nahna

Έλεος θα έπρεπε να ζητάνε οι απολυμένοι!

2012-01-24T20:00:00.005+02:00

http://www.ikypros.com/easyconsole.cfm/id/33820

Είναι λυπηρό που επισκιάστηκε ένα τόσο χαρμόσυνο γεγονός όπως τα εγκαίνια ενός κέντρου για τα Άτομα με Αυτισμό. Πρόκειται για μια ομάδα του πληθυσμού που είναι πραγματικά αυξημένη στην Κύπρο, ειδικότερα αν συμπεριλάβεις όλα τα άτομα με χαρακτηριστικά του φάσματος, που όμως δεν έχει και τόσο σημαντική στήριξη του Κράτους, κυρίως από μια ηλικία του ατόμου και μετά. Φυσικά είναι απολύτως αποδεκτό ότι το Κράτος δεν μπορεί να καλύψει πλήρως τις όποιες ανάγκες του οποιουδήποτε, και γι' αυτό υπάρχει η Κοινωνία των Πολιτών για να καλύψει τα κενά.

Λυπηρότερο όμως, είναι το γεγονός που περιγράφει το δεύτερο πλακάτ και δεν υπάρχουν άλλα λόγια για να περιγραφεί καλύτερα.

Λυπηρότατο δε, είναι το γεγονός ότι μόνο το ikypros.com αναφέρει τη διαμαρτυρία, ενώ άλλα έντυπα και τηλεοπτικά μέντια, παρουσίασαν μόνο την κοπή της κορδέλας από τον υπουργό και τους γκλαμουράτους καλεσμένους, ως μια κοινωνική δεξίωση.

Ε λοιπόν, έλεος πια!

Κουτσομπολιό, Κοινωνικό Ενδιαφέρον, ή Γνώση

2012-01-20T18:01:00.003+02:00

"Μυστικό που το ξέρουν πάνω από ένας, δεν είναι μυστικό"... μήπως τότε είναι κουτσομπολιό? Γιατί, άνθρωποι είμαστε. Λίγο η ματαιοδοξία, λίγο η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, λίγο η επιθυμία για συντροφικότητα, δεν θέλει και πολύ να σου ξεφύγει κάτι σε έναν τρίτο. Και λογικό είναι, ως άνθρωπος κι αυτός, να ρωτήσει παραπάνω από περιέργεια, από ενδιαφέρον, απλά για κουβέντα. Και τί μπορεί να γίνει τότε? Να το πάρεις πίσω δεν μπορείς. Έτσι κι αλλιώς, ήδη έχουν μπει ψύλλοι στα αυτιά του. Να του πεις ψέματα? Και τότε είναι που το μυστικό γίνεται νέο.

Φυσικά ο κύκλος θα επαναληφθεί ξανά και ξανά, από στόμα σε στόμα, από άτομο σε άτομο. Ανεξαρτήτου της ποιότητας και του είδους της πληροφορίας, μπορεί να διανεμηθεί με διαφορετική ταχύτητα και διαφορετική έμφαση κάθε φορά. Το αποτέλεσμα συχνά μοιάζει με το παιχνίδι "χαλασμένο τηλέφωνο", οπότε το περιεχόμενο αλλάζει σε μεγάλο βαθμό από το πρωτότυπο, ενώ οι αλλιώτικες παραλλαγές μπορεί να αντιφάσκουν ή και να περιπλέκονται. Κι αν αυτό δεν ονομαστεί κουτσομπολιό, αφού δεν πρόκειται για κακοπροαίρετη πράξη με σκοπό να βλάψει τον άμεσα ενδιαφερόμενο, τότε βαφτίζεται κοινωνικό ενδιαφέρον, γιατί αφορά φίλο, γνωστό, μακρινό ξάδελφο, ένα άτομο για το οποίο κάτι κάποτε είχαμε ακούσει και ούτω καθ' εξής.

Μα είναι λογικό, στο μικρό χωριό της Κύπρου, όλοι να είμαστε γνωστοί και όλοι άγνωστοι. Όμως οι ζωές μας συναντιόνται. Κι ας μην το καταλαβαίνουμε αμέσως. Και αφού η πληροφορία είναι γνώση και άρα δύναμη, το κουτσομπολιό γίνεται εργαλείο? Σίγουρα, ίσως να μην σου χρησιμεύσει ένα κουτσομπολιό που θα ακούσεις για έναν παλιό γνωστό, ούτε και ένα άλλο σχετικά με κάτι ασήμαντο. Αλλά ορίστε που συμβαίνει με τα άλλα για τους συνεργάτες, τους αντιπάλους σου. Και πώς αλλάζουν τα πράγματα για σένα, όταν το αντικείμενο της πληροφορίας ήσουν εσύ.

40 Ώρες

2011-12-08T16:58:00.002+02:00

Είναι ή δεν είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων των πολιτών να εργάζονται 40 ώρες την εβδομάδα? Δικαίωμα μάλιστα που αποκτήθηκε μετά από πολλούς αγώνες και αίμα της εργατικής τάξης για να το απολαμβάνουμε εμείς και οι μετέπειτα γενιές. Πώς έρχονται τώρα να ζητάνε περισσότερες εργατοώρες χωρίς υπερωρίες και χωρίς καν το βασικό ωρομίσθιο? Και να μην δέχονται να συζητήσουν ούτε τους λόγους που αυτό είναι απαραίτητο! Αν είναι δυνατόν!

"You may be a Lover but you ain't no Dancer"

2011-11-05T12:49:00.003+02:00

Το μυαλό του σχιζοφρενή, αν μη τί άλλο, εντυπωσιάζει. Πώς αλλιώς ένα τραγούδι, που πήρε το όνομά του από τη τσουλήθρα-σπείρα των λούνα παρκ, μπορεί να αναμειχθεί με ναζιστικά ιδεώδη, χριστιανικές προκηρύξεις, τον πόθο για τη γυναικεία σάρκα και τον φόβο ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος και εντέλει να συνενώσει τόσους και τόσους λευκούς σε μια αρία αίρεση υπό τη θεώρηση ενός διαφυλετικού πολέμου? Φυσικά, συνέβαλε σημαντικά και το χάρισμα και η γοητεία του Charles Manson, αλλά και η δημοτικότητα των Beatles, που εν αγνοία τους μετατράπηκαν στο μυαλό του δολοφόνου σε Κασσάνδρες! Helter Skelter εδώ σε μια απίστευτη εκτέλεση από τους Stereophonics!

Street Spirits

2011-08-22T21:46:00.002+03:00

Για όλους εκείνους τους δρόμους που μας πνίγουν και μας απελευθερώνουν...

"...Wir todtenstillen unermüdlichen Wanderer, auf Höhen, die wir nicht als Höhen sehen, sondern als unsere Ebenen, als unsere Sicherheiten!"
Friedrich Nietzsche, Die fröhliche Wissenschaft 1882

Rows of houses, all bearing down on me
I can feel their blue hands touching me
All these things into position
All these things we'll one day swallow whole
And fade out again and fade out

This machine will, will not communicate
These thoughts and the strain I am under
Be a world child, form a circle
Before we all go under
And fade out again and fade out again

Cracked eggs, dead birds
Scream as they fight for life
I can feel death, can see its beady eyes
All these things into position
All these things we'll one day swallow whole
And fade out again and fade out again
.................................

Boys Boys Boys

2011-07-24T10:29:00.003+03:00

Θυμάστε την παρέα που σας έλεγα πέρσι εδώ? Ένα χρόνο και κάτι αργότερα, είδαμε πως τα αποτελέσματα ήταν μάλλον εφήμερα και η συνολική εικόνα έχει αλλάξει προς το χειρότερο, με πέρασμα ορισμένων στην πράξη...

Από τη σύντομη επαφή με την ομάδα, ως οι σημαντικότεροι παράγοντες παρουσιάστηκαν οι εξής: η διεύρυνση με νέα μέλη, η αλλαγή της ιεραρχίας και η εσωτερική διάσπαση σε μικρότερες ομάδες.

Σαφώς και αναμένετο να μεγαλώσει το παρεάκι με τον καιρό. Η ένταξη σε τέτοιες ομάδες, η οποία κάνει και πολύ καλό μάρκετινγκ πρέπει να ομολογήσω, προσφέρει κύρος και επιρροή στο άτομο ανάμεσα στην μικρή κοινότητα. Και μιας και η ομάδα δεν έχει φτάσει σε αυτό το συνειδησιακό στάδιο που περιγράφουν οι θεωρητικοί της υποκουλτούρας, δεν έχει αποκτήσει εσωτερικούς κανόνες ή διαδικασίες ένταξης. Οπότε αυτοανακηρυσσόμενα μέλη πλησιάζουν, με αποτέλεσμα η ομάδα να έχει πια τριπλασιαστεί.

Τα νέα μέλη τότε, λογικό είναι να διεκδικήσουν μέρισμα στην ιεραρχία. Βρίσκοντας τότε τον κύριο πομπό επηρεασμένο και με περιορισμένες διαθέσεις βίας, όπως είπαμε στην περσινή ανάρτηση, οι προϋποθέσεις ήταν οι καταλληλότερες για να τον αντικαταστήσουν. Οι ακόλουθοι εξάλλου ήταν έτοιμοι να δεκτούν τον επόμενο που θα αποδεικτεί περισσότερο πρόθυμος σε βίαια ξεσπάσματα, όπως ακριβώς περιγράφουν στην πρόσφατη έρευνά τους οι Hart-Kerkhoffs et al. Τη χρονική στιγμή που συναντήσαμε την ομάδα, την αρχηγία κατείχε ένα νεότερο μέλος, πιο βίαιο, πιο προκλητικό, πιο στυλάτο. Ο πρώην leader, αν και παραδέκτηκε σιωπηλά την αποφυγή πισωγυρισμάτων, φάνηκε πώς έκανε προσπάθειες να ανακτήσει τη θέση του, τουλάχιστον μπροστά στα μάτια των παλιότερων μελών.

Στην φιλονικία για την αρχηγία όμως συμμετείχαν και άλλα μέλη, αρχηγοί υπό-ομάδων. Οι διασπάσεις σε μικρότερες παρέες φαίνεται πως αφορούν τις παρελθούσες σχέσεις, χωρίς αυτό το στοιχείο να είναι απαραίτητα δεσμευτικό. Εικάζεται λοιπόν, τα άτομα που έχουν περάσει στην πράξη, να πρόκειται για τα νέα μέλη τα οποία να ανήκουν σε ορισμένες υποομάδες που αναζητούν περισσότερη αίγλη μπροστά στους παλιότερους.

Ακόμα ένα στοιχείο, αναμενόμενο μεν, επιβαρυντικό στην κατάσταση δε, είναι η παρουσία δειλά δειλά θηλυκών στοιχείων στην περιοχή της παρέας. Το γεγονός αυτό οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αύξηση των οφελημάτων της ένταξης, αλλά και των βίαιων περιστατικών... Και ακριβώς εδώ κολλάει το λαϊκό άσμα "Αχ βρε παλιομισοφόρια, τί τραβάν για σας τα αγόρια, τί τραβάν για σας τ' αγόρια..."

Reminder to Self and Friends

2011-07-17T00:35:00.004+03:00

For the non Greek speakers, I translate, after the tragic occasion of the explosion at Mari's Naval Base 11-7-11 and the outrageous situation followed, a brief text I wrote here one and a half years ago. 'Cause the memory of the dead is not to be manipulated for anyone, and especially not for those who are equally responsible for the outcomes..

"First post of 2010. Rough, brief and scattered. Like the rain that comes and goes. Like the rumors buzzing over the media. It's a social sign of the times to distress and exploit anything "worth mentioning". That's everything most intimate, sex and death. For the viewers numbers, for politic bargains, for personal benefit, for fun. And somewhere in the middle ourselves trying to find (self-)respect. Well, it's a part of the game too. Everything can be taught. And everything is reinvented then. Knowledge is the most valuable weapon. And through knowledge you understand how naive you are and how many more "obvious" things you still have to learn. Goodnight..."

Σήμερα και η 11/7

2011-07-15T15:22:00.003+03:00

Η σημερινή επέτειος του πραξικοπήματος και τα επακόλουθα της τραγωδίας στο Μαρί για μένα δείχνουν ένα πράμμα: Πόσο εύκολα τρωγόμαστε μεταξύ μας για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Ντροπή και πάλι ντροπή.

Και..

ΣΒΗΣΤΕ ΤΑ AIRCONDITIONS ΣΑΣ
εν τζιεν να λιώσετε τίποτε!

Η Οκκά εν Τετρακόσια

2011-06-27T21:21:00.002+03:00

Αυτή η φράση ακούγεται/λέγετε όλο και πιο συχνά. Για τις "ιστορικές" στιγμές που ζούμε, για την "κρίσιμη" καμπή στην οποία βρισκόμαστε, για τις "ευκαιρίες" και "δυσκολίες" που μας περιμένουν.

Η οκκά εν τετρακόσια ρε κουμπάρε. Χώνεψε το και μεν κρόνεσε κανενού.

Και για να μην λέτε ότι προωθώ την εσωτερίκευση και τον εγωκεντρισμό, όχι, ακόμα πιστεύω στην κοινωνική αλληλεγγύη. Απλά αν δεν γνοιαστείς εσύ για τον εαυτό σου και τους κοντινούς σου, δεν θα γνοιαστεί κανείς. Ίσως να μην χρειάζεται να περπατάς με τον κώλο σου στον τοίχο, αλλά πρόσεχε τον και λίγο.

Εξυπνοβλακιστικο Marketing ή Πώς να σε ψηφίσουν οι Ττοπουζοκυπραίοι

2011-05-05T21:25:00.004+03:00

Έχουμε φτάσει σε νέα όρια του εξευτελισμού μέσα από την εφευρετικότητα των υποψήφιων βολευτών σε αυτή την πόλη! Πραγματικά αναρωτιέμαι ποιος πείθεται με τέτοιες μεθόδους και αν τελικά εκλεγούν αυτά τα φρούτα, ποιος θα μας σώσει? Τα τελευταία πιο τρανταχτά παραδείγματα προέρχονται από τη Λεμεσό και μάλιστα από το ίδιο κόμμα.

Προεκλογική μάζωξη σε μπαρ ξανάκουσα. Οκ, ας πούμε ότι το δέχομαι. Σε νυχτερινό club όμως, μετά τις 12 πμ. και με το πρώτο ποτό κερασμένο από τον υποψήφιο, έτσι ρε παιδί μου, για να το πιεις στην υγεία του (!), ε αυτό ομολογώ είναι το λιγότερο ευρηματικό! Αφού όμως προέρχεται από υποψήφιο, ο οποίος είναι εκλελεγμένος δημοτικός σύμβουλος, συμμετέχων δε και στην επιτροπή πολιτιστικών εκδηλώσεων, τί να πω? Πραγματικά το παιδί ξέρει να προωθεί τον πολιτισμό σε κάθε ευκαιρία! Θυμήθηκε και τα φοιτητικά του χρόνια φαίνεται, αφού η φοιτητική παράταξη αυτού του κόμματος, δεν είχε και άλλες εκτός από τέτοιες μεθόδους κάθε που πλησίαζαν εκλογές. Επόμενή του κίνηση θα είναι οργανωμένο προεκλογικό ταξιδάκι στην Μύκονο, με κερασμένο το εισιτήριο της επιστροφής! Μην πάνε εκεί οι ψηφοφόροι και μετά ξεχάσουν να γυρίσουν για τις εκλογές!!!

Δεύτερο τραγελαφικό παράδειγμα από συνυποψήφιο του ιδίου κόμματος, κάτι που με αναγκάζει να τους εισηγηθώ να αλλάξουν PR manager. Προεκλογική μάζωξη μόνο για γυναίκες ψηφοφόρους (οκ, δεν είναι κακή ιδέα) δωρεάν συμμετοχή σε κλήρωση για μια τσάντα Luis Vuton αξίας € 500 (αν δεν είναι τελικά μαϊμού).

.......

....... Τώρα αυτό είναι σοβαρό? Γιατί εγώ για προσβλητικό το παίρνω. Και ο άνθρωπος διαφημίζει ότι είναι και επιστήμονας. Με πτυχίο ή χωρίς, δεν φαίνεται να καταλαβαίνει πως έτσι το μόνο μήνυμα που περνάει στις ψηφοφόρισσές του είναι ότι τις θεωρεί θύματα του υπερκαταναλωτισμού και του lifestyle και ως τέτοιες προτίθεται ο ίδιος να τις αντιμετωπίσει.

Έλεος! Έλεος! Έλεος! Μέχρι που σκέφτομαι να αθετήσω την απόφασή μου να ρίξω άκυρο και να ψηφίσω οποιονδήποτε άλλο που θα είναι λιγότερο χειρότερος από αυτούς τους δύο!

Refugee

2011-04-27T21:41:00.002+03:00

Again, I look around me and everything seems foreign
And I can't touch them, they're well hid
I look up to the clouds and I think of journeys
But without lights, all the gray shades in my soul are alike.
That's why I lower my eyes to the ground
And I hope this turns out well again at the end
'Cause even this land I'm standing on now,
It's not my fault, I wasn't learned to love it.
There are only symbols around and images,
Masons in the dark creating rules,
An obsessing idea and a phobia
That my mind might adapt with set up violence.
So many words and I can't stand them anymore
Where is that sweet homeland of mine
That they used to say that has the light carved on rocks
Say, might have God has forever forsaken it?
And I feel a refugee here where I was born
Like my ancestors here I stand
To wash away guilt and promises to fulfill
How much more do I need to pay for?

Everything goes well and the pain is growing
And fear keeps damaging my dream
Making my loneliness even heavier
In this place where I even borrow joy.
In this place were tears seem like gifts
And truth is covered by the present
I hear so many caring about me
But all their words always stay buried.
'Cause the shadows around me are so many
torturing my mind with yesterday
Familiar images, old hopes,
Mother is your homeland, even if you haven't seen it.
And thought it hasn't hugged you ever before come close to it
Close your eyes on the hits and laugh
The purpose is sacred, they always say
And to feel the light
We must always be patient
For a forthcoming future said to be good
But I'm sick of all, where might be God?
Say, might he be a refugee too?

I've got refugee marks and a sweet grandmother's kiss on my forehead.
I've got pain for my brother and a secret dream as a talisman.
Underneath a light-less sun, the sky is gray for me, still I exist.
I take courage and sing for everything that I love, but do not have.

Λευκά και Άκυρα

2011-04-08T23:42:00.003+03:00

Δεν μας παρατάτε ρε γελοίοι βολευτάδες κι εσείς τρισάθλιοι δημοσιογραφίσκοι, καρεκλοκένταυροι και τρομολάγνοι είστε αμφότεροι. Το ξέραμε πως δεν επρόκειτο στον αιώνα τον άπαντα να ψηφίσετε το όποιο νομοσχέδιο για τα καζίνο. Και μην βιάζεστε να περάσετε ότι κι ότι πριν χαλαστείτε για να περισώσετε "ιδεολογίες" και υποσχέσεις. Δεν τα μασάμε πια. Λευκό θα φάτε με μόνο στολίδι τα ραβασάκια με το κράξιμο που σας αξίζει. Αν υπάρχει κάποιος στην καταμέτρηση στις 22, ας μαζέψει σε ένα λεύκωμα από τα άκυρα. Εκεί θα φανούν οι πραγματικές απόψεις του "κοσμάκη".

Παραβατικές Θερμοκρασίες

2011-03-27T13:22:00.003+03:00

Πλησίασε το Πάσχα, άνοιξε λίγο ο καιρός, ήρθαν τα τριήμερα και άρχισαν πάλι τα ταμπούρλα. Κάθε που μπαίνει η άνοιξη, θυμάμαι τον Αδόλφο και το θαυμαστό του έργο. Επάξια τον έχουν τοποθετήσει ανάμεσα στους μεγάλους κλασσικούς που εδραίωσαν το πέρασμα της Εγκληματολογίας στον Θετικισμό.

Σύμφωνα με τον "Θερμικό Νόμο" του Adolphe Quetelet λοιπόν, ο οποίος σίγουρα ενέχει σημεία που χρήζουν κριτικής, οι ηθικές αναστολές ατονούν σε θερμότερα κλίματα, ενώ και οι ίδιοι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες συντελούν στην διάπραξη βίαιων εγκλημάτων και άρα στην αύξηση της εγκληματικότητας. Αν ζούσε σήμερα, ίσως και να υποστήριζε πως η υπερθέρμανση του πλανήτη να είναι ένας από τους παράγοντες για τα σημερινά νούμερα στις ανθρωποκτονίες! Εν πάσι περιπτώσει, ο 18ος και 19ος αιώνας διατηρούσαν ακόμη τον απόηχο του Μεσαίωνα.

Στην Κύπρο του 21ου αιώνα όμως, θλίβομαι να διαπιστώσω ότι το "μέλλον" μας εθελοτυφλεί από τη μια, βρίσκει την εύκολη διέξοδο από την άλλη, σε καθόλα μεσαιωνικές παραδόσεις και πεποιθήσεις. Είναι όμως μέρος της πολιτιστικής μας ταυτότητας, θα μου έλεγε κάποιος, κι είναι εξάλλου λογικό κι αναμενόμενο να συσχετίζονται με παραβατικές ενέργειες ορισμένες φορές, θα υποστήριζε ο Durkheim. Ναι, ναι, πράγματι όπως και κάθε χρόνο, δεν έπρεπε να περιμένω κάτι διαφορετικό φέτος.

Προτείνω τότε, η Κυπριακή Αστυνομία να συμπεριλάβει στο ημερολόγιο της Εκκλησιαστικές Γιορτές, Αργίες και τα τοιαύτα και να παρακολουθεί τις προβλέψεις της μετεωρολογικής υπηρεσίας, ώστε να ξέρει πότε να εντείνει τις περιπολίες της. Όσο για το πού, ελάτε τώρα! Αφού είναι κοινό μυστικό παιδάκια!

Δεν ήτανε απαισιόδοξο τραγουδάκι

2011-03-10T10:16:00.004+02:00

Όχι, όχι, είναι η πραγματικότητά μας. Γιατί μπάτσε φίλε μου, εσύ εν να την φάεις πάλε! Τουλάχιστον αυτό καταλαβαίνω από τα λεγόμενα του κύριου Χριστοφίδη και το επικείμενο νομοσχέδιο περί του τζόγου.

