλος.

Είναι αυτή η καταραμένη κακή συνήθεια που ξέχασε ν' αναφέρει ο Πασχαλίδης και που τόσο πουλάν οι Εκκλησιές. Ακόμα κι ο σοφός λαός γελάστηκε και επιμένει να λέει "η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία." Ναι, έχει δίκαιο όμως... Πεθαίνει τελευταία η ελπίδα γιατί είναι ωραία. Είναι ωραία, καθησυχαστική και πρόσχαρη. Σε νανουρίζει κι εσύ κοιτάς ψηλά και προχωράς, θηρίο ήμερο δεμένο μ' αλυσίδες.

Μα είναι γελοία αυτή η φράση, όσο γελοία είναι κι η ίδια η ζωή. Γιατί είναι η ελπίδα που πρέπει να πεθάνει πρώτα αν θες εσύ πραγματικά να ζεις. Και κάθε στιγμή που ζεις να την ξανασκοτώνεις και να την ξανασκοτώνεις. Γιατί είναι πανούργα η άτιμη και σε κυνηγά. Είναι γλυκιά και σε καλεί σαν Σειρήνα να ξανακυλήσεις.

Μα μην ελπίζεις, μην φοβάσαι. Κι αν σε αφορίζουν, κι αν γεράσεις, κι αν σε κλείσουν στο τρελάδικο, στη φυλακή, εσύ είσαι πιο ελεύθερος κι απ' τα πουλιά. Γιατί ξέρεις την αλήθεια, η συνείδηση σου δίνει δύναμη. Επαναστατείς, δεν εγκαταλείπεις. Γιατί όταν σταματήσεις να ψάχνεις το δρόμο για τον πύργο, θυμάσαι να ζήσεις τις στιγμές. Και γίνεσαι πλούσιος, αυτάρκης, δυνατός.

Δεν αποζητάς το τέλος, όμως είσαι πάντα έτοιμος γι' αυτό. Είσαι ήρεμος και πάντα ανήσυχος. Αφού το ξέρεις πως η ετυμηγορία είναι η ίδια. Κι έτσι θα πεθάνουμε όλοι "σαν το σκυλί".

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Ο Φόβος Εντός των Τειχών



Η ψηφοφορία έκλεισε με την πιο πάνω τελική μορφή.

Προτού συνεχίσουμε στην ανάλυση, πρέπει να συνειδητοποιηθούν οι περιορισμοί και τα λάθη της έρευνας. Είναι αδιανόητο ένα τόσο μικρό δείγμα, από ένα τέτοιο αδύνατο εργαλείο, σε αυτό το μικρο-δικτυακό περιβάλλον με όλες τις δυσκολίες πρόσβασης, αντιπροσωπευτικότητας και προσέλκυσης, να δώσει συμπεράσματα που να μπορούν να αναχθούν στις γενικότερες τάσεις του υπ' ερεύνηση πληθυσμού. Άρα, η ανάλυση της ψηφοφορίας περιορίζεται στις αρχές της περιγραφικής στατιστικής και συγκεκριμένα ανάγεται στις τάσεις των μπλόγκερ, κυρίως αυτών που επισκέπτονται κατά καιρούς το παρόν ιστολόγιο.

Tο τελικό δείγμα ανέβηκε στα 17 από τα υπολογισμένα 30 πραγματικά πρόσωπα που πέρασαν. Θεωρούμε πως οι αναλογίες επιτρέπουν τον παραλληλισμό με την έρευνα του Lexi Penitas (140 ερωτηματολόγια από ~350 μπλογκς τότε), οπότε και υπολογίζουμε πως περίπου 10 πρόσωπα από το δείγμα είναι άνδρες, ενώ τουλάχιστον 8 είναι 22 ετών ή μικρότεροι. Σημειώνουμε πως τα δημογραφικά στοιχεία του δείγματος είναι απαραίτητα σε κάθε στατιστική ανάλυση για την κατανόηση των αποτελεσμάτων.

