Not Another Love Song

We all know it, we all love it! But have you ever thought of this song as the director of the music clip has?

"I'm nervous 'cause
I'm the left eye, you're the right
Would it not be madness to fight
We come 1"

Also check this one too. By the way, Faithless ended quietly, but with a whole lot of dignity. Respect!

Έλεος θα έπρεπε να ζητάνε οι απολυμένοι!

http://www.ikypros.com/easyconsole.cfm/id/33820

Είναι λυπηρό που επισκιάστηκε ένα τόσο χαρμόσυνο γεγονός όπως τα εγκαίνια ενός κέντρου για τα Άτομα με Αυτισμό. Πρόκειται για μια ομάδα του πληθυσμού που είναι πραγματικά αυξημένη στην Κύπρο, ειδικότερα αν συμπεριλάβεις όλα τα άτομα με χαρακτηριστικά του φάσματος, που όμως δεν έχει και τόσο σημαντική στήριξη του Κράτους, κυρίως από μια ηλικία του ατόμου και μετά. Φυσικά είναι απολύτως αποδεκτό ότι το Κράτος δεν μπορεί να καλύψει πλήρως τις όποιες ανάγκες του οποιουδήποτε, και γι' αυτό υπάρχει η Κοινωνία των Πολιτών για να καλύψει τα κενά.

Λυπηρότερο όμως, είναι το γεγονός που περιγράφει το δεύτερο πλακάτ και δεν υπάρχουν άλλα λόγια για να περιγραφεί καλύτερα.

Λυπηρότατο δε, είναι το γεγονός ότι μόνο το ikypros.com αναφέρει τη διαμαρτυρία, ενώ άλλα έντυπα και τηλεοπτικά μέντια, παρουσίασαν μόνο την κοπή της κορδέλας από τον υπουργό και τους γκλαμουράτους καλεσμένους, ως μια κοινωνική δεξίωση.

Ε λοιπόν, έλεος πια!

Κουτσομπολιό, Κοινωνικό Ενδιαφέρον, ή Γνώση

"Μυστικό που το ξέρουν πάνω από ένας, δεν είναι μυστικό"... μήπως τότε είναι κουτσομπολιό? Γιατί, άνθρωποι είμαστε. Λίγο η ματαιοδοξία, λίγο η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, λίγο η επιθυμία για συντροφικότητα, δεν θέλει και πολύ να σου ξεφύγει κάτι σε έναν τρίτο. Και λογικό είναι, ως άνθρωπος κι αυτός, να ρωτήσει παραπάνω από περιέργεια, από ενδιαφέρον, απλά για κουβέντα. Και τί μπορεί να γίνει τότε? Να το πάρεις πίσω δεν μπορείς. Έτσι κι αλλιώς, ήδη έχουν μπει ψύλλοι στα αυτιά του. Να του πεις ψέματα? Και τότε είναι που το μυστικό γίνεται νέο.

Φυσικά ο κύκλος θα επαναληφθεί ξανά και ξανά, από στόμα σε στόμα, από άτομο σε άτομο. Ανεξαρτήτου της ποιότητας και του είδους της πληροφορίας, μπορεί να διανεμηθεί με διαφορετική ταχύτητα και διαφορετική έμφαση κάθε φορά. Το αποτέλεσμα συχνά μοιάζει με το παιχνίδι "χαλασμένο τηλέφωνο", οπότε το περιεχόμενο αλλάζει σε μεγάλο βαθμό από το πρωτότυπο, ενώ οι αλλιώτικες παραλλαγές μπορεί να αντιφάσκουν ή και να περιπλέκονται. Κι αν αυτό δεν ονομαστεί κουτσομπολιό, αφού δεν πρόκειται για κακοπροαίρετη πράξη με σκοπό να βλάψει τον άμεσα ενδιαφερόμενο, τότε βαφτίζεται κοινωνικό ενδιαφέρον, γιατί αφορά φίλο, γνωστό, μακρινό ξάδελφο, ένα άτομο για το οποίο κάτι κάποτε είχαμε ακούσει και ούτω καθ' εξής.

Μα είναι λογικό, στο μικρό χωριό της Κύπρου, όλοι να είμαστε γνωστοί και όλοι άγνωστοι. Όμως οι ζωές μας συναντιόνται. Κι ας μην το καταλαβαίνουμε αμέσως. Και αφού η πληροφορία είναι γνώση και άρα δύναμη, το κουτσομπολιό γίνεται εργαλείο? Σίγουρα, ίσως να μην σου χρησιμεύσει ένα κουτσομπολιό που θα ακούσεις για έναν παλιό γνωστό, ούτε και ένα άλλο σχετικά με κάτι ασήμαντο. Αλλά ορίστε που συμβαίνει με τα άλλα για τους συνεργάτες, τους αντιπάλους σου. Και πώς αλλάζουν τα πράγματα για σένα, όταν το αντικείμενο της πληροφορίας ήσουν εσύ.