Αναγνωρίζω φυσικά ότι πρόκειται για ένα θετικό βήμα η επίσημη ρύθμιση του ζητήματος από την πολιτεία, αλλά, όπως και στα παραπάνω πράγματα, αμφιβάλλω να σκεφτήκαν τις πρακτικές πτυχές πλήρως και διεξωδικά. Γιατί, εντάξει, να κάνουμε μια Εθνική Αρχή Στοιχημάτων, σίγουρα έπρεπε να είχαμε ήδη χτές, αλλά τί ακριβώς θα κάνει είπαμε? Συντονισμό των φορέων? Συλλογή στατιστικών και παρακολούθηση υποθέσεων? Ναι, ναι, συμφωνώ πως είναι απολύτως απαραίτητα κι αυτά. Η άμεση επιβολή όμως της απαγόρευσης πώς θα γίνει? Γιατί, αν ρωτήσεις την σύζυγο του χρεωκοπημένου/άρρωστου/αυτόχειρα, θα σου πει ότι αυτό ακριβώς είναι που χρειάζεται.

Αλλά τί να πει κανείς, σε μια κοινωνία θρησκόληπτων ρατσιστών, όπου τα δύο συνδυάζονται για να αναπαράγουν τις ίδιες αντιλήψεις ξανά καιξανά?

Racism is a Weapon of Mass Destruction

2011-02-17T21:58:00.001+02:00

Σενάριο: Bullying

2011-02-11T15:44:00.003+02:00

Είχα ξανασχοληθεί με το Bullying παλιότερα, επιφανιακά μόνο. Μα, η διάλεξη της περασμένης Πέμπτης, μου ξανακέντρισε το ενδιαφέρον για την Εκφοβιστική Συμπεριφορά. Όλοι λίγο-πολύ έχουμε ακούσει για τους μπούληδες! Τους έχουμε δει στα μαθητικά μας χρόνια, τους προβάλουν συνέχεια οι αμερικανιές στην τηλεόραση, ίσως μάλιστα να νιώθουμε πως είχαμε πέσει θύμα τους σε μικρότερη ηλικία.

Μα αυτό που είχα ξεχάσει (και ντροπή μου γιατί είναι βασική αρχή των πάντων!) είναι ότι το bullying δεν είναι απλά η σχέση μεταξύ θύμα-θύτη, είναι ένα φαινόμενο κοινωνικό, έστω αν διαδραματίζεται σε μια μικρογραφία της κοινωνίας όπως το σχολείο, που οι σχέσεις εξουσίας ξεπερνούν τους δύο πρωταγωνιστές. Αυτή τη στιγμή, θα επικεντωθώ μόνο σε αυτό, χωρίς να εμβαθύνω στα αίτια και τους λοιπούς παράγοντες αυτού του φαινομένου.

Η εισηγήτρια λοιπόν, μας παρουσίασε τις μάσκες, που θα έλεγε κι ο Goffmann, των υπόλοιπων ηθοποιών του έργου. Αν είχαμε λοιπόν μια τάξη, εκτός από τους μπούληδες-θύτες και τα θύματά τους, θα είχαμε χωρίσει τους θεατές τους έργου (α) στους βοηθούς των μπούληδων, ή εν δυνάμη θύτες θα έλεγα εγώ, (β) τους ενισχυτές των μπούληδων, αυτοί δηλαδή που με τη συμπεριφορά τους προωθούν την επανάληψη του φαινομένου και (γ) τους υποστηρικτές των θυμάτων. Φυσικά είναι πιθανόν να υπάρχουν και παιδιά αμέτοχα σε ένα τέτοιο συμβάν, αλλά με την αδιαφορία - σιωπή τους - ανοχή, θα τους κατέτασα ίσως λίγο κυνικά, στους υποστηρικτές.

Το πιο ενδιαφέρον που μας παρουσίασε η εισηγήτρια όσον αφορά την αντιμετώπιση αυτής της συμπεριφοράς, ήταν το εύρημα αυτής της έρευνας. Ότι δηλαδή, 50% των επισοδίων εκφοβιστικής συμπεριφοράς, μπορούν να αποτραπούν, αν ένα παιδί από τους τρίτους ηθοποιούς επέμβει. Ο τρόπος επέμβασης δεν έχει τόση σημασία, λεκτική ή βίαιη ή άλλη, αλλά το γεγονός ότι μπαίνει σαν απο μηχανής θεός, από κομπάρσος πρωταγωνιστής, και παίρνει ξεκάθαρη θέση εναντίον του φαινομένου. Φυσικά, υπάρχουν προϋποθέσεις για την επιτυχία, όπως το να είναι πράγματι μια σταθερή απαίτηση μπροστά σε κοινό και το τρίτο παιδί να έχει παρόμοιο σωματότυπο με τον μπούλη. Αν συνυπάρξουν αυτές οι συνθήκες, υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες, μέσα από τον άτυπο κοινωνικό έλεγχο της τάξης να παρουσιαστεί αντίδραση και έπειτα να γίνει παρέμβαση ώστε το φαινόμενο, τουλάχιστον από το συγκεκριμένο παιδί, να σταματήσει.

Όπως λοιπόν, η εκφοβιστική συμπεριφορά παρουσιάζεται ομαδικά, έτσι ομαδικά μπορεί να σταματήσει. Στα αρχικά στάδια, μπορεί ίσως και να σταματήσει από την αντίδραση μίας και μόνο μονάδας!

Ξένες Γλώσσες: Ελληνική

2011-01-20T10:12:00.002+02:00

Αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών στα δημόσια Δημοτικά σχολεία, των οποίων η Ελληνική γλώσσα δεν είναι η μητρική ή δεν την γνωρίζουν καν. Οι δάσκαλοι παραπονιούνται, με το δίκιο τους πολλές φορές, ότι η παρουσία των μαθητών αυτών δυσκολεύει το έργο τους, καθώς δεν μπορούν να συμβαδίζουν με την υπόλοιπη τάξη, ενώ ταυτόχρονα είναι απείθαρχοι.

Δάσκαλε που δίδασκες, νόμιζες ότι το σχολικό περιβάλλον μένει ανεπηρέαστο από το κοινωνικό? Είπαμε, ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της πολυπολιτισμικότητας και δυστυχώς δεν μπορεί μια ξένη γλώσσα, όπως η Ελληνική, να φυτευτεί στα κεφάλια των παιδιών εν μια νυχτί! Ακόμα και οι ΖΕΠ χρειάστηκαν 2-3 χρόνια για δείξουν αποτελέσματα. Επιτέλους, μην διαιωνίζεται κι εσείς την προκατάληψη και ετικετοποίηση αυτών των παιδιών. Αν υπάρχει μια ελπίδα για την ειρηνική συμβίωση σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, είναι αυτά τα παιδιά. Αλοίμονο αν μάθουν να θεωρούν τους εαυτούς τους ξένους.

Εναλλακτικά Χριστούγεννα

2010-12-27T16:21:00.001+02:00

Μας κτυπήσαν οι γιορτές κατακέφαλα και πριν τις καταλάβουμε φεύγουν και πάλι. Κάθε πέρσι και καλύτερα, σκέφτομαι κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Και κάθε χρόνο επαληθεύομαι… Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται στο πεσιμιστικό σκοτάδι που βλέπω γύρω. Που και που κανένα γελάκι σπάει τη σιωπή, μα το φως πίσω μου όλο και ξεμακρύζει. Και ξεχνάω τί υπήρχε εκεί, τί με έκανε να προχωρώ. Και το ζητώ, μα δεν θυμάμαι τι ακριβώς ήταν, πώς έμοιαζε, πώς ακουγόταν…

Ναι, με είχες προειδοποιήσει. Προχωρούσα συνειδητά, γνωρίζοντας πως θα αλλάξω. Μα, δεν σταμάτησα. Τους άφησα να με καθοδηγήσουν. Εγώ φταίω. Εγώ τους άφησα. Με πλήρη επίγνωση. Εγωιστικά και με πολύ θράσος. Αθέτησα κάθε υπόσχεση και κάθε όρκο και τώρα ντρέπομαι που μετανιώνω…

Μαλθάκεψα…

Μεθαδόνη σε Γυμνασιόπαιδα

2010-12-06T19:02:00.000+02:00

Και για να μην ξεχνιόμαστε και να νομίζουμε ότι τα ναρκωτικά είναι προσιτά ή σκοτώνουν μόνο rockers και superstars...

Έκαναν την εμφάνισή τους και στην Λεμεσό. Δόθηκαν από άγνωστους σε παιδιά του Γυμνασίου και φυσικά κατέληξαν στις πρώτες βοήθειες.

Τα Strawberry quickies είναι ένα είδος μεθαδόνης σε κρυσταλλική μορφή. Κυκλοφορούν σε συσκευασίες ζαχαρωτών, που μοιάζουν με τα γνωστά pop rocks, σε διάφορες "γεύσεις" και μάλιστα έχουν την ανάλογη μυρωδιά.

Φυσικά, δεν υπάρχει λόγος υπερβάλλοντα πανικού. Η εφαρμογή της γνωστής συμβουλής "μην δέχεσαι τίποτα από αγνώστους" είναι η καλύτερη λύση.

Αυτή η βιομηχανοποιημένη νέα εμφάνιση με προβληματίζει πραγματικά. Μια εισαγωγή τόσο μεγάλη δεν είναι δυνατόν να έρχεται συστημένη στο ταχυδρομείο. Κάπου υπάρχει μια τρύπα που χρειάζεται να κλείσει, κατά λιμάνι μεριά ίσως?

Tribute to the Prince

2010-12-06T14:56:00.001+02:00

20 χρόνια από τη μοιραία δόση...

Τουρλού-τουρλού Σκέψεις και Ασυναρτησίες περί Κρατικών και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων

2010-11-18T16:27:00.002+02:00

Διερωτάμαι καμιά φορά κατά πόσον η Ευρώπη απλά μας ανακάτωσε ή αντιθέτως μας άνοιξε τα μάτια. Σίγουρα η μικρή μας Κύπρος ήταν πίσω στις εξελίξεις, αλλά δεν ήταν και τόσο χάλια... Και τον τουρισμό της είχε, και τα ναρκωτικά της είχε, και την οικονομία της είχε, και την εγκληματικότητά της είχε, και τα νοσοκομεία της είχε, και τους περιθωριοποιημένους της είχε, και τα υπουργεία της είχε, και τους ΜΚΟ της είχε, και οικεγενειακούς δεσμούς είχε, και παιδεραστία είχε, και το ποδόσφαιρό της είχε, και τους πρωταθλητές της είχε, και, και, και, και... Μπορούσαμε και καλύτερα δηλαδή, αλλά σχετικά με όσα περάσαμε, καλά τα πηγαίναμε.

Ήρθε λοιπόν μια ωραία πρωία η Ευρώπη με τους επιστήμονες, τα συμβούλια και τις οδηγίες της και μας ζήτησε σε όλα εναρμόνιση. Για να μιλάμε σωστά, δεν ήρθε και τα ζήτησε όλα αυτά ξαφνικά, όχι. Το ξέραμε και το περιμέναμε πως θα συνέβαινε αυτό. Αλλά, η κουλτούρα της τελευταίας στιγμής, όπως πάντα, δεν επέτρεψε να προσχεδιάσουμε μακροχρόνιες στρατηγικές ή να προετοιμάσουμε το έδαφος για βιώσιμες αλλαγές. Και καταλήξαμε στο σήμερα με πολλά υποσχόμενα, εξωτερικά επιβεβλημένα προγράμματα που απευθύνονται σε μια σωρεία κοινωνικών προβλημάτων, τα οποία όμως δεν έχουν ούτε ουσιαστική συνεγασία, ούτε απόδοση, πνίγονται στην γραφειοκρατία και τελικώς εγκαταλείπονται, άλλα λόγω υποστελέγχωσης, άλλα λόγω έλλειψης ανταπόκρισης.

Υπάρχουν μεν επιτυχημένα προγράμματα, δεν λέω, και άξιοι λειτουργοί που συνεργάζονται άριστα με τους ευρωπαΐους συντονιστές. Έχουν όμως πολύ συγκεκριμένους σκοπούς και ομάδες στόχου και κατά κύριο λόγο, υπάγονται σε διάφορα υπουργεία, που σημαίνει ότι και πάλι είναι βραδυκίνητα, πάλι κινδυνεύουν από πολιτικές αστοχίες, πάλι παγιδεύονται στα ίδια πρόσωπα.

Τελικά σκέφτομαι αν υπαρχει σωτηρία... Ούτως ή αλλιώς, δεν πρόκειται να βρεθεί ποτέ το αλάνθαστο πρόγραμμα που καλύπτει τους πάντες ξεπερνώντας όλες τις πρακτικές δυσκολίες. Και η χρηματοδότηση είναι μόνιμο πρόβλημα, είτε πρόκειται για κρατικό πρόγραμμα, είτε ευρωπαϊκό, είτε κάποιας μη κυβερνητικής οργάνωσης. Η κοινωνία περνά σε δεύτερη μοίρα, μπροστά την τρομοκρατία του κεφαλαίου και η παραγωγή πιέζεται ανελέιτα και με οποιοδήποτε κόστος. Το ξέρουμε, όσο ευρωπαίοι κι αν το παίζουμε.

Που γυρνάει ο Γιός σου τα βράδια?

2010-11-15T15:27:00.002+02:00

Όχι, ο τίτλος δεν προέρχεται από κάποιο σκυλοτράγουδο, ούτε πρόκειται για ερώτηση κάποια σε πεθερά! Είναι όμως μια καλή ερώτηση σε όλους τους γονείς, κι εκείνους που έχουν τα αγόρια τους, και εννοείται φυσικά και τα κορίτσια τους, ξαπόλιτους, αλλά και όσους νομίζουν πως ή θέλουν να τους δεμένους στα βρακιά τους.

Μπορούμε να δώσουμε πολλά ελαφρυντικά στους γονείς. Φυσικά δεν υπάρχουν γονείς που δεν κάνουν λάθη και ακόμα δεν φταίνε οι γονείς για όλα τα λάθη των παιδιών τους, το υπογραμμίζω αυτό. Όμως, οι άμεσοι συγγενείς και η οικογένεια είναι η πρώτη δικλείδα ασφαλείας για κάθε τί που κάνει ή που περνά το παιδί. Και σίγουρα έχουν μερίδιο ευθύνης γιατί όταν δεν προλαβαίνουν ορισμένα πράγματα.

Ξεκαθαρίζω ότι σε καμία περίπτωση δεν θέλω να υπσοτηρίξω τον τρόπο διαπαιδαγώγησης "των μμμωρών" που προωθείται από τις μάμμμμες στην Κύπρο. Για μένα ο σωστός γονιός-διαπαιδαγωγός στέκεται δίπλα στο παιδί, όχι μπροστά ή πίσω του. Δεν είναι τόσο προστάτης ή δάσκαλος όσο φίλος του. Μαθαίνουν κι ώριμάζουν μαζί. Διευκρινίζουμε πάλι ότι μιλάμε για παιδιά στην εφηβική ηλικία. Ακριβώς όπως αυτά που βόλταραν στην πρωτεύουσα το βράδυ της Παρασκευής.

Πόσοι από τους γονείς αυτών των παιδιών ήξεραν ακριβώς πού ήταν τα παιδιά τους και με ποιους? Δεν ρωτάω αν ήξεραν για το τί έκαναν, γιατί τότε θα ήταν κατηγορία ως συνένοχοι. Πόσοι από εμάς ξέρουμε το στέκι και τα ενδιαφέροντα των παιδιών μας? Το ξέρω πώς είναι δύσκολο να το μάθουμε, πάντα το εκλαμβάνουν ως ανάκριση ή πρίξιμο οι έφηβοι. Μα, πιστέψτε με, πάντα υπάρχει τρόπος να μάθεις. Όσο άσχημη κι αν πιστεύεις ότι είναι η σχέση σου με το παιδί σου, πάντα, σε οποιανδήποτε ηλικία μπορεί να αλλάξει. Δεν θέλω να ακουστώ όπως οι ψυχολόγοι που λένε και ξαναλένε ότι η επικοινωνία είναι το παν, αλλά ναι, παίζει ένα από τους σημαντικότερους ρόλους. Και χρειάζεται διαρκή εκπαίδευση και προσπάθεια κι από τις δυό μεριές. Και μην ανησυχείτε, τα παιδιά ξέρουν. Είναι ρέμπελοι, είναι επαναστάτες, παρασύρονται και δεν αντιλαμβάνονται πλήρως τις συνέπειες, αλλά ξέρουν τί συμβαίνει και θέλουν να μάθουν περισσότερα. Γιατί όχι άλλωστε? Αν δεν πάθουν, δεν θα μάθουν. Το ζητούμενο είναι να μην πάρει κι άλλους η μπάλα στα παθήματα.

Αίσχος

2010-11-09T12:53:00.002+02:00

Επιφυλάκτηκα να περιμένω την αστυνομική έκθεση για τα γεγονότα στις Φοινικούδες, όμως αν είναι πράγματι έτσι όπως παρουσιάζεται στο ikypros τότε άδικα την περίμενα... Ελπίζω φυσικά να μην πέφτω θύμα παραπλάνησης των media και της συναισθηματικής μου φόρτισης, αλλά που'ν την αναφορά στις ευθύνες των διαδηλωτών? Τί είναι αυτές οι μ@*^$# για μεταφορά του Rainbow από τη Λεμεσό στη Λάρνακα εν μία νυχτί? Και που είναι τα πολιτικά πρόσωπα που συμμετείχαν στην πορεία να μας πουν τις δικές τους εντυπώσεις? Μόνο το όνομα του προέδρου του ΚΙΣΑ είδα να φιγουράρει στις ειδήσεις. Κάπου χωλαίνει το πράμμα και βρωμά, απογοητευτικά φανερά. Το μόνο σημείο που συμφωνώ είναι οι ευθύνες του Δήμου. Ντροπή κι Αίσχος. Αυτό μόνο...

Purple Blues

2010-10-21T13:05:00.002+03:00

My love's a sepulchral blues
A procession of black cars
My love's a sepulchral blues
A procession of black cars

With purple ribbons, with purple orchestra,
in a purple march, everything's purple

My love's a sepulchral blues
A procession of black cars
My love's a sepulchral blues
Life's a matter of odds

Again, as promised! A poem by Costas Tripolitis

MEGA Παρωδία

2010-10-18T20:29:00.002+03:00

Ωραίος ο κύριος Κουσιουμής, πολύ ωραίος. Ανάφερε όλα τα στοιχεία, απλά, κατανοητά και μαζεμένα, χωρίς να αποποιείται ευθύνες και λάθη.

Παπαδόπουλε και λοιποί τάχα μου έγκυροι δημοσιογράφοι και αντικειμενική ομάδα του MEGA, γελιέστε αν νομίζεται πως δεν καταλάβαμε πως κλείσατε το μικρόφωνο στον καλεσμένο σας. Μου θέλατε να σας μιλήσει κι ο αρχηγός και καλά. Σας μάθαμε πια, που λέτε τις μισές αλήθειες, χωρίς να ντραπείτε να καταπατήσετε τα δικαιώματα ενός ανθρώπου καθώς και τις αρχές σας τάχα, της πολυφωνίας και της ελευθερίας του λόγου. Αποδεικνύετε για άλλη μια φορά ποιοι είναι οι φασίστες και οι τρομολάγνοι, ποιοι εξυπηρετούν πολιτικά και άλλα συμφέροντα. Αν θέλετε να κάνετε νούμερα, καλύτερα να αναμεταδίδετε τις ειδήσεις του Star!

Γυναικεία Επανένταξη

2010-10-04T16:58:00.002+03:00

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=201680&-V=articles

Είναι μια λυπηρή αλήθεια, όσα αγνοείς να νομίζεις ότι δεν υπάρχουν, μα ακόμα πιο λυπηρό όταν όσα αγνοείς, να υποθέτεις ότι υπάρχουν...

Φαίνεται πως η διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών, δεν έκανε διάκριση στις κυπριακές φυλακές. Θεωρούσα αυτονόητο, όταν διάβαζα για το σύστημα των ανοικτών φυλακών ότι ισχύει για τους κατάδικους και των δύο φύλλων. Ξέχασα δυστυχώς σε μια πόσο μικροαστική και πατριαρχική κοινωνία ζούμε ακόμα, με όσα ευρωπαϊκά ενδύματα κι αν την ντύνουμε.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, έγινε το πρώτο βήμα. Και μην γελιέστε με το δωμάτιο. Πάλι τέσσερις τοίχοι είναι.

Κλέφτες και Πολίτες

2010-09-22T16:16:00.003+03:00

Έχει ξαναγίνει να συλλαμβάνονται ληστές από πολίτες. Όμως, το να μπλέκεις στην καταστολή εγκληματιών, ειδικά όταν εμπλέκεται και κοντόκανο κυνηγετικό όλπλο, δεν είναι για αστεία. Είναι μαλιστα χρέος της αστυνομίας να αποτρέπει τους πολίτες από το να αποπειραθούν κάτι τέτοιο.

Μα η συνεργασία μεταξύ του συνταξιούχου αστυνομικού και των πολιτών σήμερα στην ληστεία της Τράπεζας Κύπρου στη Μέσα Γειτονιά, είναι ένα άριστο παράδειγμα του τί σημαίνει κοινωνική αλληλεγγύη. Είναι φυσικά και θέμα τύχης που όλα πήγαν κατ' ευχή, όμως η γρήγορη σκέψη και κατάστρωση στρατηγικής, από το αναποδογύρισμα της μοτοσυκλέτας, μέχρι την ανάληψη της σύλληψης του οπλισμένου ληστή από μόνος του και όχι με τη συνοδεία άλλου πολίτη, ήταν καθοριστική.

Θα μου πείτε, αν δεν ήταν συνταξιούχος δεν θα βρισκόταν καν εκεί η αστυνομία. Πράγματι! Αφού δεν είναι στις αρμοδιότητες της αστυνομίας να φυλάει τράπεζες! Κι ευτυχώς δηλαδή!

Plus TV και ξερό ψωμί

2010-09-21T15:20:00.003+03:00

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου φίλο του ποδοσφαίρου ή οποιουδήποτε άλλου συγκεκριμένου αθλήματος. Λάτρης του αθλητισμού όμως είμαι. Και ναι, όσο κι αν δεν θέλω να το παραδεχτώ, ώρες ώρες το απολαμβάνω να βλέπω μάπα, ανεξαρτήτου ποιας ομάδας παίζει. Και θα φωνάξω και θα βρίσω και θα ξεχαστώ μπροστά στην οθόνη ή το γήπεδο.