Η τελική διαμόρφωση της ψηφοφορίας αναδεικνύει ένα σημαντικό ποσοστό που θα μπορούσε να καταρρίψει την αρχική μας υπόθεση, ότι δηλαδή οι κάτοικοι εντός των τειχών νιώθουν ανασφαλείς στην περιοχή τους. Όμως, σύμφωνα με τους περιορισμούς της έρευνας, πιο σωστά μεταφράζεται στο ότι το 35% των μπλόγκερς πιστεύει πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβούνται. Πράγματι, οι τελευταίες έρευνες ανά τω παγκόσμιω για τον φόβο του εγκλήματος παρουσιάζουν μια πιο αισιόδοξη στάση και δη κατά πολύ πιο συνειδητοποιημένη απέναντι στην προπαγάνδα των ΜΜΕ, τουλάχιστον όσο αφορά το έγκλημα. Σημαντικότερος παράγοντας εμφανίζεται η πρότερη θυματοποίηση, με έμφαση στα βίαια εγκλήματα, τα οποία στην Κύπρο συγκριτικά δεν βρίσκονται σε ιδιαίτερη έξαρση, ακόμα τουλάχιστον.

Ωστόσο, το υπόλοιπο 65%, των μπλόγκερς πάντοτε, αναγνωρίζει αιτίες ανησυχίας. 4 ήταν οι ψήφοι για την εγκατάλειψη, 2 για τους αλλοδαπούς περίοικους, 1 για τις παρέες νεαρών, 2 αναφέρθηκαν στην οικονομική εκμετάλλευση, 1 στην διαφθορά και 1 έμεινε αδιευκρίνιστη.

Φανερά, η κύρια αιτία με 23% αποδεικνύεται να είναι η κακή κατάσταση στη οποία παραμένει εδώ και χρόνια η παλιά πόλη. Τα κακοδιατηρημένα σπίτια, οι εγκαταλελειμμένοι δρόμοι, τα καμίας καλλιτεχνικής φύσης γκράφιτι, σε συνδυασμό με τα τελευταία επεισόδια, φαίνεται να επαληθεύουν την θεωρία του σπασμένου παραθύρου. Σύμφωνα με τις βασικές αρχές της κοινωνιολογίας, το περιβάλλον είναι ένας από τους τρεις συντελεστές με τους οποίους κάποιος αλληλεπιδρά κι επισυνάπτει σχέσεις. Και όπως και σε κάθε σχέση, καθοριστικότεροι είναι οι ρόλοι της αμοιβαιότητας και της εξουσίας. Η προκείμενη εγκληματολογική θεωρία λοιπόν, συνδυάζει την εμφάνιση α-ταξίας με την αύξηση της εγκληματικότητας σε μια περιοχή. O Kelling στο άρθρο του χρησιμοποιεί κυρίως παραδείγματα βανδαλισμού. Σε ένα κτήριο, το οποίο έχει μείνει για καιρό με ένα σπασμένο παράθυρο, σύντομα θα εμφανιστούν νέες ζημιές, κι άλλα σπασμένα παράθυρα, παραβιάσεις εισόδων και γκράφιτι. Εάν η πρώτη ζημιά, το πρώτο σημάδι διαταραχής, δεν επιδιορθωθεί άμεσα, εμπνέει αμοιβαία νέες ζημιές όλο και πιο έντονες. Ο λόγος; Λείπει το συστατικό της εξουσίας. Κάποιος ο οποίος θα μπορούσε να επαναφέρει την τάξη και να προλάβει την επιδείνωση με μια απλή επιδιόρθωση.

Πώς όμως συνδέεται ο βανδαλισμός και η κακή εμφάνιση μιας περιοχής με την αύξηση της γενικότερης εγκληματικότητας και δη της βίας; Εδώ, εκτός της σχετικής βιβλιογραφίας, υποστηρικτικά στοιχεία παρείχε το ποιοτικό κομμάτι της έρευνας, δύο πηγές κάτοικοι Λευκωσίας, άγνωστοι μεταξύ τους. "...(η περιοχή εντός των τειχών) εν όπως την συτζιά του μαύρου. Ο καθένας κάμνει ότι θέλει τζι μέσα..." Ατυχής η μεταφορική έκφραση που επέλεξε ο πρώτος συνεντευξιαζόμενος, σημειώστε πως δεν αναφερόταν μόνο στους αλλοδαπούς περιοίκους. "...'Άμα μαζεύκεται τόσος κόσμος που εν έχει καμιά δουλειά, απλά επειδή εμπνέει τους η περιοχή, δεν εν επόμενο να γίνουν φασαρίες; Να αρκέψουν να κινούνται ναρκωτικά;...Εγώ πάντως εν θα εκυκλοφορούσα μόνη μου στην περιοχή..." ισχυρίζεται ο δεύτερος.