40 Ώρες

Είναι ή δεν είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων των πολιτών να εργάζονται 40 ώρες την εβδομάδα? Δικαίωμα μάλιστα που αποκτήθηκε μετά από πολλούς αγώνες και αίμα της εργατικής τάξης για να το απολαμβάνουμε εμείς και οι μετέπειτα γενιές. Πώς έρχονται τώρα να ζητάνε περισσότερες εργατοώρες χωρίς υπερωρίες και χωρίς καν το βασικό ωρομίσθιο? Και να μην δέχονται να συζητήσουν ούτε τους λόγους που αυτό είναι απαραίτητο! Αν είναι δυνατόν!

"You may be a Lover but you ain't no Dancer"

Το μυαλό του σχιζοφρενή, αν μη τί άλλο, εντυπωσιάζει. Πώς αλλιώς ένα τραγούδι, που πήρε το όνομά του από τη τσουλήθρα-σπείρα των λούνα παρκ, μπορεί να αναμειχθεί με ναζιστικά ιδεώδη, χριστιανικές προκηρύξεις, τον πόθο για τη γυναικεία σάρκα και τον φόβο ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος και εντέλει να συνενώσει τόσους και τόσους λευκούς σε μια αρία αίρεση υπό τη θεώρηση ενός διαφυλετικού πολέμου? Φυσικά, συνέβαλε σημαντικά και το χάρισμα και η γοητεία του Charles Manson, αλλά και η δημοτικότητα των Beatles, που εν αγνοία τους μετατράπηκαν στο μυαλό του δολοφόνου σε Κασσάνδρες! Helter Skelter εδώ σε μια απίστευτη εκτέλεση από τους Stereophonics!

Street Spirits

Για όλους εκείνους τους δρόμους που μας πνίγουν και μας απελευθερώνουν...

"...Wir todtenstillen unermüdlichen Wanderer, auf Höhen, die wir nicht als Höhen sehen, sondern als unsere Ebenen, als unsere Sicherheiten!"
Friedrich Nietzsche, Die fröhliche Wissenschaft 1882



Rows of houses, all bearing down on me
I can feel their blue hands touching me
All these things into position
All these things we'll one day swallow whole
And fade out again and fade out

This machine will, will not communicate
These thoughts and the strain I am under
Be a world child, form a circle
Before we all go under
And fade out again and fade out again

Cracked eggs, dead birds
Scream as they fight for life
I can feel death, can see its beady eyes
All these things into position
All these things we'll one day swallow whole
And fade out again and fade out again
.................................

Boys Boys Boys

Θυμάστε την παρέα που σας έλεγα πέρσι εδώ? Ένα χρόνο και κάτι αργότερα, είδαμε πως τα αποτελέσματα ήταν μάλλον εφήμερα και η συνολική εικόνα έχει αλλάξει προς το χειρότερο, με πέρασμα ορισμένων στην πράξη...

Από τη σύντομη επαφή με την ομάδα, ως οι σημαντικότεροι παράγοντες παρουσιάστηκαν οι εξής: η διεύρυνση με νέα μέλη, η αλλαγή της ιεραρχίας και η εσωτερική διάσπαση σε μικρότερες ομάδες.

Σαφώς και αναμένετο να μεγαλώσει το παρεάκι με τον καιρό. Η ένταξη σε τέτοιες ομάδες, η οποία κάνει και πολύ καλό μάρκετινγκ πρέπει να ομολογήσω, προσφέρει κύρος και επιρροή στο άτομο ανάμεσα στην μικρή κοινότητα. Και μιας και η ομάδα δεν έχει φτάσει σε αυτό το συνειδησιακό στάδιο που περιγράφουν οι θεωρητικοί της υποκουλτούρας, δεν έχει αποκτήσει εσωτερικούς κανόνες ή διαδικασίες ένταξης. Οπότε αυτοανακηρυσσόμενα μέλη πλησιάζουν, με αποτέλεσμα η ομάδα να έχει πια τριπλασιαστεί.