Χθες, δεν ήταν πολύ σπουδαίος ο αγώνας. Αλλά τον είδα. Όχι επειδή καίγομαι για τον Ερμή ή την ΑΕΛ, αλλά τόση πολλή εντύπωση μου έκανε που μπορούσα να δω παιχνίδι σε μη συνδρομητικό κανάλι. Πολύ πιθανόν για τελευταία φορά μάλιστα. Τί να πεις? Μπράβο? Αφού έτσι κι αλλιώς θα τα δώσουν κάπου τα δικαιώματα. Νυν υπερ πάντων το χρήμα, έτσι δεν είναι?

Πέντε Λέξεις Αρκούν

2010-09-14T09:44:00.003+03:00

Με το σημερινό της φύλλο, ο Φιλελεύθερος δακτυλοδείχνει άτομο-συνεργάτη της αστυνομίας σε πολύ σοβαρή υπόθεση. Επιτρέψτε μου να γενικολογίσω, ώστε να μην διαπράξω κι εγώ το ίδιο λάθος.

Σέβομαι το έργο των ΜΜΕ και των ανθρώπων τους. Κατανοώ πολλές φορές πόσο εύκολο είναι να περάσουν τα ασαφή όρια της επαγγελματικής δεοντολογίας και του σεβασμού προς τα άλλα άτομα και δη τους πρωταγωνιστές των ειδήσεών τους. Καταλαβαίνω πως, όπως και σε όλα τα επαγγέλματα, υπάρχουν και σκάρτα φρούτα που δεν ενδιαφέρονται για οτιδήποτε και "χαλάνε την πιάτσα", ανάμεσά τους δυστυχώς και κάποιοι σε θέσεις αρχισυντακτών.

Μα ρε φίλε, μόλις έδωσες το τελειωτικό κτύπημα σε έναν άνθρωπο που μπορούσε να βοηθήσει πραγματικά σε ένα δύσκολο θέμα. Φυσικά ο τύπος έγινε είδηση επειδή κάτι πήγε στραβά, τα στραβά μόνο γίνονται ειδήσεις άλλωστε, μα τώρα πώς θα διορθωθεί το πράμμα, άμα το κρατάτε κι εσείς από κάτω? Ναι, να κάνετε τη δουλειά σας, μα γιατί να δυσκολεύετε τη δουλειά των άλλων, απλά και μόνο γράφωντας μια πρόταση παραπάνω?

Κάψε κι Εσύ ένα Βιβλίο! Βγάλε το Φασίστα από μέσα σου!

2010-09-08T15:24:00.005+03:00

Οι άνθρωποι πιστεύουν πολύ στα σύμβολα. Ουσιαστικά, ολόκληρή τους η ζωή είναι φτιαγμένη με / για τα / από τα σύμβολα, όπως λέει ο Blumer κι οι άλλοι θεωρητικοί της Κοινωνικής Διαντίδρασης. Το καθένα απ 'αυτά ενέχει σημασίες άλλοτε λιγότερο κι άλλοτε περισσότερο σημαντικές, ανάλογα με την αξία που του προσδίδει το άτομο, οι σημαντικοί άλλοι για το άτομο και οι περιστάσεις. Οι άνθρωποι λοιπόν ζουν / αναπνέουν / υποφέρουν / χαίρονται ανάμεσα σε / για τα / εξαιτίας των διάφορών σύμβολών.

Σκεφτείτε τότε, την συμβολική, και πραγματική κατά συνέπεια, σημασία της καταστροφής ενός συμβόλου, ενός συμβόλου θρησκευτικής σημασίας, που για πολλά εκατομύρια αποτελεί οδηγό πρακτικών ζωής και που καθορίζει πώς γεννιούνται και πώς πεθαίνουν. Η καταστροφή του Κορανίου, κι οποιουδήποτε άλλου θεωρούμενου ως υπέρτατου συμβόλου, δεν είναι για γέλια. Τουλάχιστον όχι γι' αυτούς που του προσδίδουν πραγματική αξία.

Εγώ όμως γέλασα όταν διάβασα για την "Παγκόσμια Ημέρα Κάψε Ένα Κοράνι". Πρώτον γιατί διοργανώνεται από εκκλησία. Αμέσως φαντάστηκα τα αντίποινα: Σταυροί και Καινές Διαθήκες να καίγονται στο προαύλιο και τα ΜΜΕ να βγάζουν τίτλους με μεγάλα γράμματα "Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΦΤΑΣΕ", "ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ" και λειπές βλακείες. Έπειτα λέει, διοργανώνεται με την ευκαιρία της 9ης επετείου της 11/9. Πώς πέρασε πάλι ο καιρός, πάλι θα βλέπουμε στις οθόνες μας τα αεροπλάνα να γίνονται στάχτη στους πύργους. Ναι, είναι ένα τρομερό γεγονός που έγραψε ιστορία και σκότωσε χιλιάδες αθώους. Μα φτάνει πια, με αυτό το κόμπλεξ. Τί κάνουν οι Αμερικανοί Ψυχολόγοι πια?

Μετά σκοτείνιασα... Τα βιβλία, τα όποια βιβλία, συμβολίζουν την γνώση, την άποψη, την ελευθερία μετάδοσης σκέψεων. Δημιουργούν συνειδήσεις, ιδέες, ιστορία. Οι Ναζί καίγαν τα βιβλία. Ούπς! Μα τί κάνεις? Συγκρίνεις του Συντρόφους με Ναζιστές? Πιπέρι στο στόμα! Μα, περί αυτού πρόκειται. Την ασέβεια, το μίσος, την καταστροφή, που συμβολίζει μια τέτοια κίνηση. Όχι μόνο προς το θρησκευτικό περιεχόμενο, ή τους ανθρώπους που εκφράζει το Κοράνι, αλλά προς τον πολιτισμό και την προσπάθεια ολόκληρης της ανθρωπότητας να κάνει και ν' αναπαράγει όλα όσα εκφράζει ένα βιβλίο.

Γίνε ο Μύθος

2010-09-03T17:50:00.003+03:00

Πότε τα καθήκοντα που αναθέτονται σε έναν εργαζόμενο από το αφεντικό του υπερβαίνουν τις υποχρεώσεις του?

Δύσκολο να τραβήξεις μια γραμμή μεταξύ αυτών. Ειδικότερα όταν η σχέση με το αφεντικό δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά χειρότερα νομίζεις πως εκτός από αυτό είναι και φιλαράκι σου. Το θέμα είναι να μην μπεις στο τρυπάκι. Αρχικά δέχεσαι να κάνεις κάτι επειδή δεν σου είναι κόπος, μετά ακόμα κάτι γιατί δεν έχεις κάτι άλλο να κάνεις. Έπειτα, δεν μπορείς να πεις όχι ή ότι δεν εμπίπτει αυτό στις υποχρεώσεις σου. Το φιλαράκι τότε θα γίνει αφεντικό. Και δεν θα'χεις καλά ξεμπερδέματα.

Πώς βγαίνεις από το τρυπάκι? Ή τα σπάσας όλα, τον χέζεις όμορφα κι ωραία και χάνεις την δουλειά σου. Ή πολύ ευγενικά λες "λυπάμαι, αυτό δεν εμπίπμτει στα καθήκοντά μου", ξεχνάς το φιλαράκι σου, την ευνοϊκή μεταχείριση, τα μπόνους κτλ και γίνεσαι μύθος στο γραφείο. Παντού υπάρχει ένας μύθος, που λέει κι η διαφήμιση.

Κρίμα που αυτοί πληρώνονται λιγότερα.

270 km Αγάπης με Κανό

2010-08-25T13:45:00.002+03:00

***English Text Follows***

270 χιλιόμετρα αγάπης πρόκειται πρόκειται να διανύσουν κωπυλάτες για τον Σύνδεσμο για Άτομα με Αυτισμό!

Η θαλάσσια διαδρομή τους ξεκίνησε από την Πόλη της Χρυσοχούς στις 23 Αυγούστου 2010 με τελικό προορισμό τον Πρωταρά! Την Πέμπτη 26 Αυγούστου, τους περιμένουμε στην πόλη μας τη Λεμεσό!

Στόχος μέσα από την προσπάθειά τους, είναι να γίνουν εισφορές για τις μεγάλες ανάγκες του Συνδέσμου.
Για περισσότερες πληροφορίες στα τηλέφωνα 25343461.
_____

270 kilometres of love are about to cover volunteers by canoe!

These volunteers are about to cover the distance from Polis, all the way to Protaras! Their journey started on the 23rd of August 2010 and, on Thursday 26th, we are expecting them in our town, Limassol!

Their goal is, thorught their attempt, to gather donations for the great needs of the Cyprus Autistic Association.
For more informatio call 25343461.
_____

Λέγανε στις ειδήσεις ότι τα βρήκανε λίγο σκούρα στα νερά του Ακάμα... Μπράβο τους πάντως και καλή συνέχεια να έχουν!

Αλλάζω Όνομα και Αριθμό

2010-08-20T10:15:00.003+03:00

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης και σε λιγότερο φιλοσοφικό ύφος, έρχονται να ταιριάξουν οι "κυνικές" για πολλούς δηλώσεις του Eric Schmidt. Επιτρέψτε μου, να μην αναφερθώ στο θέμα της προστασίας της ιδιωτικότητας στο διαδίκτυο, αλλά σε μια άλλη πτυχή που προέκυψε από τη συνέντευξή του στη Wall Street Journal.

Υποστηρίξαμε λοιπόν, πριν λίγες μέρες, ότι η ταυτότητα είναι ρευστή, αλλάζει και μεταμορφώνεται διαρκώς. Είπαμε επίσης ότι η ταυτότητα του κάθ' ενός κατοχυρώνεται πολλές φορές στο φαντασιακό του περιβάλλοντός μας από αυτό που εκδηλώνεις δημόσια, ή αλλιώς "είσαι ό,τι δηλώσεις". Τώρα θέλουμε να προσθέσουμε, κάτι που εφάρμοζε και στην πράξη ο Albert Camus, πως η ποιότητα δημιουργείται συχνά από την ποσότητα.

Πώς συνδέονται όλα αυτά; Είναι αποδεκτό ότι ο αυθορμητισμός και η επιπολαιότητα είναι χαρακτηριστικό της νεαρής ηλικίας, σε άλλα άτομα σε μεγάλο βαθμό και σε άλλα λιγότερο. Την ίδια στιγμή ο πειραματισμός και η δεκτικότητα σε νέες εμπειρίες περιλαμβάνονται στην εφηβεία. Με το διαδύκτιο και την εξάπλωση των κοινωνικών δυκτίων, η εκδήλωση και δημοσιοποίηση αποδεικτικών τέτοιων εμπειριών, ίσως και εκκούσια σε υπερβολικό βαθμό μέσα από την αφέλεια των νέων, είναι γεγονός. Τα βλέπουμε καθημερινά από φίλους και γνωστούς στις δικές μας σελίδες, στα email μας κτλ.

Αν λοιπόν, η ποσότητα δημιουργεί την ποιότητα, όσες περισσότερες φωτογραφίες βλέπουμε ενός φίλου μας σε clubs με ποτά κτλ, τόσο πιο πολύ ισχυροποιείται στο φαντασιακό μας η ταυτότητα του συγκεκριμένου ως "party animal", ως "νυκτόβιου", ως "αλκοόλα"... Το παιδί αυτό μπορεί να μην πίνει ούτε σταγόνα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας και το Σαββάτο που βγαίνει να πίνει το καθιερωμένο ποτηράκι. Απόλυτα σεβαστό κι αποδεκτό. Η ποιότητα όμως "αλκοόλας" καθορίζεται από το πώς προβάλεται η κατανάλωση αλκοόλ και με ποιά συχνότητα. Και σ' αυτό επηρεάζει φυσικά η διάθεση και οι προσωπικές αντιλήψεις ή επιδιώξεις του αποδέκτη, ας το παραδεκτούμε, ο μοντέρνος άνθρωπος δεν λειτουργεί πρωτίστως και πάντοτε με καλές προθέσεις.

Άρα, υπάρχει κάποια βάση στα λεγόμενα του κύριου Schmidt. Στη συνέντευξή του μάλιστα, προέβλεψε πως στο μέλλον οι νέοι με την ενηλικίωσή τους θα αλλάζουν όνομα για να ξεφύγουν από το βεβαρυμένο διαδυκτιακό τους παρελθόν, και πως ακόμα οι ίδιες οι κυβερνήσεις θα παρέχουν αυτή την υπηρεσία! Δήλωση που μπορεί να ακούγεται υπερβολική, ίσως και τρομακτική. Σ' αυτήν υπήρξαν ήδη πολλές ενστάσεις. Μα μετά από τόσα που είδαν τα μάτια μας και με την αναγνώριση της σημαντικότητας της ταυτότητας, ή τελος πάντων του προσώπου που δείχνεις δημόσια, το αμφιβάλλετε;

Αγνώστου Ταυτότητας

2010-08-13T17:44:00.002+03:00

Λένε, και δυστυχώς στο μικροαστικό μυαλό του Κύπριου συνήθως ισχύει, ότι "Είσαι ό,τι δηλώσεις". Τρανό παράδειγμα οι πάμπολλοι developers και τα ακόμα περισσότερα θύματά τους που τώρα γυρεύουν το δίκιο τους στα δικαστήρια, οι ειδικοί φυσιοθεραπευτές-χειροπράκτες - τσαρλατάνοι και ο καημένος γεράκος που πήγε άδικα αλλά ο τυχερός γρήγορα, και τόσες άλλες φίρμες και μη στην TV που τα παίρνουν χοντρά απλά επειδή πουλάνε ψώνιο και τρέλα στην οθόνη. Και λίγα λέω...

Ακριβώς όμως, όπως λέει κι ο Nietzsche "η Aλήθεια δημιουργείται και δεν ανακαλύπτεται", έτσι κι η ταυτότητα του κάθε ατόμου ανακαλύπτεται, ανακατασκευάζεται κι αλλάζει. Είναι ρευστή και άμορφη, περιοδική και ανάξια εμπιστοσύνης. Εξελίσσεται και μεταμορφώνεται ανά πάσα στιγμή, με κάθε τί καινούργιο ή παλιό, σε κάθε βήμα, με κάθε αναπνοή στην εκπνοή διαφέρεις.

Είναι όπως το περιέγραφε ο Nietzsche απ' την αρχή κι όπως το εξέλιξε ο Goffmann κατόπιν. Ζεις σαν μάσκες. Όχι με μάσκα, αλλά σαν πραγματική μάσκα, και όχι μόνο σαν μια μάσκα, αλλά πολλές διαφορετικές κι εναλλασσόμενες μαζί. Έχεις ταυτότητα? Έχεις. Πολλές μάλιστα. Κάθε μάσκα και ταυτότητα. Κάθε στιγμή και άλλη μάσκα. Μα κάτω από τις μάσκες? Είσαι εσύ. Γυμνός και πάλι μεταμφιεσμένος. Γιατί κανείς δεν σε ξέρει καλά, ούτε κι εσύ ο ίδιος καν. Απλά ψάχνεσαι και βρίσκεσαι σε στιγμές έντασεις, χωρίς όμως λύτρωση. Μοναχά παροδική ψευδαίσθηση ότι υπάρχεις τελικά. Κι ας ξέρεις πως αυτό δεν είσαι εσύ. Μα τελικά ποιος είσαι?

Πάλι Φυσάει Ζεστός Αέρας

2010-08-02T09:15:00.002+03:00

Μαζί! Την ίσως "πιο ζεστή νύχτα του καλοκαιριού", μες την αποπνικτική υγρασία της Λεμεσού, έμοιαζε σαν να "πλέουμε στο νερό" μια με τον Ανεστόπουλο και μια με τον Παυλίδη...

Όχι και η καλύτερη συναυλία που πήγα ποτέ, ήταν ανάμεικτα τα συναισθήματα, παράξενα, ξενικά... Λίγο η ζέστη, λίγο η επιστροφή στη Λεμεσό, λίγο η απογοήτευση για τον Αγγέλακα, λίγο η νέα δουλειά του Θάνου που δεν πρόλαβε να ωριμάσει μέσα μου, ούτε ανάμεσα στο κυπριακό κοινό, λίγο η Κυριακή και οι διακοπές, λίγο τα γεράματα... Δύσκολα τα πράγματα όταν έχεις μέτρο σύγκρισης. Αλλά το απόλαυσα, μέχρι το κόκκαλο, μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Μια νύχτα εναλλακτική κι όχι εξαιτίας του χαρακτήρα της μουσικής. Τόσο βασανιστικά εναλλακτική που πονούσε από γλυκιά νοσταλγία κι αναμνήσεις. Σαν ένα πέρασμα σε μια παράλληλη διάσταση στο χωροχρόνο. Ήθελε να φτάσει κάπου εκεί, δεν τα κατάφερε, μα άγγιξε το τέλειο και τ' άφισε να φύγει. Έτσι δεν μοιάζει πάντα η ζωή? Όλο απογοητεύσεις κι εκπλήξεις.

Ήταν όμως λίγο άτυχη η στιγμή. Ειδικότερα για τον Θάνο, που κουβαλάει ακόμη τη φωνή των Κρίνων όσο κι αν άλλαξε φάτσα. Ο Παυλίδης όσο να 'ναι έβγαλε και δυό προσωπικούς δίσκους. Κι ακόμα περιορίστηκε στο να πει 3-4 δικά του τραγούδια κι περισσότερα των Ξύλινων Σπαθιών. Γιατί το ξέρει πως το κοινό, και δη στην Κύπρο, μένει κολημένο στα παλιά, τα γνωστά, τα σίγουρα. Αξιέπαινος κι αξιοθαύμαστος ο Θάνος που τραγούδησε τη ψυχή του με βροχή τον ιδρώτα σε κάθε του ξέσπασμα. Μα άλλη η εξομολόγηση στον Ιανό κι άλλη στη σκηνή του ποταμού.

Όσον αφορά τη διοργάνωση, καταπληκτική. Αξίζουν πράγματι συγχαρητήρια και στους Friends και το Δήμο Γερμασόγιας. Για τους Κύπριους που ανοίξαν τη συναυλία τί απ' όλα να ξαναπούμε? Και σ' αυτούς, στον καθένα ξεχωριστά μπράβο κι ελπίζω να μην τελειώσει εδώ το καλοκαίρι.

Η Ταχινόπιττα, η Φυγοστρατία και η Γραμματέας, η νέα Τηλενουβέλα παίζεται σε όλα τα Κυπριακά Κανάλια

2010-07-29T09:27:00.002+03:00

Αρχίσανε πάλι τα ταμπούρλα και διώξανε μετά μουσικής τον αποδιοπομπαίο τράγο κ. Βάσο Γεωργίου. Τράγο εις διπλούν μιας και το "φάγωμά" του, όπως θέλει να το παρουσιάσει, εξυπηρετεί στον εφησυχασμό σχετικά με δύο φλαίγον ξεχωριστά μα και άρρικτα συνδεδεμένα ζητήματα: τη φυγοστρατία και το ρουσφέτι.

Ειδικότερα για το πρώτο, πιο φρέσκο, πιο πικάντικο, πιο lifestyle, χρειαζόταν να βρεθεί κάποιος να αναλάβει την "πολιτική" έστω ευθύνη. Μετά και από τις πρόσφατες υποσχέσεις επί εξάλειψης του φαινομένου, μωρέ απ'τον στρατό ας είναι, μωρέ απ'το Υπουργείο Αμύνης ας είναι, μωρέ πολιτικό πρόσωπο να είναι κι ό,τι να'ναι! Και voila! Ένα έγγραφο - αποδεικτικό στοιχείο που παράπεσε από τα χέρια μια γραμματέως, που η καημένη μετακινείτε σαν άδικη κατάρα, ένας ευυπόληπτος αξιωματούχος που δεν προωθεί τα παράλογα μα δέχεται τα λογικά, ό,τι και να εννοεί μ' αυτό, και η αθώα αντιπολίτευση που έρχεται σε πρώτη φορά αντιμέτωπη με κάτι τόσο τραγικά και απαράδεκτα μεμπτό. Το αποτέλεσμα στα μίντια.

Θα ξανααναφερθώ στον Durkheim κι ας σας κουράζω. Έγκλημα σε μια κοινωνία = Φυσιολογικό εως κάποιο σημείο. Ρουσφέτι σε μια κυβέρνηση = Φυσιολογικό εως κάποιο αρκετά απομακρυσμένο σημείο. Και όχι, δεν ανακάλυψε την ταχινόπιττα αυτή η κυβέρνηση, απλά η ταχινόπιττα βγήκε στη φόρα αυτή τη φορά συνταγογραφημένη!

Αλλαγή

2010-07-25T20:38:00.002+03:00

Οχχχχχίιιιιιιιι!!!!!!!!!!
(εισπνοή εκπνοή εισπνοή εκπνοή εισπνοή εκπνοή)

Ντάξει... Δεν συνηθίζω να αντιδρώ τόσο έντονα σε αλλαγές που υπό άλλες συνθήκες θα με χαροποιούσαν... Αλλά να μην έρθει ο Αγγέλακας και να 'ρθει ο Ανεστόπουλος ήταν μια μεγάλη έκπληξη. Δηλαδή όχι ακριβώς, μεγαλύτερη έκπληξη ήταν που ανακοινώθηκε πως θα ερχόταν ο Αγγέλακας με τον Παυλίδη κι όχι με τον Ανεστόπουλο όπως θα ανέμενε κανείς. ....αλλά να μην έρθει? Μα καθόλου? Μα γίνεται? Γιατίιιιιιι?

(εισπνοή εκπνοή εισπνοή εκπνοή εισπνοή εκπνοή)

Τέσπα... Όπως και να 'χει..... Τα εισιτήρια είναι από καιρό κομμένα κι εξακολουθούμε να ανυπομονούμε! 6 και πόψε κι αναμένουμε..

Πιστοί στη Διαφορά

2010-07-15T20:32:00.002+03:00

Σκεφτήκατε ποτέ ποια η διαφορά του να είσαι διαφορετικός;
Μα, θα μου πείτε, είναι πασιφανές! Απλά είσαι διαφορετικός!