Η ανησυχία για την ασφάλεια στην περιοχή υπάρχει. Και η εμφάνιση της περιοχής αποτελεί ένα από τα αίτια, όχι το κυριότερο κατά την άποψη μας. Η διαιώνιση της κατάστασης αυτής οδηγεί στην εγκατάλειψη και την αδιαφορία. "Εμπνέει" διαταραχές, όπως βανδαλισμούς και φασαρίες, που αφήνουν να εννοηθεί πως δεν υπάρχει έλεγχος, άρα αυξάνει τις ευκαιρίες για σοβαρότερα αδικήματα και προσελκύει όσους εσκεμμένα θέλουν να διαπράξουν αδικήματα. Και για να προλάβω μερικούς, όχι, δεν αναφέρομαι ειδικά στις νεαρές παρέες. Άλλη μια βασική αρχή της εγκληματολογίας. Η διάπραξη οφείλεται στην ύπαρξη ευκαιρίας και ταυτόχρονα εκλογικευμένης θέλησης.

"...Λείπει ο έλεγχος...Χρειάζουνται περισσότερες περιπολίες..." απάντησε ερωτηθείς για τα σχέδια της αστυνομίας ο δεύτερος συνεντευξιαζόμενος. Η πρώτη πηγή όμως έχει τις αμφιβολίες της. "...Εν καλά που εν να κάμουν, όμως άτε! Πόσα εν να προλάβουν; Πόσους εν να δουν;..." Οι φανεροί περίπολοι της αστυνομίας θα δώσουν την ψευδαίσθηση της ασφάλειας, χωρίς όμως να σημαίνει απαραίτητα την σύλληψη εγκληματιών. Εξάλλου είναι κοινό μυστικό πως ο σκοτεινός αριθμός του εγκλήματος είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που παρουσιάζουν οι στατιστικές, αλλά και οι μηχανισμοί συντήρησης παράνομης συμπεριφοράς, όπως η μεταβολή και η μετακίνηση, δεν επιδέχονται λύσεις που θεωρούνται πολλές φορές ως πανάκεια.

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

Το Πρόβλημα Εντός των Τειχών

*Τελευταία μέρα ψηφοφορίας*

Δειλά-δειλά κι εντελώς εκ του προχείρου δοκιμάζουμε για πρώτη φορά το εργαλείο ψηφοφορίας που προσφέρει ο blogger. Στόχος μας η στατιστική καταμέτρηση των προσωπικών αντιλήψεων όσον αφορά τη μεγαλύτερη απειλή στο αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων, κυρίως, αλλά και των επισκεπτών της περιοχής εντός των τειχών της Λευκωσίας.

Στα δεξιά της οθόνης σας μπορείτε να δείτε το εν λόγω poll. Σας παρακαλώ να επιλέξετε συνειδητά και έχοντας κατά νου, αν είναι δυνατόν, κάποια σχετική σας εμπειρία. Σε περίπτωση που διαλέξετε την τελευταία επιλογή, παρακαλώ αφήστε ένα σχόλιο στην παρούσα ανάρτηση με το τί θεωρείτε εσείς το σημαντικότερο πρόβλημα. Προτιμήστε να σχολιάσετε ως ανώνυμος ώστε να προστατευθεί η αμεροληψία της έρευνας.

Η ψηφοφορία κλείνει τα μεσάνυκτα της ερχόμενης Δευτέρας, οπότε και θα ακολουθήσει μια πρόχειρη ανάλυση τους.

Αναγνωρίζουμε ότι η ανάλυση δεν θα φέρει πλήρη επιστημολογική εγκυρότητα, λόγω των διάφορων σφαλμάτων που εξυπακούονται από τη χρήση του συγκεκριμένου εργαλείου, της μη αντιπροσωπευτικότητας του δείγματος και των λοιπών περιορισμών της ποσοτικής έρευνας.

Σας ευχαριστώ για τη διάθεση του χρόνου και της συμμετοχή σας.

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

Βουλή: Εργασία και Χαρά

Αναμένουμε επιτέλους αύριο ν' αρχίσουν οι συνεδριάσεις της Κυπριακής Βουλής μετά από τρίμηνη διακοπή. Οι συναντήσεις ωστόσο των επιμέρους επιτροπών έχουν ήδη αρχίσει από τις αρχές του προηγούμενου μήνα με συζητήσεις των μελών στα επιμέρους θέματα.