Τα νέα μέλη τότε, λογικό είναι να διεκδικήσουν μέρισμα στην ιεραρχία. Βρίσκοντας τότε τον κύριο πομπό επηρεασμένο και με περιορισμένες διαθέσεις βίας, όπως είπαμε στην περσινή ανάρτηση, οι προϋποθέσεις ήταν οι καταλληλότερες για να τον αντικαταστήσουν. Οι ακόλουθοι εξάλλου ήταν έτοιμοι να δεκτούν τον επόμενο που θα αποδεικτεί περισσότερο πρόθυμος σε βίαια ξεσπάσματα, όπως ακριβώς περιγράφουν στην πρόσφατη έρευνά τους οι Hart-Kerkhoffs et al. Τη χρονική στιγμή που συναντήσαμε την ομάδα, την αρχηγία κατείχε ένα νεότερο μέλος, πιο βίαιο, πιο προκλητικό, πιο στυλάτο. Ο πρώην leader, αν και παραδέκτηκε σιωπηλά την αποφυγή πισωγυρισμάτων, φάνηκε πώς έκανε προσπάθειες να ανακτήσει τη θέση του, τουλάχιστον μπροστά στα μάτια των παλιότερων μελών.

Στην φιλονικία για την αρχηγία όμως συμμετείχαν και άλλα μέλη, αρχηγοί υπό-ομάδων. Οι διασπάσεις σε μικρότερες παρέες φαίνεται πως αφορούν τις παρελθούσες σχέσεις, χωρίς αυτό το στοιχείο να είναι απαραίτητα δεσμευτικό. Εικάζεται λοιπόν, τα άτομα που έχουν περάσει στην πράξη, να πρόκειται για τα νέα μέλη τα οποία να ανήκουν σε ορισμένες υποομάδες που αναζητούν περισσότερη αίγλη μπροστά στους παλιότερους.

Ακόμα ένα στοιχείο, αναμενόμενο μεν, επιβαρυντικό στην κατάσταση δε, είναι η παρουσία δειλά δειλά θηλυκών στοιχείων στην περιοχή της παρέας. Το γεγονός αυτό οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αύξηση των οφελημάτων της ένταξης, αλλά και των βίαιων περιστατικών... Και ακριβώς εδώ κολλάει το λαϊκό άσμα "Αχ βρε παλιομισοφόρια, τί τραβάν για σας τα αγόρια, τί τραβάν για σας τ' αγόρια..."

Reminder to Self and Friends

For the non Greek speakers, I translate, after the tragic occasion of the explosion at Mari's Naval Base 11-7-11 and the outrageous situation followed, a brief text I wrote here one and a half years ago. 'Cause the memory of the dead is not to be manipulated by and for anyone, and especially not for those who are equally responsible for the outcomes..

"First post of 2010. Rough, brief and scattered. Like the rain that comes and goes. Like the rumors buzzing over the media. It's a social sign of the times to distress and exploit anything "worth mentioning". That's everything most intimate, sex and death. For the viewers numbers, for politic bargains, for personal benefit, for fun. And somewhere in the middle ourselves trying to find (self-)respect. Well, it's a part of the game too. Everything can be taught. And everything is reinvented then. Knowledge is the most valuable weapon. And through knowledge you understand how naive you are and how many more "obvious" things you still have to learn. Goodnight..."

Σήμερα και η 11/7

Η σημερινή επέτειος του πραξικοπήματος και τα επακόλουθα της τραγωδίας στο Μαρί για μένα δείχνουν ένα πράμμα: Πόσο εύκολα τρωγόμαστε μεταξύ μας για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Ντροπή και πάλι ντροπή.

Και..

ΣΒΗΣΤΕ ΤΑ AIRCONDITIONS ΣΑΣ
εν τζιεν να λιώσετε τίποτε!

Η Οκκά εν Τετρακόσια

Αυτή η φράση ακούγεται/λέγετε όλο και πιο συχνά. Για τις "ιστορικές" στιγμές που ζούμε, για την "κρίσιμη" καμπή στην οποία βρισκόμαστε, για τις "ευκαιρίες" και "δυσκολίες" που μας περιμένουν.

Η οκκά εν τετρακόσια ρε κουμπάρε. Χώνεψε το και μεν κρόνεσε κανενού.

Και για να μην λέτε ότι προωθώ την εσωτερίκευση και τον εγωκεντρισμό, όχι, ακόμα πιστεύω στην κοινωνική αλληλεγγύη. Απλά αν δεν γνοιαστείς εσύ για τον εαυτό σου και τους κοντινούς σου, δεν θα γνοιαστεί κανείς. Ίσως να μην χρειάζεται να περπατάς με τον κώλο σου στον τοίχο, αλλά πρόσεχε τον και λίγο.