Σε τί διαφορετικός όμως; Όλοι είμαστε διαφορετικοί, μοιάζουμε διαφορετικοί, ανόμοιοι. Ποια η διαφορά να είσαι στο πετσί σου διαφορετικός; Ή μήπως καλύτερα να έλεγα... στο κεφάλι σου...

Ο Καμύ έλεγε με οξυμώρως πως η διαφορά του αυτόχειρα από τον επαναστάτη είναι η πίστη. Η πίστη όχι όπως τη έχει ένας "πιστός", τουλάχιστον όχι στην ίδια ποιότητα, αλλά η πίστη/εμμονή/επιμονή/ειλικρίνεια. Ναι, στο τελευταίο είναι το κλειδί. Γιατί όταν είσαι ειλικρινής στην πίστη σου, ζεις χωρίς τύψεις τεχνητές ή αληθινές. Είσαι πιστός ψυχή τε και σώματι. Και στο μυαλό και στις πράξεις.

Τότε, ποια η διαφορά του να είσαι πιστός στη διαφορετικότητά σου από έναν απλό ανόμοιο;

Θα έλεγα ο χρόνος... Κι ας με αφόριζε με μιας ο Καμύ. Ακόμα κι αν μισούσε την αιωνιότητα, κατάφερε να μείνει σ' αυτήν δίχως άλλο. Εγώ όμως, σε μαύρο σύννεφο και στην απαισιόδοξη πλευρά της Γης, θεωρώ ότι η ευκολόπιστη με πολύ κακή έννοια μιμητική συνήθεια του ανθρώπου τον κάνουν να αλλαξοπιστεί για το τίποτα. Κάποια στιγμή θα τσακίσει, θα αλλοτριωθεί και θα αφομοιωθεί στο ανόμοιο και τόσο όμοιο μείγμα του κοινωνικού καζανιού, είτε σε μέρη είτε εξ ολοκλήρου.

Ο πιστός λοιπόν, στις σκέψεις και τις πράξεις, μένει πιστός για περισσότερο από τα 15 του χρόνια. Καμιά φορά και περισσότερο από τα 18 του. Υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις, με ειδικά όμως χαρακτηριστικά, που μπορεί να μείνουν και μέχρι να γεννήσουν. Όχι όμως αργότερα... Εδώ αρχίζει μια άλλη θλιβερή ιστορία... Την ξέρετε καλύτερα από εμένα.

Λεμεσός των Συναυλιών

2010-07-06T09:40:00.002+03:00

Συγχαρήκια στο Δήμο Αγίου Αθανασίου και το Κανάλι 6 που για άλλη μια χρονιά ανοίξαν το συναυλιακό καλοκαίρι με μια τόσο επιτυχημένη συναυλία. Κάθε χρόνο και καλύτερα! Το μόνο που μου την έσπασε ήταν τα κουνούπια.

Άντε να' ρθει τώρα η 1η Αυγούστου!

Χέρι Πούγκα σας Κύριοι

2010-06-21T22:21:00.002+03:00

Δεν συμφωνώ συχνά με τον κ. Ιωνά, αλλά η κουβέντα που είπατε κύριε βουλευτά ήταν παραπάνω από σωστή. Δεν γίνεται ο ένας να περιμένει τον άλλον, ποιος θα πληρώσει πρώτος και μετά ν' ακολουθήσουν οι άλλοι. Αφού τα λεφτά υπάρχουν και τώρα με την Ευρώπη έρχονται κι άλλα, τί περιμένετε? Θέλετε ηλεκτρονικές κάρτες φιλάθλων? Πρέπει να βάλουν όλοι το χέρι στην τσέπη.

Επιτρέψτε μου όμως να αμφιβάλλω για την αποτελεσματικότητα τους στην πρόληψη της βίας στα γήπεδα. Η ταυτότητα, όσο φανερή κι αν είναι, πάλι χάνεται στον πανικό του όχλου. Και σκεφτείτε λίγο ένα από τα βασικά συστατικά στοιχεία του εγκλήματος, τον τόπο. Βία μέσα... έξω... ή γύρω από τα γήπεδα? Ή μήπως είναι οπουδήποτε αλλού, μακρυά από τα γήπεδα?

Και όσο για τους επιτηρητές ομάδων... Χμ... Βία στη βία? Ή μήπως ηλιθιότητα στη βία? Μάλλον θάρρος χρειάζεται μαζί με μια δόση τρέλας, αν πρόκειται να δουλέψει αυτό.

Από την Πράξη στη Θεωρία

2010-06-09T18:50:00.003+03:00

Είναι τελικά μια ανακούφιση να επιβεβαιώνεις εμπειρικά ότι όλες οι μαλακίες που διδασκόσουν επί τόσα χρόνια σε σχολεία και πανεπιστήμια ισχύουν κι έχουν πράγματι πρακτική εφαρμογή. Και φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν τις βλέπεις να ακολουθούνται κατά γράμμα ή/και να πέφτουν μέσα σε όλα. Αλλά ουδείς αλάθητος και καμιά θεωρία δεν πρέπει να θεωρείται πανάκεια (κι αυτό μας το μάθαν στο σχολείο).

Όπως στην περίπτωση του Sutherland, που αν και δεν μίλησε ξεκάθαρα για θεραπεία ή επανένταξη, υπονόησε πως μέσω των διαφορικών συγχρωτισμών, ή καλύτερα της διακοπής συγκεκριμένων, μπορείς να γλυτώσεις το άτομο από το φαύλο κύκλο της υποτροπής. Κι ακόμα καλύτερα, επηρεάζοντας πρώτα τον κύριο πομπό μπορείς να φτάσεις και στους κοντινούς δορυφόρους κι απ' αυτούς αλυσιδωτά σε άλλους κι άλλους.

Κάτι τέτοιο έγινε και σε μια παρέα εδώ... Όχι σε τόσο μεγάλη κλίμακα και ουσιαστικά οι δέκτες είχαν περάσει μόνο σε δευτερογενή επίπεδο, όχι τριτογενή. Αλλά και πάλι, προσωπικά το είδα σαν μια μικρή επιτυχία. Και είμαι περήφανη.

2010-05-28T20:18:00.001+03:00

Life has betrayed me once again,
I accept some things will never change.
I've let your tiny minds magnify my agony,
and it's left me with a chem'cal dependency for sanity.

Yes, I am falling... how much longer till I hit the ground?
I can't tell you why I'm breaking down.
Do you wonder why I prefer to be alone?
Have I really lost control?

I'm coming to an end,
I've realised what I could have been.
I can't sleep so I take a breath and hide behind my bravest mask,
I admit I've lost control.

Αυτό δεν λέγετε Αναρχία....

2010-05-06T22:29:00.002+03:00

Έχουμε ξαναϋποστηρίξει την άποψη πως δεν υφίσταται ιδεολογία πια... Όλα μπαστάρδεψαν... Ίσως και να γεννηθήκαν εξ αρχής μπάσταρδα, όπως κι εμείς... Αλλά αυτό που γίνεται κάθε, μα κάθε φορά στις πορείες της Αθήνας, και τα νέα μέτρα, ούτε και κανένα άλλο συμβάν δεν μπορεί να δικαιολογήσει αυτές τις προσβολές στα πιο βασικά δικαιώματα των ανθρώπων, δεν λέγετε Αναρχία ή αντίσταση ή αγανάκτηση ή οτιδήποτε θέλουν να το ονομάσουν οι όποιοι καλοθελητές. Και περισσότερο λυπάμαι που παίρνει η μπάλα κι όλους αυτούς τους άνεργους-χαμηλόμισθους-εργάτες-φιλήσυχους διαδηλωτές, που έχουν όλα τα δίκαια με το μέρος τους, για τις μαλακίες που κάνουν οι αναρχικοί-επαναστάτες-γνωστοί-άγνωστοι και λοιποί προβοκάτορες... Λυπάμαι....

Η Ψυχική Υγεία των Νέων

2010-04-29T23:01:00.002+03:00

Ακούγεται λίγο τετριμμένο για τίτλος σεμιναρίου. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο ότι το συγκεκριμένο σεμινάριο διοργανώνεται από ένα συνοικιακό συμβούλιο που ανήκει στον ευρύτερο κυρίαρχο δήμο της Λεμεσού, ενώ τελεί υπό την αιγίδα του υπουργού Υγείας. Ο υπουργός Υγείας μάλιστα και ο δήμαρχος Λεμεσού θα παρευρεθούν οι ίδιοι με προσφωνήσεις. Αυτό θα πει υποστήριξη στις τοπικές πρωτοβουλίες, αξίζει να τους το αναγνωρίσουμε.

Η διάλεξη-σεμινάριο θα γίνει λοιπόν στο Λύκειο Αγίου Ιωάννη, Λεμεσό, τη Δευτέρα 3 Μαΐου και ώρα 7:30μμ. Ομιλητές θα είναι οι Δρ. Αργύρης Αργυρίου και Δρ. Νεόφυτος Χαραλάμπους.

Don't....

2010-04-22T23:36:00.002+03:00

Η Transport for London, εκτός από τις έγκυρες πληροφορίες για τα ΜΜΜ της Βρετανικής πρωτεύουσας, έχει γίνει δημοφιλής και για τα κοινωνικά μηνύματα που κατά καιρούς προωθεί. Μια από τις πρόσφατες καμπάνιες της με τίτλο: "Don't let your friendship die on the road", σίγουρα τραβάει την προσοχή με τις σοκαριστικές της αφίσες στους σταθμούς του Tube και τη συγκινητική προτροπή "Look out for your mates".

Ένας από τους δυνατότερους συνδέσμους των διαπροσωπικών σχέσεων, η φιλία, που θεωρείτε τόσο δεδομένη έννοια καμιά φορά, αλλά έχει πραγματικά αλλοτριωθεί την σήμερον ημέρα, προωθείται κι ανακατασκευάζεται ως ασπίδα εσωτερικής ασφάλειας. Πολλοί θα θεωρούσαν αφελές κι αθεράπευτα ρομαντικό την πίστη πως η καμπάνια θα πετύχει κάτι στην αδηφάγο πολυπολιτισμική μητρόπολη των εκατομμυρίων, κι όμως φαίνεται πως ο σχεδιασμός και τα μηνύματά της αγγίζουν την ομάδα στόχου, νέους και παιδιά από 12 ετών. Αν μη τί άλλο, αυτά τουλάχιστον δεν έχουν προλάβει να αποκτηνωθούν τόσο, όσο εμείς...

Παγκόσμια Ημέρα για τον Αυτισμό

2010-04-09T10:23:00.002+03:00

"...Όλο και συχνότερα διαγνώνονται παιδιά με σύνδρομο του Αυτισμού και συνεπώς επηρεάζει πολύ μεγαλύτερο αριθμό ατόμων από ότι προηγουμένως.

Σήμερα και μέχρι τις 2 μμ ο Σύνδεσμος για Άτομα με Αυτισμό Κύπρου θα διατηρεί περίπτερο για ενημέρωση του κοινού στην πλατεία Γρηγόρη Αυξεντίου στην οδό Ανεξαρτησίας έξω από το Επαρχιακό Διοικητήριο Λεμεσού. Στόχος είναι η ευαισθητοποίηση και η πληροφόρηση πάνω στον Αυτισμό.

Σ’ αυτά τα πλαίσια και με την ανάληψη της ανέγερσης ενός «Κέντρου Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης» για τα Άτομα με Αυτισμό, το Κεπάκυ σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο διοργανώνει ένα Σεμινάριο πάνω στη σημασία της Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης. Το τρίπτυχο και η δήλωση συμμετοχής επισυνάπτονται. Παρακαλώ προωθείστε το μήνυμα αυτό και ενημερώστε οποιονδήποτε μπορεί να ενδιαφέρεται και θέλει να συμμετάσχει...."

Αυτό το email πήρα σήμερα και θέλω να το μοιραστώ με όλους.
Όποιος ενδιαφέρεται ας αφήσει εδώ μήνυμα να του στείλω περισσότερες πληροφορίες. Το σεμινάριο πάντως είναι στις 15 και 16 Μαΐου στη Λεμεσό.

Welcome Fear

2010-03-16T16:10:00.000+02:00

14/03/2010 3:40 ΜΜ

"...Bienvenida a Tijuana
Bienvenida mi suerte
Bienvenida la muerte
Por la Panamericana

Welcome to Tijuana
Tekila, sexo y marihuana
Welcome to Tijuana
Con el coyote no hay aduana..."

Βλέποντας χθες το ντοκιμαντέρ της Μάγιας Τσόκλη για το Μεξικό, στο κομμάτι για την Τιχουάνα, δεν μπόρεσα να μην κάνω μια σύγκριση με την σημερινή κατάσταση στην Κύπρο.
Στο ντοκιμαντέρ, μια κοπέλα μιλά για το πώς τα επίπεδα της εγκληματικότητας στην πόλη επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων. "Περπατάς και γυρνάς συνέχεια το κεφάλι μήπως και κάποιος σ' ακολουθεί..." Ο φόβος έχει κυριεύσει τους κατοίκους ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και κοινωνικής κατάταξης.

Στη μικρή μας Κύπρο τώρα, θυμηθήκανε πάλι να μιλήσουν για την αύξηση της εγκληματικότητας. Και φυσικά μπήκανε στο τρυπάκι να ψάχνουν να επιρρίψουν ευθύνες σε αξιωματούχους. Ναι, δεν διαφωνώ ότι παρατηρείται αύξηση της εγκληματικότητας, ναι, πιστεύω πως υπάρχουν φταίχτες που ίσως και να κατέχουν πολιτικές θέσεις, αλλά ρε κουμπάρε ίνταμπου θέλετε τζαι φοητσιάζετε τον κόσμο;

Ο φόβος του εγκλήματος, και οποιουδήποτε άλλου, τροφοδοτείται, και πολλές φορές δημιουργείται εκ του μηδενός, από την ενημέρωση. Δικαιολογημένος φόβος δημιουργείται από την επίγνωση της πληροφορίας ότι η εγκληματικότητα έχει αυξηθεί. Υπερβολικός και αδικαιολόγητος φόβος δημιουργείται από την επανάληψη αυτή της πληροφορίας, αφού η ποσότητα μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα. Όταν μια πληροφορία (ποιότητα) επαναλαμβάνεται (ποσότητα) επηρεάζεται η σημαντικότητά της (ποιότητα). Τότε η πληροφορία θεωρείται στο φαντασιακό του αποδέκτη πως βρίσκεται σε μια ακραία κατάσταση. Εξού και η αύξηση της ανησυχίας και οι επιπτώσεις στην ποιότητα της καθημερινότητας.

Στην προκείμενη περίπτωση όμως, αυτήν της εγκληματικότητας σε μια ορισμένη περιοχή, η απάντηση δίνεται στο ντοκιμαντέρ από ένα άλλο κάτοικο της Τιχουάνας. "Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης ζει μια φυσιολογική ζωή... Αν βρίσκεσαι στο λάθος σημείο, στη λάθος στιγμή θα γίνει το κακό..." Ίσως να είναι τα φιλοσοφικά του πιστεύω που να τον έκαναν να αναφερθεί, ως άλλος Σελέστ, στην "κακιά ώρα", όμως είναι αυτό είναι που συμβαίνει και στην πραγματικότητα. Σκεφτείτε μόνον πόσο εσείς φοβόσασταν το έγκλημα μέχρι και την περασμένη βδομάδα. Συγκρίνετε πόσο φοβάται ένας που βλέπει ειδήσεις και ένας που δεν τις παρακολουθεί τακτικά. Ναι, το θέμα υπόκειται και στην υποκειμενική αντίληψη του καθ' ενός, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία πως η προβολή επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό.

Αυτό που οφείλει να αναλογιστεί ο καθένας μας είναι οι σκοπιμότητες. Για ποιο λόγο και ποιος προκαλεί όλο αυτόν τον ντόρο; Που το βασίζει και γιατί περίμενε μέχρι τώρα για να μιλήσει; Πού αποσκοπεί;

Και για το τέλος, όχι πως θέλω να εξισώσω τον Dimitri με τον Manu Chao αλλά, πάρτε άλλο ένα τραγούδι για να ξεκολλήσει το προηγούμενο απ' το μυαλό μας!

"...Μπορεί η ζωή που κάνω κάποια μέρα να με βλάψει
Μ αυτό που έχω μέσα μου δεν πρόκειται ν αλλάξει
Δυο είναι τα μέρη που ποτέ μου δεν ξεχνώ
Το ένα η Βοσνία και το άλλο η Λεμεσός..."

****Update 16/3/10
Και όπως αναμένετο, το σούσουρο συνεχίζεται με τα ΜΜΕ. Αποσκοπώντας σε διαφορετικά συμφέροντα, εξυπηρετούν εμμέσως και των άλλων. Και ο φαύλος κύκλος του φόβου συνεχίζεται...****

Σύνοψη 2010 ή Πώς η Ιστορία δεν έχει Προχωρήσει

2010-03-10T00:41:00.003+02:00

Πέρασαν κι έφυγαν οι 2 πρώτοι μήνες του 2010 και η πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετηρίδας δεν φαίνεται να κυλάει πολύ διαφορετικά απ' ότι τα 10 τελευταία χρόνια της προηγούμενης. Κοιτάζοντας προς το μέλλον, η κοινωνία ανακυκλώνει το παρελθόν, διατηρώντας τα πλείστα των κατεστημένων και τροφοδοτώντας τους "ιδεαλιστές" με ελπίδες που πια φυτοζωούν.

Κι ενώ αλλού σωπαίνουν κι εθελοτυφλούν, σε ορισμένες περιπτώσεις με "ιδιαίτερο" ενδιαφέρον, για κάποιους ίσως που προσπαθούν να τους προσδώσουν πολιτική σημασία, οι εξελίξεις τρέχουν. Δηλώσεις κι αντι-δηλώσεις διαψεύδονται, φήμες κυκλοφορούν και οργιάζουν, και το καλύτερο, βγαίνουν στις ειδήσεις σαν διασταυρωμένες πληροφορίες και κατακλύζουν τα πρωτοσέλιδα. Ίσως τελικά το νέο όπιο του λαού να είναι οι ζωές, ή και ο θάνατος ακόμα, των άλλων.

Σε περιπτώσεις, χωρίς "πολιτικό" ενδιαφέρον, στις οποίες δεν περιπλέκονται "δημόσια" πρόσωπα, που δεν προφέρουν στην κάμερα ζωντανές εικόνες και, αντί για έκπληξη, προκαλούν μοναχά θυμό, οι εξελίξεις, αν υπάρχουν, προχωράνε με ρυθμό πιο αργό κι από χελώνας. Τα 10 δεύτερα δημοσιότητας που κερδίζουν κάποτε, είναι γιατί η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο ή όταν η ζημιά τους μπορεί να μετρηθεί σε μονεταριστική αξία και είναι ορατή στο γυμνό καπιταλιστο-φαντασιακό μάτι.

Σε ένα σύστημα που ανακυκλώνει κι ανακυκλώνεται, η πρόοδος και η εξέλιξη της ανθρωπότητας, όπως την εννοούν οι Κοινωνιολόγοι, απλά δεν μπορεί να επιτευχθεί. Η ιδεολογία θυσιάζεται στο βωμό της ύλης και τα όνειρα του μέλλοντος πεθαίνουν χθες.

The Woman Who Read Poems

2010-02-24T14:34:00.001+02:00

The woman who read poems
Was standing by the fire
And two black birds brought her messages
From a past love: "Never more"

The woman who talked to the waves
Was dancing by the sea
A crazy waltz with her hair let down
And stepped into the deep

The woman who opened graves
And had no voice
She thought of death as an old lover
and was whispering with her eyes empty

For all these that we lived, alone with the lonely
Sharing our pain
All those hours we cried, alone with the lonely
Sharing our pain

Here's the lyrics' translation of a truly beautiful and gothic-atmospheric song by the former greek band Diafana Krina. As promised!

Pretty Sad Carnival Valentine

2010-02-14T11:23:00.002+02:00

Το απόλυτο τραγούδι του πάθους και το video που ταιριάζει καλύτερα με την σημερινή διπλή γιορτή. Vast - Pretty When You Cry και μαζί με τις μάσκες ας πέσουν και οι καρδούλες μπλιαξ!

Μετά το Πανιύρι

2010-02-11T22:51:00.002+02:00

Η επιστολή της Επιτρόπου Προστασίας του Παιδιού είναι άλλη μία καθ' όλα αργοπορημένη κίνηση του κρατικού μηχανισμού. Ενώ η σχολική βία είναι στο επίκεντρο του ερευνητικού ενδιαφέροντος επιστημόνων προερχόμενων από ποικίλες κατευθύνσεις τουλάχιστον τα τελευταία 10 χρόνια στην Κύπρο (προσοχή! δεν μιλάω για τα ΜΜΕ), η Επίτροπος Λήδα Κουρσουμπά μόλις χθες εξέδωσε σχετική ανακοίνωση.

Φυσικά της αναγνωρίζονται ορισμένα ελαφρυντικά. Ο θεσμός μόλις τον Ιούνιο του 2007 επικυρώθηκε νομικώς, ενώ η ίδια ανέλαβε καθήκοντα επίσημα πριν δύο μόνο χρόνια. Αναμενόμενο λοιπόν σε μια βραδυκίνητη γραφειοκρατική μηχανή, όπως αυτή του κράτους, να χρειάζεται 1-2 χρονάκια ώσπου να ταράξει. Επίσης είναι κατανοητό ότι ένας αρμόδιος υπεύθυνος για ένα τόσο ευρύ θεματικό πεδίο δεν μπορεί να αναγγείλει θέσεις για όλα ταυτόχρονα. Ωστόσο η σχολική βία, θα έπρεπε να κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στις προτεραιότητες του γραφείου της Επιτρόπου, μιας και σε τέτοιου είδους περιστατικά θύματα και θύτες είναι συνήθως της ίδιας ηλικιακής ομάδας, και έχουν αμφότεροι ορισμένα δικαιώματα.

Η επιστολή της κυρίας Κουρσουμπά ακολουθεί το πνεύμα της εποχής. Προσπαθώντας να κρατήσει μια ισορροπία στην τάση αγάπης - μίσους για τα ΜΜΕ, επικρίνει τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζουν τα περιστατικά βίας στα σχολεία. Παραδέχεται βέβαια πως αυτά συμβαίνουν στην πραγματικότητα, ίσως όχι τόσο τραγικά όπως θέλουν να τα παρουσιάζουν, αλλά ναι είναι ένα ουσιαστικό και υπαρκτό πρόβλημα. Η κινδυνολογία των ΜΜΕ όμως δεν εξυπηρετεί καθόλου στην εξάλειψη του φαινομένου. Αντιθέτως, μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα πυροδοτώντας αχρείαστες αντιδράσεις ή θεμελιώνοντας σε μόνιμη βάση διάφορες κόντρες και μίση.