Όσον αφορά την επιτροπή για την εγκληματικότητα, θα θέλαμε να ευχηθούμε στον πρόεδρο κύριο Γιαννάκη Θωμά καλές συνεδρίες με πρακτικά αποτελέσματα και προπάντων καλή υπομονή, γιατί είναι πολλά τα θέματα που έχουν μείνει στη μέση. Ειδικότερα για τις φυλακές, αν και επιμένουμε στην υπεροχή των εναλλακτικών ποινών όπως υποστηρίχθηκε σε προηγούμενη ανάρτηση, δυστυχώς θα συμφωνήσουμε με τον κύριο Ιωνά Νικολάου, ο οποίος όμως μόνο μιλάει και επικρίνει. Λύσεις και προτάσεις έχουν από καιρό πέσει στο τραπέζι, αλλά μέχρι και σήμερα, ακόμα και μετά τα τελευταία σκάνδαλα, δεν έχουν τεθεί σε ουσιαστική εφαρμογή. Ευλόγως ο κύριος Θωμά δικαιολογήθηκε με την κωλυσιεργία του γραφειοκρατικού συστήματος και κατανοούμε τις αντιρρήσεις στις προτάσεις του για παράκαμψη των συνήθων διαδικασιών, το πρόβλημα δε δεν σηκώνει άλλη αναμονή.

Το θέμα των δεσμοφυλάκων, που είχε θίξει και ο συν-blogger phlou...flis, χρήζει επίσης άμεσου αναλογισμού και εφαρμογής μέτρων. Οι προτάσεις του κύριου Θωμά είναι απλές και πρακτικές και δεν απαιτούν πολλά πολλά για την υλοποίηση τους. Επιβάλλεται ωστόσο, σύμφωνα με την αρχή της νομιμότητας, να υποβληθούν σε νομοσχέδιο ή έστω ως πρόταση νόμου και να επικυρωθούν από το Κοινοβούλιο. Και αυτό έπρεπε να γίνει χθες, γιατί πιστεύω πως μπορούν να έχουν κάποια άμεσα θετικά αποτελέσματα, π.χ. ελέγχου τουλάχιστον και περιορισμού. Προσθέσεις και τροποποιήσεις, έπειτα από έρευνα και εισηγήσεις εμπειρογνωμόνων, θα μπορούσαν να τελειοποιήσουν τον νόμο και να συμπεριλάβουν κάθε πιθανή εκδοχή.

Εφόσον η φύση του θεσμού της φυλακής είναι αποτρεπτικός και κατασταλτικός, ως τέτοιος θα έπρεπε να ισχύει και για τους εργoδοτούμενους σε αυτόν. Η αυστηροποίηση κανονισμών και διαδικασιών αναμένεται σε ταραγμένους καιρούς, δίχως βέβαια να καταργούνται οι αρχές της καλής πίστης.

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

"Αντιρατσιστές" της Τηλεθέασης και των Εντυπώσεων

Η ισότητα ανεξαρτήτου καταγωγής και εθνικότητας αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Και εφαρμόζεται και στην Κύπρο. Ναι, εφαρμόζεται. Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις. Αλλά προσοχή! Δεν πρόκειται να δείτε αυτές τις εξαιρέσεις στον φακό, όσο οφθαλμοφανείς και να είναι.

Ο σάλος που προκλήθηκε από την επιχείρηση του πραγματικά κατακριτέου τύπου "σκούπα" της αστυνομίας όμως, είναι υπερβολικός και κρύβει, κατά την ταπεινή μου (και αμφισβητήσιμη φυσικά) άποψη, άλλες σκοπιμότητες. Με ανακούφιση είδα τις τελευταίες μέρες επωνύμως ενυπόγραφα άρθρα, με απόψεις που από την πρώτην ημέρα υποστήριξαν απλοί αλλά Έντιμοι, Συνειδητοποιημένοι και Ειλικρινείς (ναι, με κεφαλαίο) πολίτες. Γιατί είναι η ειλικρίνεια στις πρακτικές που μας καθιστά αληθινούς και τίμιους. Και δεν γινόμαστε ιδεολόγοι με το να διαμαρτυρόμαστε ένα πρωινό για ένα συγκεκριμένο συμβάν και το βράδυ να γυρίζουμε στο καλοστρωμένο κρεβατάκι μας, το οποίο νωρίτερα είχε στρώσει η οικιακή μας βοηθός με 200 ευρώ τον μήνα. Μόνο ως κίνηση εντυπωσιασμού μπορεί να κριθεί κάτι τέτοιο.

Πίσω από καθετί μεγαλόηχο που συμβαίνει και έχει δρυμείς επιπτώσεις, θα έπρεπε πρώτα να αναλογιστούμε ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές, τα αίτια και τους σκοπούς των πράξεων τους και την ένταση των αντιδράσεων τους κι έπειτα να βιαστούμε να βάλουμε την μάσκα του ευρωπαίου ιδεαλιστή.