Τέλος, αναγνωρίζει την ανάγκη και σημαντικότητα ανάπτυξης προγραμμάτων πρόληψης. Αναφέρει ως θετικά βήματα την δημιουργία Παρατηρητηρίου της Σχολικής Βίας και την έκδοση των πορισμάτων της Έκθεσης της Επιτροπής για τη Σχολική Βία το 2008 (άλλη μια αργοπορημένη αναγνώριση).

Ίσως πρόκειται για μια ακόμη απαισιόδοξη αντίληψη, αλλά είναι αμφίβολο κατά πόσον τα περί σχολικής βίας μπορούν να προωθηθούν ανάλογα από το γραφείο της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει διαφωνία με το ενδιαφέρον της, μιας και ο ρόλος της είναι επικουρικός και εμπίπτει στο φάσμα αρμοδιοτήτων της. Ακριβώς όμως γι' αυτό και δεν θεωρείται πως μπορεί να αντεπεξέλθει επαρκώς στις απαιτήσεις και τις δυνατότητες της κοινωνίας. Οι παρατηρήσεις της είναι μεν (ακόμα) επίκαιρες και εύστοχες, δεν αποφέρουν δε κανένα πρακτικό αποτέλεσμα, τουλάχιστον όχι άμεσα. Ενώ υπάρχουν οι υποδομές και οι ευκαιρίες, ενδιαφερόμενοι φορείς και συμμετέχοντες, ο χρόνος περνά χωρίς καμία ουσιαστική αλλαγή. Με το να επαναλαμβάνονται κοινότοπες θέσεις και να ανακοινώνονται εξελίξεις ήδη γνωστές δίχως να προβαίνουμε σε περεταίρω πράξεις, δεν προχωράμε.

Ελπίζουμε όμως ακόμα στην κυρία Επίτροπο. Έστω και με την παρουσία του θεσμού, αναταράζονται λίγο τα νερά. Αναμένουμε όμως να χρησιμοποιήσει την επιρροή της και να σπρώξει κάπως τα πράγματα. Το νερό έχει ήδη μπει στ' αυλάκι εδώ και καιρό. Τώρα απομένει να σηκώσουμε τα εμπόδια που βρήκε στο δρόμο του και να προχωρήσει.

Τροφή για τα Θηρία

2010-01-23T17:44:00.001+02:00

Απόψε και κάθε μέρα και κάθε νύχτα. Τώρα πια ούτε καν ο αέρας...

.

2010-01-15T23:08:00.002+02:00

Πρώτη του 2010 ανάρτηση. Πρόχειρη, μικρή και σκόρπια. Σαν τις βροχές που πάνε κι έρχονται. Σαν τις φήμες που βουίζουν στα ΜΜΕ. Είναι κοινωνικό φαινόμενο τις εποχής η εξαθλίωση κι η εκμετάλλευση του οτιδήποτε "αξίζει να προβληθεί". Όσο πιο προσωπικό τόσο το καλύτερο. Ό,τι πιο προσωπικό, το σεξ και ο θάνατος. Για τα νούμερα, τα πολιτικά τερτίπια, την προσωπική ανέλιξη, την πλάκα μας. Και κάπου στην μέση εμείς να αναζητούμε τον (αυτο-)σεβασμό. Μέρος του παιχνιδιού είναι κι αυτό. Όλα μαθαίνονται. Και όλα ξαναμαθαίνονται. Η γνώση είναι το πιο πολύτιμο όπλο. Και μέσα απ' την πολλή γνώση κατανοείς πόσο αμαθής είσαι και πόσα ακόμα "αυτονόητα" έχεις να δεις.
Καληνύχτα σας.

Φορολογία στα Γήπεδα

2009-12-30T20:56:00.002+02:00

"Εγώ δεν πάω μάππα, γιατί να πιερώσω;" "Εν θωρείς ούτε στην τηλεόραση;" "Όι! Αφού ξέρεις, με εγώ ασχολούμαι, με τα κοπελούθκια μου."

Εύλογη η ερώτηση του φίλου. Αποτελεί ακριβώς παράδειγμα στη θεώρηση του υπουργού οικονομικών για κοινωνική αδικία σε περίπτωση που επιβληθούν βαρύτεροι φόροι, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες αστυνόμευσης των γηπέδων. Αφού καταλήξαμε λοιπόν ότι η αστυνόμευση είναι απαραίτητη, παρά τις αντιθέσεις των "φιλάθλων" και παλιότερα της UEFA, οφείλουμε να καλύψουμε κάπως τα έξοδα αυτά, πέραν του ποσού που είχε προβλεφθεί από τον ΚΟΑ.

Πώς όμως αν όχι με κρατικά λεφτά; Ο αντίλογος στον υπουργό και στον φίλο πιο πάνω θα ήταν πως, όλοι πληρώνουμε φόρους από τους οποίους μπορεί να μην επωφελούμαστε ποτέ άμεσα. Πχ., οι επιχορηγήσεις του γραφείου ευημερίας προέρχονται από φόρους που πληρώνουμε όλοι μας, λίγοι όμως τις δικαιούνται. Το ίδιο συμβαίνει με τα λεφτά που πληρώνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι, για τα δημόσια έργα και τόσα άλλα. Τί θα πείραζε αν ένα μέρος από τα δημόσια έσοδα πήγαινε και για την αστυνόμευση ποδοσφαιρικών αγώνων;

Εδώ επιστρέφουμε στον όρο της κοινωνικής αδικίας. Ο ίδιος αντίλογος ίσως να συνέχιζε πως το ίδιο αδικία είναι να πληρώνονται αυτοί οι φόροι, αφού δεν εκμεταλλεύονται προς όφελος μας. Η διαφορά όμως εναπόκειται στην ιδεολογία διαχείρισης τους και μιας που και αυτή η κυβέρνηση, όπως και οι άλλες στο πνεύμα των καιρών, θέλει να περάσει ως πρότυπο Κοινωνικού Κράτους, εκτός από το μέρος που παρακρατεί για τα λειτουργικά του έξοδα, τους διαμοιράζει σε ευάλωτες και περιθωριοποιημένες υποομάδες. Το να μαζέψει λεφτά και να τα χρησιμοποιήσει σε έναν τομέα, που όχι μόνο θεωρείται το νέο "όποιο" του λαού μετά την θρησκεία, αλλά αποφέρει πολλά εκατομμύρια σε μονάδες, κάθε άλλο παρά κοινωνικό μέτρο μπορεί να χαρακτηριστεί. Η χρήση των χρημάτων για πλουτισμό ή για επιβίωση είναι το ζητούμενο.

Κι εδώ βρίσκεται η ουσία, εδώ βρίσκεται και η λύση. "Χέρι πούγκα σας!" θα έλεγε στα ποδοσφαιρικά σωματεία ο φίλος, όχι μόνο για ένα μικρό μέρος των εξόδων της αστυνόμευσης, αλλά το μεγαλύτερο ποσόν και όλων των υπόλοιπων εξόδων και συντήρησης και επιδιόρθωσης των ζημιών.

Η Πρόθεση της Καταδίκης

2009-12-26T17:13:00.003+02:00

Αν ο διάβολος υπήρχε, πράγματι θα είχε πολλά ποδάρια κατά το λαϊκό ρητό. Και καμιά φορά, άμα τύχει κι ένα από αυτά σπάσει, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι κακουργηματική πράξη, ίσως κι ανθρωποκτονία. Όμως η πρόθεση, ένα συστατικό στοιχείο καθοριστικό για την έκταση της ποινής, είναι μια έννοια ρευστή, γιατί αντίθετα με το αποτέλεσμα της εγκληματικής ενέργειας ή -εν μέρη- τις αντικειμενικές συνθήκες, δεν είναι ορατή, δεν είναι μετρήσιμη.

Είναι πάνω σ' αυτό το στοιχείο που στηρίζεται, αν όχι κάθε φορά τις πλείστες, η υπεράσπιση του κατηγορουμένου. Γιατί ο νομοθέτης, αναγνωρίζοντας την επίδραση του παραλόγου, της τύχης και των συμπτώσεων, στην ανθρώπινη μοίρα, τιμωρεί επιεικέστερα τα εγκλήματα εξ αμελείας ή άνευ προθέσεως. Οπότε και όπου υπάρχει αξιόποινη πράξη, ο υπαίτιος καλείται να πληρώσει ανάλογα της πραγματικής και της προσδοκώμενης ζημιάς καθώς και των περιστάσεων. Όταν η προσδοκία για καταστροφή απουσιάζει, η επιβαλλόμενη ποινή από το δικαστήριο οφείλει να είναι η ελάχιστη. Σ' αυτήν της τη παρουσία/απουσία είναι που περιστρέφεται το νομικιστικό παιχνίδι.

Η περίπτωση του Robert Farquharson είναι παραδειγματική. Αφού εξέτισε δύο περίπου χρόνια προφυλακιστέος και άλλα τόσα σε κάθειρξη για ένα έγκλημα που εμπίπτει σε τομείς ισχυρά απεχθείς στο κοινωνικό φαντασιακό, αυτών της τεκνοκτονίας και των εγκλημάτων πάθους, κάτι που εξυπηρετούσε τα μέγιστα το βαθμό θεαματικότητας της υπόθεσης καθώς και τα χαρακτηριστικά του ρόλου του δολοφόνου, αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση μόλις την περασμένη Δευτέρα. Κι ο λόγος: η υπεράσπιση διέψευσε την απόδειξη παρουσίας προθέσεως αναγκάζοντας ομόφωνα τους δικαστές να εξαγγείλουν την επιλογή της εγγύησης.

Είναι αναμενόμενο το γεγονός αυτό να "θίγει" το αίσθημα φυσικού δικαίου του κοινού, όπως άλλωστε φάνηκε από τα αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης. Είναι όμως αντικειμενικά άδικο αυτό που συνέβη; Ξεγλίστρησε ο Ferquharson από τη Δικαιοσύνη μέσα από ένα παραθυράκι του νόμου; Το αποδεικτικό στοιχείο της πρόθεσης ήταν μια εξ ακοής μαρτυρία μιας συζήτησης, χωρίς τρίτους παρόντες, μήνες πριν το συγκεκριμένο περιστατικό. Ο κατηγορούμενος είχε δηλώσει πως ήθελε να εκδικηθεί την πρώην σύντροφό του "παίρνοντας απ' αυτήν ό,τι πολυτιμότερο έχει". Στη δίκη, το υπονοούμενο αυτό χρησιμοποιήθηκε στο να στηρίξει την κατηγορία του φόνου εκ προμελέτης, υπονοώντας πως "ό,τι πολυτιμότερο" έχει μια μάνα είναι τα παιδιά της. Καταρρίπτοντας τη μαρτυρία αυτή, η ύπαρξη πρόθεσης εξαφανίζεται αφήνοντας υπόνοιες το συμβάν να πρόκειτο για ατύχημα.

Εγείρονται τώρα εντελώς διαφορετικά ερωτηματικά, ερωτηματικά που όμως δεν εξυπηρετούν τόσο το "εμπόριο φόβου" των ΜΜΕ και γι' αυτό δεν ακούστηκαν ακόμα. Πώς ένα δικαστήριο καταδίκασε σε τρεις φορές ισόβια αποδεχόμενο μια εξ ακοής μαρτυρία ενός υπονοούμενου -σε συνδυασμό βέβαια με άλλα στοιχεία της συμπεριφοράς του κατηγορουμένου εκείνη τη νύχτα- για ανθρωποκτονία με πρόθεση; Μήπως κατακραυγή της κοινής γνώμης και των ΜΜΕ παρέσυρε το δικαστήριο στη λήξη λανθασμένης ή πιο τιμωρητικής απόφασης; Αν αυτό αληθεύει, πώς ξεπληρώνονται τέσσερα και πλέον χρόνια στέρησης της ελευθερίας, ισόβιου στιγματισμού και ψυχικής οδύνης;

Σημειώστε πως η ίδια η μητέρα των θυμάτων πίστευε από την αρχή την αθωότητα του πρώην συζύγου της και στάθηκε, όπως και στην φωτογραφία, στο πλάι του καθ' όλη αυτή τη διάρκεια.

*Η φωτογραφία από τη Herald Sun .au

Σαν Δάκρυα...

2009-12-17T13:16:00.002+02:00

Η αγωνία του ανθρώπου καθρεφτισμένη στην μόνη αιωνιότητα, αυτή της Φύσης...

What's New Copycats?

2009-12-07T21:14:00.004+02:00

Το ότι δεν έχουμε καμία πρωτοτυπία σαν λαός και επαναπαυόμαστε στη μετριότητά μας είναι πλέον δεδομένο. Ακόμα και οι διάφορες αποκλείσεις, όπως το ξέσπασμα στη Λάρνακα σήμερα, δεν καταφέρνουν να ξεπεράσουν τα στενά όρια της κυπριακής νοοτροπίας. Φυσικά, στο συγκεκριμένο επεισόδιο, πρέπει να συμπεριληφθούν οι παράγοντες του αυθορμητισμού της νεότητας και η ανάγκη εκτόνωσης.

Ωστόσο, είναι απαράδεκτο ένα τραγικό συμβάν που οδήγησε στο θάνατο ενός αγοριού να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης και ίσως διαστρέβλωσης των γεγονότων, ώστε να προσφέρει μια ευκαιρία οι νεαροί "να δείξουν τον νουν τους". Επ' αυτής της ευκαιρίας λοιπόν, επιχείρησαν να αντιγράψουν τις πορείες στην Αθήνα κατά το πρότυπο της μνήμης του Αλέξη. Πράγματι, επιφανειακά, αν τα όσα ισχυρίστηκε ο εξ ακοής μάρτυρας αληθεύουν, υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ των δύο θανάτων. Η εκλαϊκευμένη δε αντίληψη πιθανόν να ισχυριζόταν ότι είναι "το ίδιο και το αυτό". Και όμως όχι! Υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές πέραν των πρωταγωνιστών που δεν αφήνουν περιθώρια σύγκρισης.

Προσωπικά, όσον αφορά το σημερινό επεισόδιο, το θεωρώ ένα ανώριμο ξέσπασμα εντελώς αχρείαστο και προσβλητικό προς τη μνήμη όχι μόνο του παιδιού, αλλά και όλων όσων χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο. Λυπάμαι που η μικροαστική στενοκεφαλιά μας και οι εκφυλισμένες προτεραιότητες μας έχουν μολύνει και τη νέα γενιά. Η κατάσταση διαιωνίζεται...

Μέτρα Πρόληψης κι Αντιμετώπησης Ληστειών

2009-11-26T14:53:00.002+02:00

Σύντομες οδηγίες δράσεις και συμβουλές από την αστυνομία. Πράγματα που όλοι οι πολίτες θα έπρεπε να ξέρουν.

*Το κείμενο δεν εξαντλεί ούτε και είναι πλήρης δυνατών ενεργειών για τη πρόληψη ληστειών

Το link εδώ!

Etage Noir

2009-11-24T15:04:00.001+02:00

Η Ημιμάθεια στην Υπηρεσία της AGB

2009-11-17T20:24:00.002+02:00

Δήλωση: Θεωρώ και πλέον επίσημα το δελτίο ειδήσεων του Mega Channel Κύπρου μη έγκυρο και νουμερολάγνο. Και φυσικά αυτό δεν συμβαίνει μόνο με το δελτίο του συγκεκριμένου σταθμού - αυτός αναφέρεται εδώ μόνο και μόνο γιατί τον νόμιζα η τελευταία από τις εξαιρέσεις - αλλά με όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς συμπεριλαμβανομένου πολλές φορές και του ΡΙΚ και πραγματικά με λυπεί η στάση πολλών θεωρούμενων ως "καταξιωμένων" δημοσιογράφων.

Απόψε παρακολουθήσαμε μια ζωντανή συνέντευξη του υπουργού Δικαιοσύνης για το γνωστό θέμα του χουλιγκανισμού. Φυσικά και είναι θέμα μείζονος σημασίας. Φυσικά και οι εξαγγελίες που έγιναν καθυστερούν εδώ και καιρό. Ωστόσο δεν μπορείς να βάλλεις πυρά κατά πάντων και μάλιστα άδικα μόνο και μόνο για ν' ανεβάσεις την τηλεθέαση! Κατηγορείτε πως οι ποινές ήταν μηδαμινές. Ξέρετε υπό ποιες προϋποθέσεις και με ποια στοιχεία υποβλήθηκαν; Κατηγορείτε πως κάποιες διώξεις δεν ασκήθηκαν. Πόσο χρόνων ήταν οι κατηγορούμενοι και ποια τα στοιχεία; Ξέρετε τί προβλέπει η νομοθεσία για τους ανηλίκους; Είναι αστείο "κύριε καταξιωμένε παρουσιαστή" - που στα τηλεοπτικά δεδομένα η "καταξίωση" μετριέται με τα νούμερα - να ζητάς ποινή κάθειρξης σε 15χρονο! Ξέρετε έστω τα βασικά μέρη του Ποινικού Κώδικα της Κύπρου ή ζήτε σε άλλη διάσταση; Και εν πάσι περιπτώσι, μην υποκρίνεσαι πια πως αντιπαλεύεις σε συμπεριφορές που σε συμφέρουν ή τουλάχιστον αν θα το κάνεις προσπάθησε να κάνεις την "κριτική" σου πιο πιστευτά!

Η βία στα γήπεδα ναι πρέπει να αντιμετωπιστεί. Πώς όμως; Τρομάζω στη σκέψη να υιοθετήσουμε στρατηγικές στυλ Thatcher! Τί πρέπει να γίνει δηλαδή; Να υπάρχει αστυνόμευση σε κάθε ποδοσφαιρικό αγώνα 1ης, 2ης, 3ης κατηγορίας και ακόμα ομάδων futsal; Να συλλαμβάνονται οι πάντες απλά και μόνο επειδή βρίσκονται στο χώρο; Να ποινικοποιήσουμε την κουκούλα και τα κασκόλ; Γιατί να μην κάνουμε πιο αυστηρές αλλαγές αλλά και πιο πρακτικές, όπως τη διεκπεραίωση των αγώνων στο φως της ημέρας, έστω στις 10 το πρωί! Τί είπατε "κύριε" παρουσιαστά; Δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα δεδομένα της Κύπρου; Ναι δίκαιο έχετε, πολλή ζέστη... Να πούμε στις 8 το πρωί με τη δροσούλα; Τί πάλι δεν συμφωνείτε; Α ναι! Ξέχασα! Εξυπηρετείται άλλους σκοπούς, αυτή τη συνέντευξη την κάνετε απλά για να δείξετε πόσο καίγεστε!

Άντε μου στο γήπεδο τώρα "κύριε"!

Δεύτερες Ευκαιρίες

2009-11-15T20:01:00.003+02:00

Έχω εκφράσει πολλές φορές την αντίθεσή μου με τον θεσμό της φυλακής.Παρόλ' αυτά δεν παύει να παραμένει μια πραγματικότητα και η καθημερινότητα για ένα σεβαστό αριθμό ατόμων. Μα η ζωή δεν τελειώνει εκεί μέσα, τουλάχιστον όχι στη θεωρία... Και όταν βγεις καλήσε να επανενταχθείς στο κοινωνικό σύνολο ως πολίτης.
Το να βρεις δουλειά θα είναι από τα πρώτα σου μελήματα. Αλήθεια, αν εσείς ήσασταν εργοδότης, θα δεχόσασταν ποτέ έναν αποφυλακισθέντα στη δούλεψή σας;

Το δεύτερο poll του παρόντος ιστολογίου σας ζητά να απαντήσετε την πιο πάνω ερώτηση. Φυσικά όποια σχόλια σας είναι ευπρόσδεκτα, ειδικότερα εάν έχετε προσωπική εμπειρία σχετικά.

Σας ευχαριστώ για τη διάθεση του χρόνου και της συμμετοχή σας.

Ημερίδα "Βια στο Σχολείο..."

2009-11-11T22:54:00.002+02:00

Θερμή παράκληση σε ό,ποιον είχε παρακολουθήσει την ημερίδα "Βία στο Σχολείο και η Αντιμετώπισή της" ή έχει κάποιο σχετικό υλικό να επικοινωνήσει στο cydelinquency@hotmail.com

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Έρωτας: Δύο Πλευρές του Ίδιου Νομίσματος

2009-11-02T21:25:00.001+02:00

Πουτάνες οι ελπίδες σας κι αυτές τις πατρονάρουν

2009-10-27T16:03:00.002+02:00

Κάθε φορά που κινδυνεύω να κυλήσω, θυμάμαι τον παλιό αγαπημένο Albert Camus και το Σίσυφο, τον Ξένο και τη μάνα του, τους Γάλλους και τους Γερμανούς, και μετά τ' αμάξι και το τέλος.

Είναι αυτή η καταραμένη κακή συνήθεια που ξέχασε ν' αναφέρει ο Πασχαλίδης και που τόσο πουλάν οι Εκκλησιές. Ακόμα κι ο σοφός λαός γελάστηκε και επιμένει να λέει "η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία." Ναι, έχει δίκαιο όμως... Πεθαίνει τελευταία η ελπίδα γιατί είναι ωραία. Είναι ωραία, καθησυχαστική και πρόσχαρη. Σε νανουρίζει κι εσύ κοιτάς ψηλά και προχωράς, θηρίο ήμερο δεμένο μ' αλυσίδες.

Μα είναι γελοία αυτή η φράση, όσο γελοία είναι κι η ίδια η ζωή. Γιατί είναι η ελπίδα που πρέπει να πεθάνει πρώτα αν θες εσύ πραγματικά να ζεις. Και κάθε στιγμή που ζεις να την ξανασκοτώνεις και να την ξανασκοτώνεις. Γιατί είναι πανούργα η άτιμη και σε κυνηγά. Είναι γλυκιά και σε καλεί σαν Σειρήνα να ξανακυλήσεις.

Μα μην ελπίζεις, μην φοβάσαι. Κι αν σε αφορίζουν, κι αν γεράσεις, κι αν σε κλείσουν στο τρελάδικο, στη φυλακή, εσύ είσαι πιο ελεύθερος κι απ' τα πουλιά. Γιατί ξέρεις την αλήθεια, η συνείδηση σου δίνει δύναμη. Επαναστατείς, δεν εγκαταλείπεις. Γιατί όταν σταματήσεις να ψάχνεις το δρόμο για τον πύργο, θυμάσαι να ζήσεις τις στιγμές. Και γίνεσαι πλούσιος, αυτάρκης, δυνατός.

Δεν αποζητάς το τέλος, όμως είσαι πάντα έτοιμος γι' αυτό. Είσαι ήρεμος και πάντα ανήσυχος. Αφού το ξέρεις πως η ετυμηγορία είναι η ίδια. Κι έτσι θα πεθάνουμε όλοι "σαν το σκυλί".

Ο Φόβος Εντός των Τειχών

2009-10-26T12:10:00.002+02:00

Η ψηφοφορία έκλεισε με την πιο πάνω τελική μορφή.

Προτού συνεχίσουμε στην ανάλυση, πρέπει να συνειδητοποιηθούν οι περιορισμοί και τα λάθη της έρευνας. Είναι αδιανόητο ένα τόσο μικρό δείγμα, από ένα τέτοιο αδύνατο εργαλείο, σε αυτό το μικρο-δικτυακό περιβάλλον με όλες τις δυσκολίες πρόσβασης, αντιπροσωπευτικότητας και προσέλκυσης, να δώσει συμπεράσματα που να μπορούν να αναχθούν στις γενικότερες τάσεις του υπ' ερεύνηση πληθυσμού. Άρα, η ανάλυση της ψηφοφορίας περιορίζεται στις αρχές της περιγραφικής στατιστικής και συγκεκριμένα ανάγεται στις τάσεις των μπλόγκερ, κυρίως αυτών που επισκέπτονται κατά καιρούς το παρόν ιστολόγιο.

Tο τελικό δείγμα ανέβηκε στα 17 από τα υπολογισμένα 30 πραγματικά πρόσωπα που πέρασαν. Θεωρούμε πως οι αναλογίες επιτρέπουν τον παραλληλισμό με την έρευνα του Lexi Penitas (140 ερωτηματολόγια από ~350 μπλογκς τότε), οπότε και υπολογίζουμε πως περίπου 10 πρόσωπα από το δείγμα είναι άνδρες, ενώ τουλάχιστον 8 είναι 22 ετών ή μικρότεροι. Σημειώνουμε πως τα δημογραφικά στοιχεία του δείγματος είναι απαραίτητα σε κάθε στατιστική ανάλυση για την κατανόηση των αποτελεσμάτων.

Η τελική διαμόρφωση της ψηφοφορίας αναδεικνύει ένα σημαντικό ποσοστό που θα μπορούσε να καταρρίψει την αρχική μας υπόθεση, ότι δηλαδή οι κάτοικοι εντός των τειχών νιώθουν ανασφαλείς στην περιοχή τους. Όμως, σύμφωνα με τους περιορισμούς της έρευνας, πιο σωστά μεταφράζεται στο ότι το 35% των μπλόγκερς πιστεύει πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβούνται. Πράγματι, οι τελευταίες έρευνες ανά τω παγκόσμιω για τον φόβο του εγκλήματος παρουσιάζουν μια πιο αισιόδοξη στάση και δη κατά πολύ πιο συνειδητοποιημένη απέναντι στην προπαγάνδα των ΜΜΕ, τουλάχιστον όσο αφορά το έγκλημα. Σημαντικότερος παράγοντας εμφανίζεται η πρότερη θυματοποίηση, με έμφαση στα βίαια εγκλήματα, τα οποία στην Κύπρο συγκριτικά δεν βρίσκονται σε ιδιαίτερη έξαρση, ακόμα τουλάχιστον.

Ωστόσο, το υπόλοιπο 65%, των μπλόγκερς πάντοτε, αναγνωρίζει αιτίες ανησυχίας. 4 ήταν οι ψήφοι για την εγκατάλειψη, 2 για τους αλλοδαπούς περίοικους, 1 για τις παρέες νεαρών, 2 αναφέρθηκαν στην οικονομική εκμετάλλευση, 1 στην διαφθορά και 1 έμεινε αδιευκρίνιστη.

Φανερά, η κύρια αιτία με 23% αποδεικνύεται να είναι η κακή κατάσταση στη οποία παραμένει εδώ και χρόνια η παλιά πόλη. Τα κακοδιατηρημένα σπίτια, οι εγκαταλελειμμένοι δρόμοι, τα καμίας καλλιτεχνικής φύσης γκράφιτι, σε συνδυασμό με τα τελευταία επεισόδια, φαίνεται να επαληθεύουν την θεωρία του σπασμένου παραθύρου. Σύμφωνα με τις βασικές αρχές της κοινωνιολογίας, το περιβάλλον είναι ένας από τους τρεις συντελεστές με τους οποίους κάποιος αλληλεπιδρά κι επισυνάπτει σχέσεις. Και όπως και σε κάθε σχέση, καθοριστικότεροι είναι οι ρόλοι της αμοιβαιότητας και της εξουσίας. Η προκείμενη εγκληματολογική θεωρία λοιπόν, συνδυάζει την εμφάνιση α-ταξίας με την αύξηση της εγκληματικότητας σε μια περιοχή. O Kelling στο άρθρο του χρησιμοποιεί κυρίως παραδείγματα βανδαλισμού. Σε ένα κτήριο, το οποίο έχει μείνει για καιρό με ένα σπασμένο παράθυρο, σύντομα θα εμφανιστούν νέες ζημιές, κι άλλα σπασμένα παράθυρα, παραβιάσεις εισόδων και γκράφιτι. Εάν η πρώτη ζημιά, το πρώτο σημάδι διαταραχής, δεν επιδιορθωθεί άμεσα, εμπνέει αμοιβαία νέες ζημιές όλο και πιο έντονες. Ο λόγος; Λείπει το συστατικό της εξουσίας. Κάποιος ο οποίος θα μπορούσε να επαναφέρει την τάξη και να προλάβει την επιδείνωση με μια απλή επιδιόρθωση.

Πώς όμως συνδέεται ο βανδαλισμός και η κακή εμφάνιση μιας περιοχής με την αύξηση της γενικότερης εγκληματικότητας και δη της βίας; Εδώ, εκτός της σχετικής βιβλιογραφίας, υποστηρικτικά στοιχεία παρείχε το ποιοτικό κομμάτι της έρευνας, δύο πηγές κάτοικοι Λευκωσίας, άγνωστοι μεταξύ τους. "...(η περιοχή εντός των τειχών) εν όπως την συτζιά του μαύρου. Ο καθένας κάμνει ότι θέλει τζι μέσα..." Ατυχής η μεταφορική έκφραση που επέλεξε ο πρώτος συνεντευξιαζόμενος, σημειώστε πως δεν αναφερόταν μόνο στους αλλοδαπούς περιοίκους. "...'Άμα μαζεύκεται τόσος κόσμος που εν έχει καμιά δουλειά, απλά επειδή εμπνέει τους η περιοχή, δεν εν επόμενο να γίνουν φασαρίες; Να αρκέψουν να κινούνται ναρκωτικά;...Εγώ πάντως εν θα εκυκλοφορούσα μόνη μου στην περιοχή..." ισχυρίζεται ο δεύτερος.

Η ανησυχία για την ασφάλεια στην περιοχή υπάρχει. Και η εμφάνιση της περιοχής αποτελεί ένα από τα αίτια, όχι το κυριότερο κατά την άποψη μας. Η διαιώνιση της κατάστασης αυτής οδηγεί στην εγκατάλειψη και την αδιαφορία. "Εμπνέει" διαταραχές, όπως βανδαλισμούς και φασαρίες, που αφήνουν να εννοηθεί πως δεν υπάρχει έλεγχος, άρα αυξάνει τις ευκαιρίες για σοβαρότερα αδικήματα και προσελκύει όσους εσκεμμένα θέλουν να διαπράξουν αδικήματα. Και για να προλάβω μερικούς, όχι, δεν αναφέρομαι ειδικά στις νεαρές παρέες. Άλλη μια βασική αρχή της εγκληματολογίας. Η διάπραξη οφείλεται στην ύπαρξη ευκαιρίας και ταυτόχρονα εκλογικευμένης θέλησης.

"...Λείπει ο έλεγχος...Χρειάζουνται περισσότερες περιπολίες..." απάντησε ερωτηθείς για τα σχέδια της αστυνομίας ο δεύτερος συνεντευξιαζόμενος. Η πρώτη πηγή όμως έχει τις αμφιβολίες της. "...Εν καλά που εν να κάμουν, όμως άτε! Πόσα εν να προλάβουν; Πόσους εν να δουν;..." Οι φανεροί περίπολοι της αστυνομίας θα δώσουν την ψευδαίσθηση της ασφάλειας, χωρίς όμως να σημαίνει απαραίτητα την σύλληψη εγκληματιών. Εξάλλου είναι κοινό μυστικό πως ο σκοτεινός αριθμός του εγκλήματος είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που παρουσιάζουν οι στατιστικές, αλλά και οι μηχανισμοί συντήρησης παράνομης συμπεριφοράς, όπως η μεταβολή και η μετακίνηση, δεν επιδέχονται λύσεις που θεωρούνται πολλές φορές ως πανάκεια.

Το Πρόβλημα Εντός των Τειχών

2009-10-18T18:17:00.000+03:00

*Τελευταία μέρα ψηφοφορίας*

Δειλά-δειλά κι εντελώς εκ του προχείρου δοκιμάζουμε για πρώτη φορά το εργαλείο ψηφοφορίας που προσφέρει ο blogger. Στόχος μας η στατιστική καταμέτρηση των προσωπικών αντιλήψεων όσον αφορά τη μεγαλύτερη απειλή στο αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων, κυρίως, αλλά και των επισκεπτών της περιοχής εντός των τειχών της Λευκωσίας.

Στα δεξιά της οθόνης σας μπορείτε να δείτε το εν λόγω poll. Σας παρακαλώ να επιλέξετε συνειδητά και έχοντας κατά νου, αν είναι δυνατόν, κάποια σχετική σας εμπειρία. Σε περίπτωση που διαλέξετε την τελευταία επιλογή, παρακαλώ αφήστε ένα σχόλιο στην παρούσα ανάρτηση με το τί θεωρείτε εσείς το σημαντικότερο πρόβλημα. Προτιμήστε να σχολιάσετε ως ανώνυμος ώστε να προστατευθεί η αμεροληψία της έρευνας.

Η ψηφοφορία κλείνει τα μεσάνυκτα της ερχόμενης Δευτέρας, οπότε και θα ακολουθήσει μια πρόχειρη ανάλυση τους.

Αναγνωρίζουμε ότι η ανάλυση δεν θα φέρει πλήρη επιστημολογική εγκυρότητα, λόγω των διάφορων σφαλμάτων που εξυπακούονται από τη χρήση του συγκεκριμένου εργαλείου, της μη αντιπροσωπευτικότητας του δείγματος και των λοιπών περιορισμών της ποσοτικής έρευνας.

Σας ευχαριστώ για τη διάθεση του χρόνου και της συμμετοχή σας.

Βουλή: Εργασία και Χαρά

2009-10-07T20:30:00.000+03:00

Αναμένουμε επιτέλους αύριο ν' αρχίσουν οι συνεδριάσεις της Κυπριακής Βουλής μετά από τρίμηνη διακοπή. Οι συναντήσεις ωστόσο των επιμέρους επιτροπών έχουν ήδη αρχίσει από τις αρχές του προηγούμενου μήνα με συζητήσεις των μελών στα επιμέρους θέματα.

Όσον αφορά την επιτροπή για την εγκληματικότητα, θα θέλαμε να ευχηθούμε στον πρόεδρο κύριο Γιαννάκη Θωμά καλές συνεδρίες με πρακτικά αποτελέσματα και προπάντων καλή υπομονή, γιατί είναι πολλά τα θέματα που έχουν μείνει στη μέση. Ειδικότερα για τις φυλακές, αν και επιμένουμε στην υπεροχή των εναλλακτικών ποινών όπως υποστηρίχθηκε σε προηγούμενη ανάρτηση, δυστυχώς θα συμφωνήσουμε με τον κύριο Ιωνά Νικολάου, ο οποίος όμως μόνο μιλάει και επικρίνει. Λύσεις και προτάσεις έχουν από καιρό πέσει στο τραπέζι, αλλά μέχρι και σήμερα, ακόμα και μετά τα τελευταία σκάνδαλα, δεν έχουν τεθεί σε ουσιαστική εφαρμογή. Ευλόγως ο κύριος Θωμά δικαιολογήθηκε με την κωλυσιεργία του γραφειοκρατικού συστήματος και κατανοούμε τις αντιρρήσεις στις προτάσεις του για παράκαμψη των συνήθων διαδικασιών, το πρόβλημα δε δεν σηκώνει άλλη αναμονή.

Το θέμα των δεσμοφυλάκων, που είχε θίξει και ο συν-blogger phlou...flis, χρήζει επίσης άμεσου αναλογισμού και εφαρμογής μέτρων. Οι προτάσεις του κύριου Θωμά είναι απλές και πρακτικές και δεν απαιτούν πολλά πολλά για την υλοποίηση τους. Επιβάλλεται ωστόσο, σύμφωνα με την αρχή της νομιμότητας, να υποβληθούν σε νομοσχέδιο ή έστω ως πρόταση νόμου και να επικυρωθούν από το Κοινοβούλιο. Και αυτό έπρεπε να γίνει χθες, γιατί πιστεύω πως μπορούν να έχουν κάποια άμεσα θετικά αποτελέσματα, π.χ. ελέγχου τουλάχιστον και περιορισμού. Προσθέσεις και τροποποιήσεις, έπειτα από έρευνα και εισηγήσεις εμπειρογνωμόνων, θα μπορούσαν να τελειοποιήσουν τον νόμο και να συμπεριλάβουν κάθε πιθανή εκδοχή.

Εφόσον η φύση του θεσμού της φυλακής είναι αποτρεπτικός και κατασταλτικός, ως τέτοιος θα έπρεπε να ισχύει και για τους εργoδοτούμενους σε αυτόν. Η αυστηροποίηση κανονισμών και διαδικασιών αναμένεται σε ταραγμένους καιρούς, δίχως βέβαια να καταργούνται οι αρχές της καλής πίστης.

"Αντιρατσιστές" της Τηλεθέασης και των Εντυπώσεων

2009-10-04T16:53:00.002+03:00

Η ισότητα ανεξαρτήτου καταγωγής και εθνικότητας αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Και εφαρμόζεται και στην Κύπρο. Ναι, εφαρμόζεται. Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις. Αλλά προσοχή! Δεν πρόκειται να δείτε αυτές τις εξαιρέσεις στον φακό, όσο οφθαλμοφανείς και να είναι.

Ο σάλος που προκλήθηκε από την επιχείρηση του πραγματικά κατακριτέου τύπου "σκούπα" της αστυνομίας όμως, είναι υπερβολικός και κρύβει, κατά την ταπεινή μου (και αμφισβητήσιμη φυσικά) άποψη, άλλες σκοπιμότητες. Με ανακούφιση είδα τις τελευταίες μέρες επωνύμως ενυπόγραφα άρθρα, με απόψεις που από την πρώτην ημέρα υποστήριξαν απλοί αλλά Έντιμοι, Συνειδητοποιημένοι και Ειλικρινείς (ναι, με κεφαλαίο) πολίτες. Γιατί είναι η ειλικρίνεια στις πρακτικές που μας καθιστά αληθινούς και τίμιους. Και δεν γινόμαστε ιδεολόγοι με το να διαμαρτυρόμαστε ένα πρωινό για ένα συγκεκριμένο συμβάν και το βράδυ να γυρίζουμε στο καλοστρωμένο κρεβατάκι μας, το οποίο νωρίτερα είχε στρώσει η οικιακή μας βοηθός με 200 ευρώ τον μήνα. Μόνο ως κίνηση εντυπωσιασμού μπορεί να κριθεί κάτι τέτοιο.

Πίσω από καθετί μεγαλόηχο που συμβαίνει και έχει δρυμείς επιπτώσεις, θα έπρεπε πρώτα να αναλογιστούμε ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές, τα αίτια και τους σκοπούς των πράξεων τους και την ένταση των αντιδράσεων τους κι έπειτα να βιαστούμε να βάλουμε την μάσκα του ευρωπαίου ιδεαλιστή.

Personal Holocaust

2009-09-28T01:24:00.002+03:00

A cover by Placebo for Alex Chilton's 1978 "Holocaust"
search for the rest great covers performed by Placebo and the originals too

Your eyes are almost dead
Can't get out of bed
And you can't sleep
You're sitting down to dress
And you're a mess
You look in the mirror
You look in your eyes
Then you realize

Everybody goes
Leaving those
Who fall behind
Everybody goes
As far as they can
They don't just care

They stood on the stairs
Laughing at your errors
Your mother's dead
She said
"Don't be afraid"
Your mother's dead
You're on your own
She's in her bed

Everybody goes
Leaving those
Who fall behind
Everybody goes
As far as they can
They don't just care

You're a wasted face
You're a sad-eyed lie
You're a holocaust

Η Οικονομική Κρίση ως Ηθοπλαστικός Παράγων;

2009-09-19T12:12:00.004+03:00

"Της μεταπολίτευσης καημένη γενιά..."

Η γενιά των '80s στην Ελλάδα είχε την μεταπολίτευση και την επανόρθωση της "Δημοκρατίας". Στην Κύπρο είχε την εισβολή, την προσφυγιά και το ξαφνικό "θαύμα" της ανάπτυξης αργότερα με τον τουρισμό. Χλιαρά τα πράγματα όπως λέει ο Πορτοκάλογλου στην Ελλάδα, αρκετά πιο ζεστά έως και ζεματιστά εδώ πέρα. Ανεξαρτήτως σημασίας όμως, τα ιστορικά γεγονότα της κάθε περιόδου επηρέασαν την νοοτροπία και την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων και ιδιαίτερα των νέων. Μπορεί η οικονομική κρίση σήμερα να επηρεάσει το ίδιο τη γενιά του 2000 και συγκεκριμένα τους Κύπριους νέους;

"Η Αναπτυξη της Προσωπικότητας του Κυπραίου"

2009-09-13T12:09:00.003+03:00

Μαύρα κι άραχνα μας τα είπε ο δρ. Μικελλίδης την Πέμπτη στο "Καφέ της Μελωδίας" του Πνευματικού Ομίλου της Λεμεσού. Η "διάλεξη" (?) του περί της "Ανάπτυξης της Προσωπικότητας του Κυπραίου" ουσιαστικά προσπάθησε να στολίσει με πολλές αλλά παρόμοιες ταμπέλες τους Κυπραίους και την κουλτούρα τους.

Κατά την αντίληψη του δόκτορα λοιπόν, όλοι οι Κυπραίοι είναι κλέφτες, επιτήδειοι και διεφθαρμένοι. Το να είσαι καλός και τίμιος αποτελεί ύβρη και αιτία εμπαιγμού από τους άλλους. Αποτελεί "ιδιορρυθμία" κι έρχεται σ' αντίθεση με το "εθνικό μας σπορτ". "Αν δεν σε κλέψει θεωρείται βλάκας", ενώ το ίδιο αναμενόμενο είναι να μην παραπονεθείς για την αδικία, αφού μέσα στην κουλτούρα μας ενυπάρχει επίσης η δουλοπρέπεια, η υποταγή και η μη αντιδραστικότητα, η οποία μεταφράζεται ταυτόχρονα σε αδιαφορία σε όλα όσα γίνονται έξω από τον εαυτό του. Και ο μόνος τρόπος που ξέρει και θέλει ο Κυπραίος για να ανελυχθεί είναι με το γλύψιμο και μέσω του συντεχνιακού μέσου, ώστε να βολευτεί το σπουδασμένο παιδί, "το μωρό". Γιατί ο παιδοκεντρικός τρόπος αναφοράς, στον γιο κυρίως, και η προσπάθεια των γονιών και του υπολοίπου κύκλου να ευκολύνουν το παιδί διαιωνίζουν την ανωριμότητά του και την προσμονή του στο να τα βρίσκει όλα έτοιμα.

Το στόλισμα συνεχίστηκε κατακρίνοντας τις υλιστικές εμμονές που περνούν ακόμα και μέσα από την εκπαίδευση και το κυνήγι του γρήγορου κέρδους, φήμης, δόξας, με οποιοδήποτε μέσον. Γιατί "οι νόμοι στην Κύπρο είναι για τους άλλους." "Αν έχεις το κατάλληλο μέσον, αν γλύψεις τον σωστό, δεν χρειάζεται να είσαι νομοταγής." Αυτός ο ατομοκεντρισμός και η εγωιστική αντιμετώπιση φαίνεται να επικρατεί σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. "Δεν μάθαμε να σεβόμαστε και να ενδιαφερόμαστε ο ένας για τον άλλον." Έτσι είναι μαθημένοι οι νέοι από τους γονείς τους, που "κανένας σήμερα δεν διά χρόνο για τα κοπελλούθκια του", αλλά και όσοι εμπλέκονται στη διαδικασία κοινωνικοποίησης. Δεν παρέχουν τα σωστά εφόδια και δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για την ανατροφή της νέας γενιάς. "Τα κοπελλούθκια δεν έχουν καθόλου αυτοπεποίθηση. Είναι μια μάζα που ντύνεται! Δεν έχουν σχέσεις, φίλους."

Μιλώντας πιο αφαιρετικά στην ομιλία του, ο δρ. Μικελλίδης επέμεινε στη διαφθορά. Τα διάφορα σύγχρονα παραδείγματα, του δημοσίου, της αστυνομίας, του στρατού (το θέμα της φυγοστρατίας φάνηκε να απασχολεί ιδιαίτερα της παρευρισκόμενες μαμμάδες) και των ιδιωτών ακόμα, όλα αντικατοπρίζουν την φθορά της κυπριακής κοινωνίας και της κουλτούρας της γενικότερα. Γιατί όλοι αυτοί οι θεσμοί και τα υποσυστήματα είναι μικρογραφίες της κοινωνίας και παρουσιάζουν τα συμμπτώματα της καθολικής παθολογίας.

Ενώ λίγο πολύ συμφωνούμε με τον δόκτορα, δεν είναι δυνατό να μην προβάλουμε ενστάσεις. Πρώτον, περιπέφτει σε ορισμένες αντιθέσεις. Παραδείγματος χάριν, μιλά για δουλοπρέπεια και μη αντιδραστικότητα και ταυτόχρονα για ανυποταγή στους τυπικούς και άτυπους νόμους. Βάζει στους Κυπραίους δύο αντίθετες μάσκες την ίδια στιγμή. Δεύτερον, επέμενε πεισματικά ότι όλοι ανεξαιρέτως κατέχουμε αυτά τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, μια μηδενιστική τάση που θυμώνει το ακροατήριο, ενώ αργότερα παραδέχεται ότι "υπάρχουν κι εξαιρέσεις". Τρίτον, ξεχνάει να αναφέρει άλλα στοιχεία που φανερώνονται έντονα από το συγκεκριμένο κοινό κατά τη διάρκεια της συζήτησης, όπως πατριαρχισμός και θρησκοληψία. Τέταρτον, παραδέχτηκε ότι "δεν υπάρχουν εισηγήσεις" για να ξεφύγουμε απ' αυτή την κατάσταση. Το μόνο που δήλωσε ήταν πως "έχουμε μπει σ' έναν φαύλο κύκλο. Για ν' αρχίσει η ανάκαμψις πρέπει να πιάσουμε πάτο." Ωστόσο, το πώς θα ανακάμψουμε, παραδέκτηκε πως δεν το ξέρει.

Το τελευταίο σημείο πραγματικά με έκανε να αναρωτηθώ γιατί σπατάλησα ανάμιση ώρα απ' τη ζωή μου εκεί... Αναμασώντας τετριμμένες δηλώσεις και παραδίδοντας τα όπλα καλυμμένος από τη μοιρολατρεία και απαισιοδοξία δεν προσφέρει τίποτα. Καταδικάζοντας την κοινωνία, μαζί και το μέλλον της την νέα γενιά, δεν λες τίποτα καινούργιο ή πρόσφορο. Αντιθέτως, η στάση του εξόργισε το κοινό του πνευματικού ομίλου, ως επί το πλείστον γιατροί και "άνθρωποι των γραμμάτων", οι οποίοι δεν θα περιέγραφαν τους εαυτούς τους έτσι, αν και Κυπραίοι. Υπήρχαν σημεία δε, που η συζήτηση ξέφυγε από τον αφαιρετισμό του θέματος και περιέπεσε σε μικροπρέπειες, προσωπικές επιθέσεις και επιμονή σε ειδικά θέματα ιδίου ενδιαφέροντος. Τελικά η πλειοψηφία του κοινού ήρθε για ν' ακούσει για την "ανάπτυξη της προσωπικότητας του Κυπραίου" ή επειδή ο Μικελλίδης έχει την φήμη του πελλού;

Πέμπτον και τελευταίο, η όλη παρουσίαση των κοινωνιολογικών και ιστορικο-ψυχολογικών αιτιών και χαρακτηριστικών, θα μπορούσαν να περιγράφουν και άλλες κουλτούρες εκτός των Κυπραίων. Αναφερόμενος στους Τουρκοκύπριους λέει ότι "εν το ίδιο πράμα μαζί μας τζαι παραπάνω", όμως θα μπορούσε κάλλιστα να πει το ίδιο και για τους Ελλαδίτες, τους Αμερικάνους, τους Γάλλους κτλ. Οι αξίες, στις οποίες αναφέρθηκε, ανακυκλώνονται λίγο πολύ σε όλες τις κοινωνίες, ίσως περισσότερο σε ειδικές υπο-ομάδες, αλλά δεν είναι αποκλειστικότητα των Κυπραίων. To Zeitgeist στην εποχή της παγκοσμιοποίησης μοιάζει από χώρα σε χώρα όμως δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν μονάδες ή και ομάδες που αντιστέκονται ή ακόμα και κοινωνικοποιούνται διαφορετικά. Ακόμα και μέσα στην ίδια την Κυπριακή κοινωνία. Ας μην τους βάζουμε όλους στο ίδιο καζάνι για χάριν των προκαταλήψεων και των κατεστημένων.

Ανήλικοι Μηχανόβιοι

2009-09-09T21:08:00.002+03:00

Ανακοινώθηκε και φέτος η διεξαγωγή ερευνών έξω από σχολεία για μαθητές οι οποίοι οδηγούν χωρίς άδεια κι ασφάλιση. Οι τροχαίες παραβάσεις, συμπεριλαμβανομένων και τέτοιου είδους, κατέχουν την πρώτη θέση αριθμητικά στις λίστες της αστυνομίας. Οι ανακοινωθέντες έρευνες, όμως, δεν στοχεύουν στο "μάντρωμα" τέτοιων μαθητών-παραβατών ή στο μοίρασμα κλήσεων και προστίμων. Η αστυνομία φυσικά και ξέρει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά διαφορά στην εγκληματικότητα με την σύλληψη λίγων νεαρών χωρίς άδεια οδήγησης. Απόδειξη, η ίδια η ανακοίνωση της έρευνας και η περιορισμένη διεξαγωγή της μοναχά κατά τον πρώτο μήνα της σχολικής χρονιάς. Ωστόσο, κάτι τέτοιο παραμένει αδίκημα και η αστυνομία οφείλει να δώσει το παρόν της.

Το αληθινό πρόβλημα, του οποίου ο έλεγχος είναι δυσκολότερος και περιπλοκότερος, είναι άλλο. Τα δεκαεξάχρονα και δεκαεφτάχρονα που χρησιμοποιούν μοτορούες για να μετακινούνται, όσον απρόσεχτα ή πελλάρικα κι αν οδηγούν, για αυτούς είναι απλά ένας τρόπος και μια "μόδα" μετακίνησης. Η άλλη "μόδα" που μοιάζει ανησυχητική, είναι οι ανήλικοι που ασχολούνται με το στήσιμο και την εμπορία μηχανών μεταξύ τους, οι οποίοι μπορεί και να ξεκινήσουν αυτό το χόμπυ ακόμα και από την ηλικία των δώδεκα ετών! Αυτό υπονοεί σωρεία παραβάσεων, οι οποίες ακολουθούν η μία την άλλη. Γιατί για να κάνεις την πλάκα σου στήνοντας μηχανές πρέπει να 'χεις εκτός από την δική σου και άλλη μία δεύτερη. Αν όχι, πρέπει τουλάχιστον να 'χεις άλλα εξαρτήματα. Πού βρίσκει ένας δωδεκάχρονος τα λεφτά για αυτά που χρειάζεται; Ίσως να μην τα έχει, οπότε η λύση είναι να τα κλέψει. Φυσικά οι ασχολίες του δεν μένουν κρυφές στις παρέες του και πολλοί συνομήλικοι θα τον πλησιάσουν για να κάνουν το ίδιο, κάνοντας τους εαυτούς τους συνεργούς και διαπράττοντας περισσότερα αδικήματα. Μπορεί ακόμα να συνεχίσουν με μεγαλύτερες μηχανές και την προσθήκη εξαρτημάτων που τις κάνουν επικίνδυνες, την ανταλλαγή και την παράνομη πώληση τους, ή ακόμα και την χρήση τους σε παράνομες δραστηριότητες.

Ίσως ακούγεται ως ένα είδους άκακης εφηβικής δραστηριότητας, απ' αυτές που σταματάνε μετά το σχολείο. Αλλά βλέπετε πως δεν είναι. Και το χειρότερο είναι πως συμβαίνει τις πλείστες φορές εν γνώση και κάλυψη των γονιών. Είτε είναι αδιάφοροι, είτε μαλθακοί και συνάμα υπερπροστατευτικοί, υπάρχουν οι περιπτώσεις των γονιών που γνωρίζουν τα κατορθώματα των γόνων τους και δεν τα εμποδίζουν. Είναι πολυάριθμες οι αναφορές δε, για γονιούς οι οποίοι κλήθηκαν σε αστυνομικό τμήμα να μαζέψουν τα παιδιά τους και αντί να τα επιπλήξουν ή να νιώσουν ένα ελάχιστο ίχνος αισχύνης, αυτοί επιτέθηκαν εναντίον των αστυνομικών, νομιμοποιώντας με τον τρόπο αυτό τις παράνομες πράξεις τους.

Εκτός αυτού, οι πιθανότητες εξιχνίασης και σύλληψης υπόπτων εκμηδενίζονται με τα ελάχιστα εργαλεία στα χέρια της αστυνομίας. Εκτός από το αυτόφωρο, η κλοπή μηχανής μπορεί ν' αποδεικτεί με την πρόσφατη αλλαγή χρώματος ή εξαρτημάτων. Η παράνομη πώληση με τον έλεγχο των αριθμών κυκλοφορίας και του ονόματος του ιδιοκτήτη. Παρόλα αυτά, οι γονείς και πάλι επιχειρούν να καλύψουν με δικαιολογίες και ψέματα που έχουν γίνει ήδη λίγο πολύ γνωστά κι έχουν πάψει πια να πείθουν. Η νομοθεσία όμως, ακόμη τα δέχεται, δένοντας τα χέρια των ανακριτών.

Τί πρέπει ν' αλλάξει για να μειωθούν τέτοια περιστατικά; Μπορούν να αμφισβητηθούν τα λεγόμενα ενός πολίτη βάση υποψιών και να ερευνηθούν ιδιωτικά υποστατικά; Και ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος πρόληψης, όχι μόνο για ανήλικους αλλά και για τους γονείς τους, εκτός από την προστασία ιδιωτικής περιουσίας;

Εδώ οι Καλοί Έμποροι και Δολοφόνοι!

2009-08-24T01:38:00.002+03:00

Οι τελευταίες εξελίξεις με τον Αθηνή είναι άλλη μια τρανή απόδειξη πως η φυλακή έχει αποτύχει. Ενώ έχει χαρακτηριστεί "σχολείο εγκληματιών", τώρα αποδεικνύεται "κέντρο επιχειρήσεων και οργάνωσης εγκλημάτων". Δεν επιτελεί πια κανέναν από τους σκοπούς της. Ούτε "εξουδετερώνει" τον εγκληματία, ούτε αποτρέπει τρίτους από τη διάπραξη νέων εγκλημάτων, ούτε κι επανα-κοινωνικοποιεί τον αποφυλακισμένο με ομαλό και νομοταγή τρόπο ζωής.

Όσον αφορά τον πρώτο στόχο, η "εξουδετέρωση" του εγκληματία, δηλαδή η απομάκρυνσή του από το κοινωνικό περιβάλλον ώστε να μην έχει την ευκαιρία να διαπράξει νέο αδίκημα, δεν είναι παρά μόνον παροδική. Από την προσωρινή κράτηση του υπόπτου, η οποία γίνεται δεκτή από το δικαστήριο κυρίως σε περιπτώσεις αυτοφώρου ή με πολύ δυνατά στοιχεία, μέχρι και την επιβολή της ποινής φυλάκισης, ο κρατούμενος βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση. Έπειτα όμως από την έκτιση της μισής διάρκειας της συνολικής του ποινής, περιέρχεται σε καθεστώς ημι-κράτησης, σημαίνοντας ότι δικαιούται με την άδεια του διευθυντή να βγαίνει ασυνόδευτος για ορισμένες ώρες ή μέρες κάθε βδομάδα. Αυτό συνδέεται με τον τρίτο στόχο, την επανένταξη του εγκληματία, προσπαθώντας να επαναδομήσει υγιείς δεσμούς με την ευρύτερη κοινωνία.

Εν τω μεταξύ, καθόσον βρίσκεται στις φυλακές, συναναστρέφεται με τρόφιμους με κάθε τύπου παρελθόν, που μπορεί να βρίσκονται ήδη υπό αυτό το καθεστώς. Μπορεί να δέχεται επισκέψεις, να στέλνει γράμματα, να μιλά και να κατέχει τηλέφωνο αργότερα, ενώ μέσα υπάρχει και τηλεόραση. Οπότε η επαφή του καταδικασθέντος με τον έξω κόσμο και ειδικότερα με εγκληματογενή στοιχεία δεν διακόπτεται, αντιθέτως είναι πιο πιθανόν να εντείνεται και να συνεχίζεται. Άρα συνεργοί και ομοϊδεάτες πολλές φορές δεν αποθαρρύνονται στην ιδέα του κελιού. Απλά μαθαίνουν καλύτερες τεχνικές κάλυψης και συνεχίζουν ακάθεκτοι. Άλλοι πάλι από θύτες γίνονται θύματα, όπως ο Κακανθύμης.

Η εγκληματική ενασχόληση είναι φαύλος κύκλος και δύσκολα ξεφεύγεις αν εμπλακείς πολύ βαθιά.. Και η φυλακή δεν βοηθάει. Απλά το κάνει χειρότερο και για την πολιτεία και για τον κρατούμενο και για τους οικείους του.

Αιφνιδίως Casus Belli

2009-08-16T19:51:00.002+03:00

Ένα απίστευτο ντόπιο συγκρότημα με σύνθεση-έκπληξη! Φυσικά ταλέντα, εκπληκτικές φωνές και τεχνικά άψογοι, οι Casus Belli εμφανίστηκαν δύο συνεχόμενες βραδιές σε γνωστό bar-club της Λεμεσού και καταχειροκροτήθηκαν. Οι pop-rock ρυθμοί τους ξεσήκωσαν τους θαμώνες, ως επί το πλείστον 25-30 χρόνων, με αποκορύφωμα τα τελευταία covers από Police και Doobie Brothers!
Ευχόμαστε να υπάρξουν πολλές ακόμα εμφανίσεις με ακόμα περισσότερη επιτυχία, να παραμείνει σταθερή η σύνθεση και να εμπλουτίσουν το playlist τους με περισσότερα κομμάτια από τη βρετανική σκηνή! Εξάλλου απέδειξαν χθές ότι το εγγλέζικο τους πάει!

Συγκινητική Επιστροφή

2009-08-12T18:06:00.003+03:00

Με λουλούδια, κλάματα, πρωτοσέλιδα εφημερίδων και τηλεοπτικές δηλώσεις έγινε η υποδοχή των δύο Κύπριων φοιτητών της Λάρισας, που συνελήφθησαν για τα επεισόδια του Δεκέμβρη. Άγνωστο παραμένει αν η επιστροφή επιτεύχθηκε ύστερα από προσπάθεια αποφυγής διπλωματικού επεισοδίου Ελλάδας-Κύπρου ή λόγω μεσολάβησης του Αρχιεπισκόπου, μετά την παράκληση μάμμας του ενός, η οποία και μετέβαινε στην Αθήνα συχνότατα για να μην αφήνει το τέκνον της "μόνον του". Στο αμελητέο ποσό των 15 000 ευρώ ορίστηκε η εγγύηση διά έκαστον. Εντούτοις είναι αναγκασμένοι, προς το παρόν, να δηλώνουν την παρουσία τους στο τοπικό αστυνομικό τμήμα Λαρίσης κάθε αρχή του μήνα, κάτι που αποτελούσε "άγχος και ταλαιπωρία" εν όσο ήταν ακόμα στην Ελλάδα. Οι δύο φοιτητές δηλώσαν πως θα διακόψουν τις σπουδές τους στην πόλη της Θεσσαλίας, παρότι τα γεγονότα τους έκαναν "γενναίους", και θα συνεχίσουν στα πάτρια εδάφη, υπό την προστατευτική φτερούγα των οικείων τους.

Κι ύστερα λέμε ότι η κυπριακή κοινωνία έχει εκμοντερνιστεί κι έχει ξεφύγει από τον στενό πατριαρχικό χαρακτήρα της με όλα τα θετικά ή μη συνεπακόλουθα...

Καλώς ήρτετε παιθκιά!

"Don't be a Dick"

2009-08-08T20:29:00.003+03:00

Έτσι ονομάζεται η τελευταία καμπάνια του Foreign Office του Ηνωμένου Βασιλείου. Στόχος της, να μειώσει τις συλλήψεις Βρετανών υπηκόων σε ξένες χώρες όπου κάνουν διακοπές, συμβουλεύοντάς τους να σέβονται τους νόμους της.

Ειδικότερα, η καμπάνια αυτή στοχεύει νεαρούς Βρετανούς τουρίστες με προορισμό την Ελλάδα και το Λαγανά, τα Μάλια και το Φαληράκι, όπου και γίνονται τα περισσότερα επεισόδια παρεκτροπής τους λόγω μέθης (αν και όχι απαραίτητα!). Γνωστό είναι το πρόσφατο περιστατικό 20χρονου Άγγλου που κατέληξε με εγκαύματα δευτέρου βαθμού, όταν κοπέλα, την οποία ενοχλούσε σεξουαλικά, τον περιέλουσε με αλκοόλ και του έβαλε φωτιά!

Εκτός από την ενημέρωση του κοινού, το Foreign Office αντάλλαξε πληροφορίες με την Ελληνική αστυνομία, αλλά και τεχνικές αντιμετώπισης ατόμων σε κατάσταση μέθης. Παράλληλα χρηματοδότησε μαθήματα εκμάθησης της αγγλικής για αστυνομικούς των συγκεκριμένων περιοχών.

Στην Κύπρο, τα ανάλογα προβλήματα που υπήρχαν στις τουριστικές περιοχές έχουν πια ξεθυμάνει. Λόγοι, ο μειωμένος φετινός τουρισμός, η προτίμηση πλέον από μεγαλύτερους σε ηλικία επισκέπτες και η πιο διαδεδομένη γνώση της αγγλικής γλώσσας ως προληπτικό μέσο.

Newton Faulkner

2009-08-05T12:26:00.003+03:00

Μπορεί να τον ξέρετε από το singlάκι που τον έκανε γνωστό την περσινή χρονιά Dream Catch Me. Δεν λέω, ωραίο, γλυκό τραγουδάκι. Αλλά μην βιαστείτε να κρίνετε τον Newton Faulkner μόνο από αυτό. Το παιδί προβλέπεται να φτάσει ψηλά, αν όχι στα smash hits τότε τουλάχιστον στο θαυμασμό και εκτίμηση του κόσμου.
Εκπληκτικά πνευμόνια, απίστευτη επικοινωνία με το κοινό, θεατρινίστικο ύφος και μαγευτικές ικανότητες στην ακουστική κιθάρα. Όσο για το κοινωνικό του πρόσωπο, δηλώνει υπέρμαχος της οικολογίας και έχει χαρακτηριστικό folklore στυλάκι. Εδώ δύο καταπληκτικά covers από το youtube.

Εγκλήματα στην Ελεύθερη Αγορά

2009-07-24T18:57:00.003+03:00

Σκοπός μας δεν είναι καθ' εαυτόν η επίθεση κατά του καπιταλιστικού συστήματος. Η εγκληματικότητα, όπως έλεγε ο Durkheim, είναι ένα φυσικό επακόλουθο σε μια κοινωνία ανθρώπων, όποια μορφή και να έχει.

Τα εγκλήματα λευκού περιλαιμίου, ωστόσο, ονομάστηκαν έτσι από τον Sutherland λόγω του υψηλού αξιώματος σε εταιρίες που είθισται να κατέχουν οι δράστες τους, τυπικό αυτό στον μονεταρισμό. Αντίθετα με ότι πιστεύεται, τα πιο διαδεδομένα αδικήματα αυτού του τύπου δεν πρόκειται για κομπίνες και ευρείας κλίμακας απάτες τύπου ΧΑΚ και Δήμητρα. Τουναντίον, μετά την φοροδιαφυγή και τις υπεξαιρέσεις, έρχονται οι περιπτώσεις αθέμιτου ανταγωνισμού.

Είτε πρόκειται μεταξύ μεγάλων επιχειρήσεων και μικρο-μεσαίων, είτε για τη δημιουργία καρτέλ, είτε μεταξύ ισόβαθμων υπαλλήλων εταιριών, τέτοιου είδους αδικήματα είναι και τα δυσκολότερα στην απόδειξη κι εξιχνίασή τους. Αν παραμερίσουμε τον κρατικό τομέα, την ευθύνη "έρευνας" σε μια εταιρία, έχει το τμήμα εσωτερικών ελέγχων, το οποίο χρειάζεται να εξετάσει στοίβες με ισολογισμούς και τοινά έγγραφα μέχρι να βρει άκρη. Σε περίπτωση που υπάρχουν υποψίες για αδίκημα εναντίον της από ανάλογη εταιρία, πχ. τράπεζα σε τράπεζα, τότε το αντίστοιχο τμήμα θα αναλάβει την υπεράσπιση της δεύτερης. Κάτι τέτοιο αποβαίνει μοιραίο, μιας και η καταστροφή ή ανακατασκευή στοιχείων από ένα τμήμα που υπερασπίζεται τα συμφέροντα της εταιρίας στην οποία υπάγεται, δεν είναι καθόλου δύσκολη.

Αυτό σε περίπτωση αντιπαράθεσης μεταξύ ισχυρών, αλλά ισοδύναμων εταιριών. Τί γίνεται όμως αν ένας μεγαλοκαρχαρίας ζημιώνει τα συμφέροντα μικρών επιχειρήσεων ή ακόμα και των πολιτών;

Συναυλία παρά τω Δασούδι

2009-07-19T13:13:00.002+03:00

Ετοιμάστε τις παγωνιέρες με τις μπύρες!!!!

"Ο ΔΗΜΟΣ ΓΕΡΜΑΣΟΓEΙΑΣ (Λεμεσού)

διοργανώνει παραλιακά την πιο «HOT»

ROCK ΣΥΝΑΥΛΙΑ του καλοκαιριού...

... στις 21 Ιουλίου 2009 (Τρίτη)

09:00 μ.μ.

Περιοχή Δασούδι (δίπλα από κολυμβητήριο)

Μαζί με τους...

ΣΑΒΒΑ ΙΣΟΒΙΤΗ & ΣΤΕΛΙΟ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

και τις πιο... κακές παρέες

Φιλική συμμετοχή...

ΛΩΠΟΔΥΤΕΣ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ!!!"

Το email που έλαβα τα εξηγεί όλα!

...again...

2009-07-15T11:22:00.002+03:00

original link to video
"A video by Jonathan Beamish for the earliest recorded version of the song produced as a John Peel Session for the BBC in 1979."

When routine bites hard
And ambitions are low
And the resentment rides high
But emotions won't grow
And we're changing our ways,
Taking different roads
Then love, love will tear us apart again

Why is the bedroom so cold
Turned away on your side?
Is my timing that flawed,
Our respect run so dry?
Yet theres still this appeal
That weve kept through our lives
Love, love will tear us apart again

Do you cry out in your sleep
All my failings expose?
Get a taste in my mouth
As desperation takes hold
Is it something so good
Just cant function no more?
When love, love will tear us apart again

Για να γίνει Μάθημα, πρέπει πρώτα να γίνει Πάθημα...

2009-07-11T00:42:00.002+03:00

Φυσικά και σήμερα θα μποϊκοτάρουμε το ψωμί και το γάλα! Αλλά αναρωτιέμαι κατά πόσον το μποϊκοτάρισμα 24 ωρών μπορεί να περάσει το μήνυμα που ελπίζει ο Δρ. Αριστοδήμου της Παγκύπριας Ένωσης Καταναλωτών και Ποιότητας Ζωής. Ένα τέτοιο προαποφασισμένο συμβάν προειδοποιεί τις επιχειρήσεις που στοχεύει ώστε να μειώσουν την παραγωγή (ψωμιού στην προκειμένη περίπτωση που δεν μπορεί να πουληθεί την επομένη όπως το γάλα), ώστε και οι ζημιές να είναι ανάλογες, ενώ παράλληλα, τα κέρδη των υπολοίπων ημερών μπορούν εύκολα να τις υπερκαλύψουν (αν υπάρξουν). Ωστόσο δεν παύει να είναι μια αντίδραση συμβολικής σημασίας.

Εν τω μεταξύ, γελοία φαίνεται η εναντίωση του Συνδέσμου Καταναλωτών, με τον Πρόεδρό του Πέτρο Μάρκου να αναμένει αποφάσεις και τοινά γραφειοκρατικά μέτρα που θα μας σώσουν! Στάσεις και κόντρες σαν κι αυτές μυρίζουν από το κεφάλι και κρύβουν κόμπλεξ ευθιξίας και πολιτικών σκοπιμοτήτων (;). Εντάξει να υπάρχουν διαφορετικοί φορείς αντιπρόσωποι των καταναλωτών, αλλά ο στόχος είναι κοινός, οπότε και η κίνηση χρειάζεται οργάνωση, δεν είναι αγώνας δρόμου!

Active Member Λευκωσία και Λεμεσσό

2009-07-02T18:23:00.002+03:00

***FYI***

Yeap!!! Καλά ξεκινήσαμε το συναυλιακό καλοκαίρι! Συνεχίζουμε με active member, πάνω που μας τους θύμισε ο Σάββας Ισοβίτης με τη δική του εκδοχή του "Αδιάφορου Γιάννη"!
Ορίστε και η διορθωμένη (!) αφίσα από το Tepee μετά την ακύρωση της συναυλίας τον Απρίλη.
Πληροφορίες εδώ Το εισιτήριο στα 20 ευρώ. Μην μείνετε τελευταία στιγμή!!!!

Υπόγεια Ρεύματα - Λεμεσός

2009-06-25T11:37:00.002+03:00

***FYI***
***NEEDS CONFIRMATION***

Τελικά τα νέα δεν κυκλοφορούν πολύ γρήγορα στο μικρό μας χωριό.
Ευτυχώς αυτή τη φορά το έμαθα 10 ώρες πριν γίνει κι όχι μετά... Κάτι είναι κι αυτό!
Επιβεβαιώνεται από την σελίδα τους στο myspace και οι πληροφορίες μου λένε πως θα' ναι στην παραλία του ναυτικού ομίλου. Μαζί τους ο Ισοβίτης, ο οποίος κάθε Τετάρτη βράδυ γεμίζει το Friends! (tip: μην πάτε αν δεν έχετε κλείσει τραπεζάκι ή έστω καρέκλα στο μπαρ!)

Περισσότερες πληροφορίες needed!!!

Ακίνδυνο Τραγουδάκι

2009-06-15T13:06:00.003+03:00

Όσοι γελούν κι όσοι χλευάζουν
Όσοι ασκόπως τριγυρνάνε και ρεμβάζουν
Είναι επικίνδυνοι και με τρομάζουν
Είναι επικίνδυνοι

Όσοι θρηνούν κι όσοι γιορτάζουν
Όσοι τον πόνο ή τη χαρά γυμνοί αγκαλιάζουν
Είναι επικίνδυνοι και με τρομάζουν
Είναι επικίνδυνοι

Όσοι αγρυπνούν και Δε δειλιάζουν
Όσοι σωπαίνουν κι όσοι απόκοσμα ουρλιάζουν
Είναι επικίνδυνοι και με τρομάζουν
Είναι επικίνδυνοι

Όσοι γελούν κι όσοι χλευάζουν
Όσοι ασκόπως τριγυρνάνε και ρεμβάζουν
Είναι επικίνδυνοι και με τρομάζουν
Είναι επικίνδυνοι

Όσοι γελούν κι όσοι χλευάζουν
Όσοι ασκόπως τριγυρνάνε και ρεμβάζουν
Είναι επικίνδυνοι και με τρομάζουν
Είναι επικίνδυνοι

Όσοι αγαπούν κι όσοι σπαράζουν
Όσοι ονειρεύονται έναν κόσμο πιο ζεστό
Όσοι Δε σκύβουν ούτε διατάζουν
Όσοι τη βρίσκουν με τραγούδια σαν αυτό

Είναι επικίνδυνοι και με τρομάζουν
Είναι επικίνδυνοι
Είναι επικίνδυνοι όλοι αυτοί
Οι ονειροπόλοι, οι χαμένοι, οι τρελοί
Είναι επικίνδυνοι όλοι αυτοί
Θα έπρεπε κιόλας να ‘χουν ήδη συλληφθεί
Είναι επικίνδυνοι όλοι αυτοί
Οι μεθυσμένοι απ’ το θεό, οι εθισμένοι στη ζωή
Είναι επικίνδυνοι όλοι αυτοί
Θα έπρεπε κιόλας να ‘χουν ήδη συλληφθεί

"...I will show you fear in a handful of dust..."
Tomas Eliot The Waste Land

"...ich habe nötig, mir die Hände nach der Berührung mit religiösen Menschen zu waschen..." Friedrich Nietzsche Ecce Homo

2009-06-09T01:14:00.003+03:00

Διάβασα στον Φιλελεύθερο του Σαββάτου μια επιστολή με τίτλο "Χουλιγκανισμός - Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση". Ενδιαφέρον σκέφτομαι, ένας απολογισμός φαντάζομαι της συμπεριφοράς των φιλάθλων την ποδοσφαιρική χρονιά που μας πέρασε και πώς ελπίζουμε ν' αλλάξει... Όμως το κείμενο δεν εκπλήρωσε καμία από τις προσδοκίες μου, τουναντίον!

Χουλιγκανισμός για τον συγγραφέα φαίνεται να είναι το γράψιμο στους τοίχους, αυτό που θα λέγαμε "βανδαλισμός" με graffiti, τα οποία ως επί το πλείστον αναφέρονται σε ποδοσφαιρικές ομάδες. Πλέον, συνεχίζει λέγοντας ότι "στρέφονται γενικά εναντίον της θρησκείας και της πολιτικής εξουσίας" που γράφονται πάνω σε τοίχους "ακόμη και εκκλησιών", ενώ χαρακτηρίζουν συμπεριφορές "που έχουν ήδη φτάσει τα όρια του "αντίχριστου""! Μάλιστα...

Συμφωνώ ότι τέτοιες ενέργειες δεν είναι θεμιτές, μιας και καταστρέφουν ιδιωτικές περιουσίες και πολλές φορές είναι υβριστικές. Συμφωνώ ότι αποτελούν δείγμα έλλειψης παιδείας, κοινωνικής και πολιτιστικής. Συμφωνώ ότι τα ΜΜΕ δεν "βοηθούν" ακριβώς την κατάσταση. Και ναι, ευελπιστώ μέσω τις εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης να δούμε θετικά αποτελέσματα και σ' αυτόν τον τομέα.

Όμως ο συγγραφέας μιλά για μια "εκπαιδευτική" μεταρρύθμιση "σε συνεργασία με την Εκκλησία", κι εδώ μπαίνουμε στο ψητό... Στο κείμενο, η θρησκευτική προσήλωση ταυτίζεται με την κοινωνική προσαρμογή. Μιλάει για "αρετή", "ήθος", ""αγάπη"" (ο ίδιος βάζει εισαγωγικά), ""σεβασμό"" προς την ""εξουσία", στο ""κράτος"" και πολλές τοινές αξίες που "διδάσκει το Ευαγγέλιο". Κι όλα αυτά οι νέοι "δύνανται" (δικά μου τα εισαγωγικά) να τα μάθουν κατά τον συχνό εκκλησιασμό τους. Με λίγα λόγια ο συγγραφέας προτείνει τη Χριστιανική θρησκεία ως εργαλείο εκπαίδευσης και ελέγχου.

Η ιστορία το έχει αποδείξει ότι αυτό είναι εφικτό και δη αποτελεσματικό. Ακόμη υπάρχουν και παραδείγματα της εποχής μας. Όμως το αναφέρει ο ίδιος: "μόνο ελάχιστοι, μονάδες, μαθητές εκκλησιάζονται". Αν το σχολείο γυρίσει στον Μεσαίωνα και πείσει τα παιδιά να ακούνε τους παπάδες, θα αλλάξει κάτι; Θα αλλάξει ο φανατισμός και τα graffiti για τις ομάδες; Θα μένουν περισσότεροι ώρα οι γονείς με τα παιδιά τους για να τα ελέγχουν καλύτερα; Θα γλυτώσει το έθνος από την "κοινωνική εξαθλίωση"; Ίσως απλά ο φανατισμός αλλάξει μάσκα κι από ποδοσφαιρικός γίνει θρησκευτικός.

Και οι μονάδες των μαθητών που εκκλησιάζονται δηλαδή πόσο πιο "καλά" παιδιά είναι από τα μη εκκλησιαζόμενα; Αφού απομακρυνθούν από το προαύλιο της εκκλησίας, δεν συναναστρέφονται τα υπόλοιπα; Ακολουθούν κατά γράμμα τις Γραφές και τις Εντολές; Μην σου πω, ότι είναι αυτά που γράφουν "ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ" κάτω από γέφυρες και σε τοίχους club, με τις "ευλογίες" του πνευματικού τους!

Κλείνοντας, κανένα πρόβλημα με το να δοξάζεται και να ακολουθείτε τις προσταγές ό,ποιου "Θεού". Ευπρόσδεκτη και ό,ποια πρόταση για βοηθήσουμε τα παιδιά. Όμως όχι, σε αναχρονιστικές σκέψεις που προσβάλουν δημοκρατικά δικαιώματα και την ελεύθερη σκέψη.

Η προσήλωση στην θρησκευτική λατρεία δεν είναι πανάκεια. Πολλά μεγάλα εγκλήματα έγιναν στο όνομα της. Οι νέοι, είτε μάθουν να πιστεύουν είτε όχι, πάλι θα έχουν επαναστατική συμπεριφορά. Χρειάζεται μια πιο πολυδιάστατη αντιμετώπιση για να πολεμήσει τις αιτίες και να μετριάσει τα αποτελέσματα. Πισωγυρίσματα και εθελοτυφλίες δεν βοηθάνε την κατάσταση. Οι καιροί αλλάζουν, τα προβλήματα αλλάζουν, οι λύσεις αλλάζουν.

"Gott ist tot" Friedrich Nietzsche Die fröhliche Wissenschaft

Santa Muerte

2009-06-01T00:59:00.002+03:00

***Πρώτα δείτε το video***

"...delincuentes, los homosexuales, todos!
Por que? Para e ja noi prejuidis..."

Η αγία του θανάτου δίνει ελπίδα σε όσους δεν δικαιούνται να έχουν, σύμφωνα με την Καθολική Εκκλησία. Τους δέχεται και τους επιτρέπει να συνεχίσουν τις πρακτικές τους ενώ παράλληλα τους χαρίζει την ψευδαίσθηση του αιώνιου και της προστασίας...

Η ανάδυση ενός "νέου" θρησκεύματος, που εμπεριέχει φανερά στοιχεία άλλων αρχαιότερων και σύγχρονων, επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τη θρησκεία ως κατασκεύασμα του ανθρώπου και της κοινωνίας του, το οποίο εξυπηρετεί και πολλούς σκοπούς. Επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά πως η θρησκεία μπορεί να γίνει εργαλείο εκμετάλλευσης της αγωνίας και του εγωισμού του ανθρώπου. Για άλλη μια φορά σφραγίζει ότι τα "επουράνια" είναι και καθ' όλα επιούσια.

Η ματαιοδοξία του ανθρώπου είναι τόσο μεγάλη που ψάχνει και εφευρίσκει την ελπίδα σε οτιδήποτε. Εν ανάγκη δημιουργούν "una doctrina del conviencia", ένα δόγμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα και τα έργα τους, ένα που δεν τους υπαγορεύει να ακολουθούν επιταγές που δεν θέλουν και ίσως δεν έχουν την πολυτέλεια ν' ακολουθήσουν...

Εξορκισμός διά Φτυαριού

2009-05-23T13:22:00.003+03:00

Πρακτικές Μεσαίωνα το 2009 φυσικά με τις ευλογίες της Εκκλησίας.
Αυτό συμβαίνει όταν τόσο ευαίσθητα θέματα, όπως αυτό της αποτοξίνωσης από τα ναρκωτικά, αφήνεται στα χέρια απαίδευτων και δεισιδαιμόνων. Πιστεύουν ότι μπορούν να "ξορκίσουν" το "κακό" μέσω της φυσικής τιμωρίας και των βασανιστηρίων.
Προσέξτε στο video, πως εθελούσια δέχεται τα κτυπήματα ο "ασθενής". Λυπηρό...

(το video από εδώ
ελληνόφωνο άρθρο εδώ)

"...don't make a problem worse than it already is..."

2009-05-20T01:04:00.003+03:00

More at The Real News

Η κοινωνία της παρακολούθησης και της περιθωριοποίησης...
Δεύτερη ευκαιρία; Ίσως κάποτε... Αλλά μετά από πόσο; Και το στίγμα; Αιώνιο... Άρα η ευκαιρία; Χαμένη... Όλες οι ευκαιρίες, όσο και να προσπαθείς... Και μαζί σου υποφέρουν και οι άλλοι... Εγκλωβισμένοι από μια ταμπέλα... Και όσο συνεπάγονται απ' αυτήν...

(το video μπορείτε να το δείτε εδώ)

Χαρούμενες Διακοπές σε Βαρκελώνη και Μαδρίτη!

2009-05-15T13:07:00.002+03:00

Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο;
Όχι όχι! Ισπανία και πάλι Ισπανία!
Με το που πατάς το πόδι σου έξω απ' το
αεροπλάνο και αναπνέεις ισπανικό
αεράκι αλλάζει αμέσως η διάθεση σου
παιδάκι μου!
Ο λόγος εδώ!

2009-05-07T15:57:00.002+03:00

Απίστευτη η αποκάλυψη της Independent! Κάτι σαν χολιγουντιανό σενάριο βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα! Μόνο που στην αληθινή ζωή, το "παιδί" καταλήγει να σαπίζει πίσω στη φυλακή και δεν μπορεί να πάρει εκδίκηση ανατινάζοντας τους "κακούς" πράκτορες και το αρχηγείο τους. Θα έλεγα μάλιστα πως είναι περίεργο που κατάφερε να τους πάρει μέχρι τα δικαστήρια.
Αυτό που με προβληματίζει είναι όμως, είναι κατά πόσον δικαιολογείται η χρήση τέτοιων αθέμιτων μέσων, για να αποσπάσεις πληροφορίες, όπως αφήνει να υπονοηθεί η εφημερίδα. Εγείρεται θέμα καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των κρατουμένων. Αλλά αυτές είναι συνήθεις τακτικές των μυστικών υπηρεσιών όπως η MI5, η οποία κατηγορήθηκε και στο παρελθόν για συνωμοσίες και βασανιστήρια.
Αν όμως (και υπερτονίζω το αν!) δεχτούμε ότι όλα αυτά γίνονται εις τω όνομα του πολέμου κατά της "τρομοκρατίας", ποιοι άλλοι τρόποι υπάρχουν για να αποφευχθούν γεγονότα όπως της 7/7; Η πραγματικότητα μας προσγειώνει και ο φόβος διακυβερνάει το σύστημα, ενώ ταυτόχρονα το εξυπηρετεί.

*Η εικόνα είναι από το guardian.co.uk

Στατιστική, ερωτηματολόγια και πάσης φύσης τέρατα

2009-05-03T22:23:00.003+03:00

"Με τη στατιστική μπορείς να αποδείξεις τα πάντα!" Τάδε έφη μια πολύ κοντινή φίλη και δεν έχει άδικο. Πώς τα πολιτικά κόμματα αναθέτουν σε γραφεία δημοσκοπήσεις και βγαίνουν πάντα πρώτα;
Ώστόσο καλή η ιδέα της έρευνας για την κυπριακή μπλογκόσφαιρα. Όλοι έχουμε μια εικόνα του μέσου κύπριου μπλόγκερ. Είναι κάπως... Σαν... εσένα! Λειτουργεί ο μηχανισμός της προβολής που λέει κι ο Φρόυντ. Είναι όμως πράγματι έτσι; Ποιά τα χαρακτηριστικά της μπλογκ υποκουλτούρας των Κυπρίων; Τί πιστεύουν; Θα καταφέρουν να γίνουν ποτέ εργαλείο πίεσης και αλλαγής; Εσύ τί πιστεύεις;
Μπορείτε να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο του lexi_penitas εδώ . Αν και σύντομο και ελλειπές, φιλοδοξεί να δώσει μια γενική περιγραφή κι ελπίζω να μαζέψει μεγάλο δείγμα ώστε να βγάλει αξιόπιστα συμπεράσματα.
Αναμένουμε τα αποτελέσματα λοιπόν.

"Όχι στο όνομά μου!"

2009-04-21T01:49:00.004+03:00

Άθεοι υπήρχαν από πάντα. Δεν είναι καμιά καινούργια μόδα, ούτε στην βαθύτερη ουσία του κάποιο είδος προπαγάνδας. Αν προπαγανδίζει εναντίον σε κάτι, είναι ενάντια στην ματαιοδοξία του ανθρώπου και στην εγωιστική εμμονή του να θέλει να πιστεύει ότι δεν πεθαίνει μόνος.

Παλιότερα δεν ακουγότανε πολύ ο αθεϊσμός. Ίσως ανάμεσα σε φίλους, ίσως από νεαρούς-αντί, ίσως σε αμπελο- και αλκοολ-σοφίες. Όμως λίγοι παραδέχονταν δημόσια πως δεν πίστευαν σε κανένα θρήσκευμα.
Και είναι λογικό. Πώς ν' αρνηθεί κανείς ένα κατασκεύασμα που κατεύθυνε την πορεία της ανθρωπότητας και έχει χυθεί τόσο αίμα στο όνομα του; Πώς να πεις ότι δεν υπάρχει κάτι, το οποίοι λαοί σύσσωμοι, κυβερνήσεις κι εξουσία το έχουν ως δεδομένο;

Ορίστε, σημείο των καιρών, αυτή η ομάδα που άρχισε να αφυπνίζεται τις τελευταίες δεκαετίες, αρνείται να γίνεται αντικείμενο εκμετάλευσης εν αγνοία της και παρά τη θέλησή της, όπως γίνεται με τους περισσότερους από εμάς. Γιατί όλα στην ζωή είναι πολιτικά. Και με το να έχει βαπτιστεί κάποιος, δύνει αυτόματα το δικαίωμα στην εκκλησία να τον αντιπροσωπεύει και να απαιτεί εκ μέρους του. Έστω κι αν ονομάζει τον εαυτό του κουμουνιστή, έστω κι αν βρίζει χριστούς και παναγίες αποκλεισμένος στην κίνηση.
Ρίξτε μια ματιά εδώ για περισσότερα.

Η αγωνία μου όμως είναι μήπως η προσπάθεια να ξεφύγει κάποιος από την ακούσια εκμετάλευση της εκκλησίας, γίνει αντικείμενο εκμετάλευσης και "πίεσης" από κάποιους άλλους. Όλα είναι πολιτικά. "Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις", είτε πρόκειται για ιδεολογία, είτε για πράξεις. Όμως η κόλαση είναι εδώ κι εμείς ρίχνουμε καύσιμα στη φωτιά.

Πάνω απ'όλα είναι να μένουμε αληθινοί και ειλικρινείς προς τον εαυτό μας. Πιστεύουμε ή όχι σε θεούς και δαίμονες, πρέπει να το ζούμε σε κάθε μας λέξη και κίνηση. Μην κάνουμε την απόπειρα και μετά μας πνίξει η ελπίδα. Δεν υπάρχει ελπίδα. Υπάρχει το τώρα, εμείς και οι άλλοι. Και πίσω από το κάθε τί υπάρχει μια αιτία. Σ'αυτή την αιτία αξίζει να πιστεύουμε.

*Ενημέρωση*

Κάτι που είχα ξεχάσει... Μην καταλήξουμε να κάνουμε αυτά που κοροϊδεύουμε και αρχίσουμε να αγοράζουμε online "συγχωροχάρτια" και τινά "έγγραφα"!

Justice (Un)System(atic)

2009-04-16T12:01:00.000+03:00

Πολύς ντόρος για τη βία... Επιτέλους όμως ξυπνήσαμε! Καιρός ήτανε!
Μήπως όμως το κέντρο προσοχής είναι λάθος; Η ρίζα του κακού ποιά είναι; Πώς φτάσαμε ως εδώ; Κι αν ξυπνήσαμε και φωνάζουμε για να κάνει το κράτος κάτι, εμείς τί κάνουμε για 'μας εκτός από το να απαιτούμε οι άλλοι να πράξουν;
Ο καθένας ξεχωριστά ας κάτσει να το ψάξει και ν' αναλάβει τις ευθύνες του... Σκεφτείτε λίγο τα παιδιά σας: Τί κάνουν όταν είναι έξω μόνα ή με παρέα; Πώς συμπεριφέρονται στους άλλους; Γιατί; Ρωτήστε το γιατί και το πώς και ίσως βρείτε και τον τρόπο...

New Place New Game New Life

2008-07-18T23:23:00.000+03:00

sti zwi mou pia dioune pe8amena feggaria...

2007-06-24T23:21:00.000+03:00

....

Stressing Out....

2007-06-15T19:15:00.000+03:00

Am I a blogger now?

2007-06-13T11:24:00.000+03:00

hmmm..... let's see what we'll see....